این در حالی است که تجریه ثابت کرده استیضاح وزرا آن هم در چنینی شرایطی نه تنها نتیجه مثبتی نخواهد داشت بلکه بر هزینهها خواهد افزود. در همین راستا برای بررسی اعلام وصول استیضاخ برخی وزرا در مجلس و لزوم یا عدم لزوم آن «آرمان ملی» با عبدالرضا داوری فعال سیاسی و رسانهای به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
* اخیر مجلس پروژه استیضاح برخی از وزرا را کلید زده است با توجه به رهنمودهای رهبری برای حمایت از دولت لزوم این اقدام مجلس را در چه میبینید؟
من معتقدم بعضی مشکلات اساسا متوجه دولت و وزیر مشخص نیست. شرایط سخت محاصره، تحریم و جنگ و... باعث بخشی از مشکلات بوده و اساسا استیضاح حتما در تضاد با رهنمود رهبری است و فکر میکنم برای همین هیات رئیسه مجلس هم حتما به این موضوع توجه دارد و در عین اینکه سؤال و استیضاح وزرا حق قانونی مجلس است ولی این مساله باید در قالبی استفاده شود که در این مقطع دولت آسیب نبیند و اگر اقدامی هم میشود در جهت تقویتی دولت باشد نه خدای نکرده با نیت برخورد جناحی، حذفی و یا باجگیری از دولت. چون بعضا دیده میشود که برخی از این استیضاحها میتواند جنبههای باجگیری هم داشته باشد. مثلا یک وزیر به بخشی از مطالبات بعضی از نمایندگان مجلس توجه نکرده و در لیست استیضاح قرار گرفته است. به نظرم باید این مساله را متعادل جلو ببریم یعنی اصل استیضاح را نفی نکنیم، اما نیت و جهت مهم است که با هدف تقویت دولت باشد و اینگونه نه تنها اشکال ندارد؛ بلکه خیلی هم خوب است. ولی اگر دنبال تسویه حساب و باجگیری از وزرا باشند حتما در شرایط غیر جنگی این کار غلط و در شرایط جنگی غلطتر است.
*اساسا در شرایط جنگ اقتصادی که در آن قرار داریم استیضاح وزیر اقتصاد گرهای از مشکلات اقتصادی کشور باز میکند یا بیشتر به دلایل دیگری است؟
استیضاح باید آخرین ابزار باشد. این نکته در باره سوال و استیضاح بسیار اهمیت دارد که در شرایط جنگی وزرا نمیتوانند بخشی از اطلاعات را به صورت علنی مطرح کنند. مثلا بخشی از میزان محدودیتها در حوزه ارزی و تامین کالا اگر اعلام شود دشمن میتواند بهرهبرداری کند. این از آن نقاط کلیدی است و مجلس نباید به نحوی به موضوعاتی مثل سوال و استیضاح ورود کند که اسرار کشور در اختیار دشمن قرار بگیرد. چون وقتی به وزیر فشار میآورند و او را به استیضاح میکشند ناچار است به میدان و صحن بیاید و علنی پاسخ دهد. از طرفی ممکن است حتی فشار قرار گیرد و بعضی از اطلاعاتی که جزء اطلاعات محرمانه حکمرانی است منتشر شود. مجلس باید این مسائل را در نظر بگیرد و یعنی به نظر بگیرد و اگر نقطه ضعفی هم در دستگاهی وجود دارد شاید بتوان با روشهایی غیر از استیضاح آن را حل و فصل کرد. ما در دوره جنگ حتما باید اصل را بر ثبات بگذاریم مگر اینکه وضعیت یک دستگاه خیلی حاد باشد. یعنی یک فرد بسیار ناشایست و ناکارآمد در راس قرار گرفته باشه که هزینه تغییرش کمتر از ابقاء و ماندن او باشد. البته اکثریت نمایندگان مجلس هم دغدغه امنیت ملی و شرایط کشور را دارند. هرچند که ممکن است بعضی نمایندهها هم باشند که دغدغههای شخصی و جناحی آنها بر دغدغههای ملی غلبه داشته باشد. البته من فکر میکنم که شاید صدای اینها بلند باشد، اما مجلس در اختیار آنها نیست.
*برخی جریانات دنبال زمینگیر کردن دولت هستند و برای رسیدن به این هدف از هر مسیری استفاده میکنند؛ اساسا میتوان برخی از این استیضاحها را در همین راستا دید؟
اگر اینگونه باشد آنها عملا آب به آسیاب دشمن میریزند. امروز وحدت، انسجام و کنار هم بودن با همه اختلافاتی که ممکن است وجود داشته باشد اساس مساله است. یعنی ما باید در این دوران اختلافات را مدیریت کنیم و این امر بسیار مهمی است. من خودم به خیلی از بخشهای دولت انتقاد دارم، اما فکر میکنم مسیر رفع مشکلات از مسیر دعوا و سر و صداهای رسانهای نمیگذرد. ما نهادهایی مثل شورای ملی و شوراهای بالادستی و مجموعه دفتر رهبری را داریم که اینها تشخیص میدهند اگر بخشی از دولت دچار مشکلات حادی است با آن بخش به نحو مقتضی برخورد شود؛ لذا به نظرم هیاهو کردن در این شرایط خیلی به صلاح کشور نیست. البته برخی مسئولان دولتی هم گاهی اوقات بحثهایی را مطرح میکنند که برای دولت حاشیهسازی میشود و به نظرم خود دولتیها هم باید در اظهارنظرها دقت بیشتری داشته باشند.