چنانچه اخبار مربوط به عربستان و امارات مبني بر اينکه سياست جديدي را در ارتباط با ايران در پيش گرفتهاند، واقعيت داشته باشد، رويکردي مثبت است. به هر حال اگر تنشزدايي در منطقه صورت بگيرد با هر انگيزهاي هم که باشد، خروجي مثبتي دارد و بنابراين بايد استقبال کرد. از طرف ديگر کشورها در تعيين سياست خارجي خودشان منفعت ملي را به عنوان متغير اصلي دخالت ميدهند و اين منفعت ملي هر لحظه ميتواند با توجه به اوضاع و احوال و تغييراتي که در سياست جهاني و بينالمللي رخ ميدهد، تغيير کند. امارات و عربستان هم در چارچوب يک واقعبيني، دارند سياستهاي خودشان را در چارچوب منافع ملي تعديل و تنظيم ميکنند. البته بنده متخصص مسائل امنيت داخلي و منطقهاي نيستم که بيان کنم با توجه به اقدامات و تحولاتي که رخ داده، به اين نتيجه رسيدهاند که تقابل با ايران و دنباله روي از سياستهاي آمريکا برايشان هزينه دارد ولي در هر صورت تنشزدايي در منطقه براي همه منفعت دارد و عربستان و امارات هم از اين امر مستثنا نيستند. بنابراين در مسير تامين منافع ملي و امنيتشان به درستي تشخيص دادهاند که تنشزدايي با ايران و همکاري و رعايت اصل حسن همجواري بيشتر به نفعشان است و دارند در اين مسير گام بر ميدارند. هرچند تحليلهايي نيز وجود دارد که چون عربستان ميزبان اجلاس سال آينده جي20 است، تمايل دارد که به سمت استراتژي بدون تنش پيش رود يا اماراتيها در حال فاصله گرفتن از سعوديها در قضاياي مربوط به يمن هستند ولي اين موارد بيشتر توصيفاتي است که از يک نگاه سياسي خاص موضوع را تحليل ميکند و نميخواهم در داخل تعبير و تفسيري قرار بگيرم که معطوف به يک نگاه خاص است و بگويم که هميشه رفتارهاي درستي در منطقه داشتهايم بلکه به طور کلي ارزيابي اين است که چون دنبال منافع ملي شان هستند، اين امر با تنش زدايي حاصل ميشود. ايران به عنوان يک کشور و قدرت منطقهاي بيشترين منافع را به لحاظ استراتژيک در حفظ امنيت در اينجا دارد و به نوعي مديريت و کنترل تنگه هرمز را هم در اختيار دارد، بايد از تمام امکانات و منابع خودش استفاده کند که بهانهاي براي حضور قدرتهاي خارجي در منطقه نباشد و به همين دليل ايران هم نياز دارد که ضمن تنش زدايي، سطح همکاري خودش را با کشورهاي منطقهاي به حداکثر برساند. چون ائتلاف يا ورود قدرتهاي بزرگ يا قدرتهاي خارج ازمنطقه به منطقه خليج فارس وقتي صورت ميپذيرد که زمينه براي اين مساله فراهم باشد و زمينه زماني فراهم است که اختلاف و تنش بين کشورهاي منطقهاي وجود دارد و برخي کشورها براي تامين امنيت خودشان متوسل به کشورهاي خارج از منطقه ميشوند. بنابراين ايران در اين مقطع بايد تلاش حداکثري را انجام دهد که هرچه بيشتر تنشزدايي در منطقه صورت بگيرد و با کمک کشورهاي منطقهاي امنيت خليج فارس و تنگه هرمز را تامين کند.