حسین کنعانیمقدم، فعال سیاسی نوشت، توصیه اخیر رهبری پیرامون حفظ انسجام دنباله همان توصیههایی است که حضرت امام (ره) در دوران حیات خود مطرح میکردند که رمز پیروزی انقلاب وحدت کلمه است و رمز تداومش نیز همین است و امام شهیدمان هم در خصوص وحدت و انسجام ملی بارها اتمام حجت کردند با کسانی که به دنبال این هستند که با ایجاد اختلاف در نقشه دشمن بازی کنند.
دیدیم که در فتنهها و مسائل مختلفی هم که در کشور شکل گرفت دست بیگانه کاملا آشکار بود برای اینکه با تز انگلیسیها که تفرقه بینداز و حکومت کن راه را دنبال کنند. مدتهاست که ما میبینیم آمریکاییها و صهیونیستها علنا فشار حداکثری از بیرون مثل جنگ، ترور، تهدید و تحریم و شورش از درون را مطرح میکنند و برای این موضوع هم سرمایهگذاری کردند و حتی جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه را هم با همین امید شروع کردند که بتوانند در داخل ایجاد بلوا و آشوب کنند و به قول خودشان رژیمچنج را انجام دهند.
این نقطه بسیار مهمی است از لحاظ اینکه بتوانیم در یک وحدت و انسجام ملی و همافزایی همه نیروهای انقلاب و نظام در مقابل توطئههای دشمن که کارش اختلاف انداختن است مقابله کنیم. تاکید ایشان بر این موضوع است که حرفهایی از تریبونهای مختلف زده چه رسمی و چه غیر رسمی از سوی نخبگان و رسانهها زده میشود هر چقدر هم هم صادقانه و شفاف باشد، اما وحدت و انسجام ملی را هدف قرار دهد و باعث یاس و ناامیدی ملت ایران شود ممنوع است. این ممنوعیتی که ایشان گفتند دو وجه دارد یکی بحث شرعی موضوع است که از نظر شرعی ایجاد اختلاف در صفوف مردم با بیان رهبر انقلاب حرمت داره و اگر کسی اهل شرع اسلام باشد باید این سخن ایشان را سرمشق و سرلوحه کارهای خود قرار دهد.
دوم اینکه عنوان مجرمانه دادن یعنی کسی که به دنبال ایجاد اختلاف در صفوف مردم و نا امید کردن ملت از دولت و ایجاد یاس و نا امیدی مدعیالعموم نیز باید در قوه قضایی نسبت به این موضوع و عنوان مجرمانهاش برخورد کند و جلوی این اتفاق را بگیرد؛ لذا به نظر میآید که بیانیه اخیر رهبر انقلاب فصلالخطاب و منشوری بود که وحدت و انسجام ملی و نقشه راه را ترسیم کرده است.
اگر ما بحث گفتوگوی بین جریانهای سیاسی را مطرح میکنیم در بحثی که رئیسجمهور هم تحت عنوان وفاق ملی مطرح میکردند یک نامه مفصلی خدمت ایشان نوشتم و پنج راهکار ارائه کردم و رئیسجمهور نیز به وزیر کشور دستور دادند که پیشنهادات با نظر موافق انجام شود. یکی از آن پیشنهادات اولیه گفتوگوی ملی بود. یعنی تشکیل کمیته مشترک بین دولت، احزاب و نخبگان که بتوانند بشینند با هم گفتوگو کنند و اختلاف را حل کنند. ما دم از مذاکره با آمریکا که دشمن است میزنیم ولی حاضر نیستیم با دوستان بر اساس اشداء علیالکفار و رحماء بینهم بشینیم حل مسئله کنیم.
ما جلسه گذاشتیم به کمیته مشترکی دست پیدا کردیم که این مساله را شروع کنیم و به یک راه حل کلی برسیم. البته درباب وفاق ملی خدمت آقای پزشکی هم گفتیم که اگر فقط بحث جریانهای سیاسی است ممکن است یک مرحله قابل اجرا باشد، اما اگر بحث وحدت و انسجام ملی است به نظر میرسد باید از گفتوگوی ملی شروع کنیم. باید هنر گفتوگو کردن برای حل مشکلات را تمرین کنیم تا به یک نتیجه ملموسی دست پیدا کنیم.