حشمتا... فلاحتپیشه، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: اغلب کشورهای منطقه به ویژه کشورهای قدرتمند منطقه اعم از پاکستان، مصر، ترکیه و خیلی از کشورهای عربی در دیپلماسی بعد از جنگ نقش پایمردی را بازی کردند و هرچند که در ایران برخی از افراد در داخل کشور به میانجیگری پاکستان بیمهری کردند ولی واقعیت این است که پاکستان مسئله ایران و آمریکا را هم به عنوان یک چالش در دنیای اسلام میبیند و هم اینکه به عنوان یک همسایه در قالب حسن همجواری سعی میکند که توافقی بین طرفین شکل بگیرد.
به هر حال نوع میانجیگری میانجیگران بزرگ و تلاش کشورهای بزرگ مثل پاکستان، مصر ترکیه و حتی خیلی از کشورهای عربی برای میانجیگری نشان دهنده این است که جنگ با ایران یک جنگ محدود دو طرفه نیست بلکه یک جنگ منطقهای است و این میتواند یک امتیاز برای دیپلماسی به حساب بیاید. به ویژه اینکه به هر حال، چون بخش اعظم چالش امروز ایران و آمریکا چالش نظامی است طبیعتا ارتش پاکستان در این میانجیگری صاحب نقش است؛ بنابراین به نظر میرسد تعدد و تنوع میانجیگران را باید به عنوان تقویت کننده دیپلماسی در نظر گرفت.
منتها نوع میانجیگریها به ویژه پاکستان به عنوان یک قدرت اتمی یا تنها قدرت اتمی در دنیای اسلام یک نشانه برای آمریکا است که نمیتواند جنگ ایران را به یک جنگ پایدار تبدیل کند. یعنی به عبارتی جنگ ایران نمیتواند شبیه به جنگ ویتنام شود و جنگی است که خیلی سریع باید تمام شود. در سمت ایران هم به نظر میآید در روزهای اول جنگ تبلیغات جنگ آمریکا و اسرائیل به گونهای بود که حتی برخی کشورهای منطقه هم منتظر بودند در طول سه روز عملا این جنگ به ضرر ایران تمام شود.
ولی پس از آن الان شرایطی شکل گرفته که مسئولان ایرانی باید بدانند قدرت ایران بعد از توافق یا در واقع ظرفیت قدرت ایران بعد از توافق خیلی بیشتر از حتی دوران کنونی خواهد بود. اینکه ایران و آمریکا پنج بار به سوی بازگشت به جنگ رفتند ولی نجنگیدند بدین معناست که امکان دیپلماسی جدی است ولی ایران و آمریکا باید بپذیرند که نیازمند یک توافق برد-برد هستند، چون اگر یک سمت توافق بازنده باشد هیچ وقت شرایط جنگی از بین نخواهد رفت.
لذا حفظ کشور در شرایط جنگی به هیچ وجه به صلاح منافع ملی نیست ولی اگر توافقی صورت بگیرد با توجه به طرفین جنگ با ایران، نوع میانجیها و با توجه به نیاز جهان و منطقه به این توافق به هر حال عملا این به معنای تقویت کننده منافع ملی است و با یک نگاه بلندمدت الان توافق به سود ایران خواهد بود.