زنگ خطر امنیتی در خلیج فارس
آرمان ملي - حسين لطفالهي: خليج فارس هرگز لحظه آرامي ندارد و همواره محل منازعات ژئوپليتيکي، ژئواستراتژيکي و ژئواقتصادي بين قدرتهاي منطقهاي و خارجي و همچنين ستيز بين کشورهاي منطقه پيرامون آزادي، ايمني و امنيت کشتيراني، کشمکشهاي مرزي و تحولات نظامي منطقهاي بوده است. در بيشتر موارد ايران در مرکز کشمکشها قرار داشته و در مقابل تهديد ديگر کشورها اعلام کرده در صورتي که کشتيهاي ايراني نتوانند از حق خود در اين منطقه استفاده کنند، ديگران نيز نميتوانند امنيت داشته باشند. در تنشهاي اخير خليج فارس، آمريکا و انگليس تلاش کردند ائتلافي را براي تامين امنيت کشتيراني در تنگه هرمز تشکيل دهند که کشورهاي مختلف نسبت به اين پيشنهاد واکنشهاي متفاوتي نشان داده و تعداد اندکي براي پيوستن به آن متقاعد شدند. بسياري از اعضاي اتحاديه اروپا يا در برابر اين پيشنهاد «سکوت» و يا مانند آلمان آن را به صراحت «رد» کردند. در ميان کشورهاي اروپايي نوعي عدم اعتماد و خشم و رنجش نسبت به آمريکا وجود دارد چرا که اتحاديه اروپا براي توافق هستهاي ايران سرمايه سياسي و ديپلماتيک فراواني صرف کرده بود و خروج آمريکا از برجام اعتماد آنها به راهبرد «فشار حداکثري» ترامپ عليه ايران به جاي راه حل ديپلماتيک را از بين برده است. با اين وجود برخي تندروها با پيوستن به اين ائتلاف تلاش ميکنند اوضاع منطقه را متشنج کنند. در روزهاي گذشته «اسرائيل کاتز»، وزير امور خارجه اسرائيل اعلام کرد تل آويو در ائتلاف دريايي نظامي در حال تشکيل تحت رهبري آمريکا براي تامين امنيت در تنگه هرمز شرکت خواهد کرد. او خاطرنشان کرد تشکيل ائتلاف دريايي در تنگه هرمز با منافع راهبردي اسرائيل در خصوص مقابله با ايران و ضرورت تقويت روابط با کشورهاي عربي خليج فارس مطابقت دارد. اين حضور در حالي اعلام شد که با توجه به تخاصم جاري بين تهران و تلآويو، حضور نظامي اسرائيل در خليج فارس احتمال درگيري و تنش در منطقه را به شدت افزايش ميدهد. سخنگوي وزارت امور خارجه ايران ميگويد که حضور احتمالي «رژيم اشغالگر قدس» در ائتلاف خودخوانده نظامي در خليج فارس، تهديدي آشکار عليه امنيت ملي ايران است. موسوي همچنين «مقابله با تهديد حضور صهيونيستها» در خليجفارس را حق ايران ميداند.
خطر درگيري نظامي
حسن هانيزاده، کارشناس مسائل بينالمللي اقدام بحرين مبني بر باز کردن پاي اسرائيل به منطقه را «اقدامي خطرناک» توصيف کرده و ميگويد: «تسلط رژيم صهيونيستي بر تنگه هرمز و خليج فارس عواقب وحشتناکي دارد». او تصريح کرد که طرحهايي وجود دارد تا پاي اسرائيل به منطقه باز شود و کشورهاي منطقه با استفاده از بحران موجود، سفارتخانههاي تلآويو را افتتاح کنند. هانيزاده معتقد است: «حضور رژيم صهيونيستي براي ايران بسيار خطرناک است و بايد يک سري اقدامات براي مقابله با آن انجام شود. اين حضور به معناي امکان وقوع درگيري نظامي مستقيم ميان ايران و رژيم صهيونيستي است». او ميگويد معمولا آمريکا براي آن که مشروعيت ائتلافهايش زير سؤال نرود و افکار عمومي در مقابل آن قرار نگيرند، در لحظات آخر اسرائيل را از ائتلاف کنار ميگذارد و ممکن است اين بار هم همين اتفاق بيفتد اما در غير اين صورت بايد منتظر اتفاقاتي خطرناک بود.
برخورد سياسي و حقوقي؛ راهبرد ايران
واکنش ايران در برابر حضور احتمالي اسرائيل در خليج فارس تعيين کننده خواهد بود و لزوم اتخاذ تدبير مناسب براي پيشگيري از وقوع يک فاجعه ضروري به نظر ميرسد. سيد جلال ساداتيان، سفير سابق ايران در انگلستان به «آرمان ملي » ميگويد: «آمريکا از ابتداي خروج از برجام تلاش داشت تا اجماعي عليه ايران تشکيل دهد. توقيف نفتکش ايراني گريس1 در جبل الطارق و در ادامه توقيف نفتکش انگليسي استنا ايمپرو در خليج فارس به دليل برخي تخلفات، سبب شد سطح تنش در منطقه افزايش يابد و کاخ سفيد فکر کند ميتواند از اين موضوع براي رسيدن به ائتلاف استفاده کند». او معتقد است اختلاف ميان ايران و اروپا بر سر مسأله کاهش تعهدات برجامي سبب شده که آمريکا اميدواري خود را براي ايجاد ائتلاف حفظ کند. ساداتيان تأکيد دارد: «ائتلاف کشورهاي خارج از منطقه براي تأمين امنيت آبراه، در حالي که کشورهاي منطقه راه ديگري را برگزيدهاند به طور حتم شکست خواهد خورد، اما بايد ايران هوشمندانه و منطقي باشد». سفير پيشين ايران در انگلستان ميگويد که واکنش ايران بايد همزمان داراي هر دو جنبه حقوقي و سياسي باشد، يعني هم شکايت رسمي به مجاري قانوني صورت گيرد و هم تصميمي قاطع و سياسي اتخاذ شود.
