کاخ سفید در محاصره تندروها

 برخی از آنها مانند جان بولتون و... هم پس از خروج از کاخ سفید، خاطرات و مجادلات خود در زمان حضور در تیم ترامپ را به سیاهه تبدیل و در قالب کتاب منتشر کردند؛ اما سوال این بوده و هست که چرا یک جماعتی از چهره‌های سیاسی، امنیتی و نظامی ایالات متحده از دست ترامپ فراری هستند یا پس از تغییرات و فعل و انفعال‌هایی مانند انتخابات نوامبر و حتی خارج از چنین تحولاتی، از کاخ سفید راهی منزل یا دفتر کار خود شده و از ترامپ فاصله می‌گیرند؟ پاسخ در شخصیت ترامپ است. او نه تنها در دولت کنونی، بلکه در دولت اول هم به نوعی کاخ سفید را دفتر سهامی خاص خود و دوستانش می‌داند و عملاً هر کسی که طرف او باشد یا اینکه یک رابطه اقتصادی مشخص با وی داشته باشد، در تیم او جای خواهد داشت، اما در این میان او یک خط باریک قرمز، اما مشخص برای خود دارد که این خط هم کاملاً به نفع خودش تعریف شده است. 

چینش محافظه‌کارانه

ترامپ تمام کسانی را که انتصاب می‌کند، به عنوان یک ابزار سیاسی یا اقتصادی قلمداد می‌کند. به عنوان مثال اخیراً او دانا وایت رئیس یو. اف. سی (UFC) را به عنوان گزینه پیشنهادی برای سخنگویی کاخ سفید مطرح کرد که در نهایت این پیشنهاد از سوی وایت رد شد. همین یک مورد نشان می‌دهد که ترامپ به دلیل علاقه شخصی به ورزش یو. اف. سی که یکی از خشن‌ترین مسابقات قهرمانی مبارزه در دنیا به حساب می‌آید و شایعاتی در مورد شرط‌بندی‌های کلان ترامپ روی این بازی‌ها از گذشته مطرح بوده، او را برای این گزینه معرفی کرده است. نکته اینجاست که او برخی‌ها را به دلایل علایق و روابط شخصی منصوب می‌کند و برخی دیگر را به دلیل روابط کاری و سود‌های کلانی که می‌تواند برای آنها به دنبال داشته باشد که جرد کوشنر، تام باراک، استیو ویتکاف و... از جمله این اشخاص هستند. با این تفاسیر او حالا یک شکست سیاسی را متحمل شده و دقیقاً این همان خط قرمز ترامپ است. او حالا به دنبال قربانی می‌گردد و در حال عزل و نصب‌هایی است تا در خلال آن اولاً بگوید که تیم قبلی او باعث شکست جمهوریخواهان در انتخابات سوم نوامبر شدند و از سوی دیگر افرادی را جایگزین آنها کند که هم تندروتر هستند و هم اینکه با او درباره پرونده ایران هم نظر و همسو هستند. به عنوان مثال منابع خبری آمریکا اعلام کرده‌اند که ریچارد والترز، معاون رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید، در حال ترک دولت است و این نخستین خروج مهم در چارچوب تغییرات مورد انتظار در ترکیب کارکنان کاخ سفید محسوب می‌شود؛ تغییراتی که هم‌زمان با آغاز به کار استیون میلر، رئیس جدید دفتر کارکنان کاخ سفید، در حال انجام است. خروج یکی از متحدان سوزی وایلز، رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید که در آستانه کناره‌گیری از سمت خود قرار دارد، نشانه‌ای از تغییر موازنه قدرت در بال غربی کاخ سفید است؛ جایی که تیم میلر آماده می‌شود نقش‌های قدرتمندتری را در اختیار بگیرد. والترز یکی از نزدیک‌ترین چهره‌های سیاسی مورد اعتماد وایلز بود و رابطه آنها به بیش از یک دهه قبل بازمی‌گشت، اما مساله اینجاست که میلر دقیقاً چهره‌ای است که می‌تواند اتاق بیضی کاخ سفید را به یک محفل متشکل از تندروترین محافظه‌کارانی تبیل کند که اتفاقاً با اسرائیل و شخص ترامپ روابط عمیقی دارند. انتخاب میلر در شرایطی انجام می‌شود که جمهوری‌خواهان پس از انتخابات میان‌دوره‌ای با کاهش حمایت بخشی از پایگاه اجتماعی خود مواجه شده‌اند و مشاوران ترامپ معتقدند رئیس‌جمهور برای بازسازی حمایت رأی‌دهندگان پوپولیست و بازگرداندن آنها به اردوگاه جمهوری‌خواهان، به چهره‌ای مانند میلر نیاز دارد. از سوی دیگر باید توجه شود که میلز یه یهودی اشکنازی است و روابط خوبی با اسرائیل هم از حیث اقتصادی و هم از منظر سیاسی امنیتی دارد و همین موضوع میتواند در شایط فعلی منطقه به خصوص در مورد پرونده ایران برای ترامپ یک برنده باشد. 

دوقطبی در کاخ‌سفید

بدون شک ورود میلز به کاخ سفید می‌تواند یک تغییر مهم قلمداد شود، اما اهمیت دیگر آن این است که به نظر می‌رسد ترامپ قرار است در دو سال پایانی ریاست جمهوری خود، میراث محافظه‌کارانه‌ای به جای بگذارد و حتی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸ را تحت تاثیر قرار دهد و در نهایت شاید لازم باشد که جی. دی ونس را به عنوان یک محافظه‌کار میانه‌رو، در گوشه رینگ گیر بیندازد. بر این اساس در اینجا و با آمدن میلر ما شاهد یک دو قطبی خواهیم بود. در این خصوص وال استریت ژورنال نوشته است که نزدیکان معاون رئیس‌جمهور نگران‌اند که هر نامزد جمهوری‌خواهی برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری دو سال دیگر با دشواری روبه‌رو باشد. این روزنامه مدعی شده که برخی از متحدان سیاسی ونس به او گفته‌اند که دیگر باور ندارند هیچ نامزد جمهوری‌خواهی بتواند دو سال دیگر در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شود. به گفته شش نفر از نزدیکان ونس، او چه پیش از انتخابات و چه پس از آن، به اطرافیانش گفته است که هنوز درباره نامزدی تصمیم نگرفته است. حال باید دید که دو قطبی به وجود آمده در کاخ سفید پس از انتخابات نوامبر تا کجا علنی‌تر خواهد شد و چه خروجی به همراه دارد.