رازهای توفیق «پایتخت»
پایتخت برگرفته از زندگی روزمره و رویدادهای معمولی و واقعی در دل جامعه است. خانوادهای ایرانی و مسلمان که شبیه بسیاری از خانوادههای جامعهمان انتخاب شده و زندگی میکنند. در «پایتخت» موضوعاتی به فیلمنامه تبدیل میشود که بسیار شبیه زندگی واقعی مردمان اطرافمان است که با حساسیت و وسواس نویسندگان در خلق لحظات کمیک ناب و شخصیتهای باورپذیر و قابل همذاتپنداری، پدیدار شده است.سادهزیستی، احترام به بزرگترها و به همدیگر، اتحاد و همدلی بین اعضای خانواده حتی در شرایط سخت و مهلک، صداقت در رفتار و گفتار، اعتقاد به حلال و حرام و روزی حلال، خداترسی، تعصب و غیرت و مردانگی مردان خانواده و عقل و درایت و دوراندیشی زنان خانواده و... همگی دست به دست هم دادهاند تا «پایتخت» را با سلیقه مخاطب عجین و همراه کند.از سوی دیگر، استفاده درست و بهجا از گویش و لهجه اقوام و محترم شمردن خرده فرهنگها و تکیه به آداب و رسوم بومی و محلی و احیای فرهنگ یک منطقه، گویی دنیای جدیدی برای مخاطب گشوده میشود و با رنگ و بویی تازه، فارغ از فضاهای سرد و بیجان آپارتمانها و ازدحام و خشونت شهری و عوارض مدرنیته، طبیعت زیبای شمال را به نمایش میگذارد و چشمنوازی میکند.تکیه به موسیقی اقوام و معرفی نمودن آواهای محلی و سازهای بومی که مهجور ماندهاند نیز دیگر علت حال خوب مخاطبان از دیدن «پایتخت» است. سبک زندگی خانواده معمولی، لباس پوشیدنشان، صداقت و راحتی در گفتارشان، سر سفره دور هم نشستنشان و تزئینات و وسایل ساده ولی تمیز و خوشرنگ و لعابشان نیز مخاطب را به این فکر میپندارد که چقدر این خانواده آشنا و ملموس بهنظر میرسد. گویی دارند همسایه بغلیشان و یا همکارشان و یا... را میبینند.انتخاب درست بر اساس توانمندیهای بازیگران برای نقشهای مختلف و تسلط آنها به گویش بومی و کردار و رفتار متناسب با سطح زندگی و طبقه متعلق به آن، از دیگر مواردی است که «پایتخت» را باورپذیر کرده است.مسائل فنی، تصویر، نور، صدا، صحنهآرایی و لباس، گریم و تیپسازی شخصیتها، دیالوگهای محاورهای و در عین حال با نمک و فراهمسازی آنچه که فیلمنامه برای ساخت نیاز دارد، توسط عوامل تهیه و تولید و بعد از تولید، تدوین خوشریتم، موسیقی فولکلور جذاب بومی و... همگی در خدمت ارائه یک سریال به ظاهر ساده و معمولی ولی درواقع به شدت سخت و دشوار است.
