بازی رادیکال نتانیاهو با انتخابات
شاید بسیاری از رسانه‌های داخلی و خارجی بر این عقیده باشند که این انتخابات برای افکار عمومی اسرائیل چندان اهمیت ندارد و صرفاً خروجی آن زیر ذره‌بین کشور‌های منطقه و به خصوص ایران قرار دارد و برای آنها این موضوع حائز اهمیت است، اما واقعیت ماجرا این است که نتایج این دوره از انتخابات پارلمان اسرائیل، برای بسیاری از طیف‌های سیاسی اسرائیل و همچنین برای کشور‌های منطقه و حتی دنیا اهمیت خواهد داشت. دلیل این امر هم صرفاً نتانیاهو است. او که حالا در کمپین‌های انتخاباتی خود به صورت علنی علیه ایران تاخت و تاز می‌کند به دنبال آن است تا بتواند از هر طریقی که شده خود را در نظر افکار عمومی اسرائیل یک قهرمان نشان دهد که اگر از اریکه قدرت به حشایه رانده شود، اسرائیل فردای غیبت او در دفتر نخست‌وزیری، نابود خواهد شد! این گفتمان راستگرایی نتانیاهو به جایی رسیده که حالا بسیاری از رقبای انتخاباتی او صراحتاً اعلام می‌کنند که نخست وزیر اسرائیل و تیم راستگرای افراطی وی در حال فرسایش تمام لایحه‌های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی امنیتی اسرائیل است و با این روند صرفاً تثبیت در قدرت به نفع خود را دنبال می‌کند.
جنگ و نارضایتی اقتصادی
اینکه چرا انتقاد‌ها از نتانیاهو در این سطح در حال افزایش است صرفاً جنبه سیاسی ندارد بلکه آمار‌های موجود نشان می‌دهد که جنگ‌های اخیر اسرائیل علیه ایران، لبنان، غزه و سوریه توان اقتصادی و بودجه این رژیم را تقلیل داده و حالا فشار‌ها در حال وارد آمدن بر بدنه جامعه و به خصوص بخش اجتماعی و اقتصادی است. در این راستا نتایج نظرسنجی مؤسسه «دیالوگ» که به سفارش روزنامه یدیعوت آحارنوت انجام شده است، تصویری از نارضایتی بخش قابل‌توجهی از ساکنان مناطق مرزی از عملکرد کابینه بنیامین نتانیاهو در جنگ و روند بازسازی مناطق آسیب‌دیده ارائه می‌دهد. نتایج این نظرسنجی در کنار بحران معیشتی و مطالبه پاسخگویی درباره شکست امنیتی، می‌تواند بر معادلات سیاسی اسرائیل اثر بگذارد. بر اساس این نظرسنجی حدود ۷۵ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند جنگ بر تصمیم انتخاباتی آنها تأثیر خواهد گذاشت و ۴۸ درصد نیز این تأثیر را بسیار مهم ارزیابی کرده‌اند. یافته‌های این نظرسنجی نشان می‌دهد، ۴۸ درصد پاسخ‌دهندگان از عملکرد نتانیاهو در جنگ غزه ناراضی هستند و تنها ۳۱ درصد ارزیابی مثبتی ارائه کرده‌اند. این انتقاد‌ها حتی در میان هواداران احزاب ائتلاف حاکم نیز مشاهده می‌شود؛ به‌طوری‌که تنها ۳۰ درصد از حامیان حزب لیکود و ۹ درصد از هواداران حزب راست افراطی «عوتسما یهودیت» از عملکرد نتانیاهو رضایت دارند. در کنار پیامد‌های امنیتی جنگ، فشار‌های اقتصادی همچنان یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های افکار عمومی اسرائیل است. ۳۲ درصد پاسخ‌دهندگان، هزینه‌های زندگی و ۳۱ درصد وضعیت امنیتی را مهم‌ترین مسئله انتخاباتی خود دانسته‌اند. همچنین ۱۷ درصد خواستار تشکیل کمیسیون تحقیق درباره شکست امنیتی اسرائیل در هفتم اکتبر (طوفان الاقصی) شده‌اند و ۱۳ درصد برابری در قانون سربازی و پایان معافیت یهودیان حریدی را در اولویت قرار داده‌اند.
حمله چندجانبه به نتانیاهو.
اما در حوزه سیاسی و رقابت‌های انتخاباتی باید به این موضوع اشاره شود که رقبای نتانیاهو در حال برجسته‌سازی هزینه‌هایی هستند که طی سه سال گذشته او بر اسرائیل تحمیل کرده است. به عنوان نمونه آویگدور لیبرمن، رئیس حزب «یسرائیل بیتنا»، در واکنش به موضع‌گیری اخیر نتانیاهو اعلام کرد که «بی‌بی (نتانیاهو) اعتراف می‌کند آنچه را که من از مدت‌ها پیش نسبت به آن هشدار می‌دادم حقیقت دارد؛ اینکه اسرائیل با خطر انزوای سیاسی و تحریم‌های اقتصادی روبه‌روست. اما او طبق روال همیشگی، به‌جای آنکه توضیح دهد چگونه قصد دارد مانع از وقوع این امر شود، عملاً از ضرورت آمادگی برای اقتصاد پس از تحریم سخن می‌گوید!». از سوی دیگر گادی آیزنکوت، رهبر جریان منتقد نتانیاهو هم دقیقاً همین صحبت‌ها را با درون مایه سیاسی و نظامی علیه وی و حزب لیکود مطرح کرده است. او حتی در مورد حمله به ایران با نتانیاهو اختلاف نظر دارد، اما این موضوعات نباید از حیث تحلیلی به این معنا تلقی شود که رقبای نتانیاهو قرار است در صورت رسیدن به پیروزی، ایران را از فهرست برخورد‌های خود کنار بگذارند؛ بلکه صرفاً این جماعت از حیث راهبردی با یکدیگر در یک اردوگاه هستند و فقط از منظر تاکتیکی با هم اختلاف نظر دارند که همین وجه تمایز شاید بتواند وضعیت را به ضرر نتانیاهو رقم بزند. او در این چند روز باقی مانده می‌کوشد تا به هر ترتیب که شده با بالا بردن تهدید ایران خود را ناجی اسرائیل و دشمن سرسخت تهران نشان دهد که این اقدام را سالیان سال است انجام داده، اما در این راستا ممکن است که او به سمت یک اقدام جدید نظامی علیه تهران برود تا در وهله اول حس ناسیونالیسم افراطی را در اسرائیل و برای پیروزی در انتخابات کنست تحریک کند و در وهله دوم بتواند جنگ را طولانی کند و برگزاری انتخابات را به تعویق بیندازد؛ چراکه در صورت شکست وی در انتخابات، پرونده‌های قضایی او به جریان خواهد افتاد.
