به عبارتی دولت و حاکمیت در مسیر حل مشکلات اقتصادی مردم قدم بردارد و برنامه ریزیهای مدون و مشخصی را برای این مهم در دستور کار قرار دهد. جلوگیری از گرانیهای افسار گسیخته و ثبات قیمتها شاید یکی از مهمترین خواستههایی است که جامعه میتواند از دولت و مجموعه حاکمیت داشته باشد. این در حالی است که با وجود ایستادگی بیش از ۸۰ شبانه روزه جامعه در تجمعات مختلف برخی جریانات و اشخاص حداقلی؛ اما تمامیت خواه به دنبال ایجاد اختلاف و تفرقه در این تجمعات هستند. جریانی خاص که به نظر میرسد هدفمندانه در پی تفرقه و شکاف هدفمند میان جامعه و حاکمیت است و ضمن ایجاد دو قطبی به تخریب مسئولان و شخصیتها نیز میپردازد. حال در چنین شرایطی، اما انتظار از دستگاههای مسئول حاکمیتی این است که برخوردهای قانونی لازم با این دست افراد و جریانات صورت گیرد تا شاهد تکرار چنین رویکردهای ضد منافع ملی در جامعه نباشیم. در همین راستا «آرمان ملی» درباره شرایط حاضر جامعه، رویکرد تندروها و اهدافشان از اختلاف افکنی و نوع برخورد با آنها با فرزانه ترکان فعال سیاسی اصلاح طلب و عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی به گفتوگو پرداخته است که میخوانید.
*شرایط فعلی و نقش مردم در جنگ اخیر و پس از آن ایستادگی در حمایت از کشور را چگونه ارزیابی میکنید؟
جنگی که اتفاق افتاد نزدیک با زمانی بود که نارضایتیهای عمومی هم شدت گرفته بود و اتفاقاتی که در دی ماه افتاد و مردم برای چندمین همدلی خود را با یکدیگر در جهت تلاش برای تمامیت ارضی کشور، ایجاد استقلال کشور و عدم همصدایی با دشمن ثابت کردند. به نظر من مردم بسیار روسفید از این وضعیت بیرون آمدند و الان هم با توجه به مشکلاتی که بعد از جنگ اتفاق افتاده به ویژه محدودیتهای اقتصادی شدیدی که برای اقشار ضعیف جامعه وجود دارد و حتی اقشار متوسط جامعه هم الان درگیر مشکلات شدید اقتصادی هستند، باز هم مردم ثابت کردند که دست دوستی به دشمن نمیدهند و با وجود اختلافات داخلی و اختلافنظرهای جدی که وجود دارد و مشکلات جدی که مردم با آن دست به گریبان هستند، ولی به هیچ وجه با دشمن همصدا نمیشوند. مردم این را ثابت کردند ولی متاسفیم از اینکه برخی نمایندگان یا بعضی از کسانی که در بخشهای دولتی پست و موقعیت دارند وقعی به این همدلی و عدم همراهی با دشمن نگذاشتند و هیچ نگرانی از اینکه ممکن است حرفی که میزنند در راستای اهداف دشمن باشد، نداشتند که البته میتوان گفت در مراحلی تا حدی شاید ناخواسته بوده یا سهوا و ناشی از عدم آگاهی آنها بوده، اما الان با توجه به شرایط خاصی که وجود دارد، به یک همدلی جدی نیاز داریم تا بتوانیم بحرانها و مشکلات را پشت سر بگذاریم. دیگر نمیشود برخی اظهارات و واکنشها را به حساب ندانستن و ناآگاهی گذاشت. گاهی اوقات همپوشانی و همصدایی با صدای دشمن آنقدر عجیب میشود که این تردید را ایجاد میکند که نکند این همصدایی، همان چیزی است که دشمنان کشور میخواهند. من فکر میکنم که احتیاج است که با دقت بیشتری به این موضوع نگاه شود و حتی مسئولان قضایی کشور همصدایی با دشمن در مورد تخریب شخصیتهای ملی کشور را جرمانگاری کنند.
* با وجود ایستادگی مردم در جنگ در حمایت از کشور و نظام شاهدیم که شرایط اقتصادی بغرنج نارضایتی در جامعه را عمیق کرده است. چه اقداماتی باید در این خصوص صورت پذیرد تا رضایت جامعه فراهم آید؟
من معتقدم مسئولان کشور باید به طرف ایجاد یک وفاق ملی حرکت کنند و حرف مردم را در مورد خواستهها و مطالبات مردم در زمینه آزادیهای سیاسی، فعالیتهای اجتماعی بشنوند و تلاش کنند گشایش اقتصادی اتفاق بیفتد و رشد اقتصادی داشته باشیم تا بتوانیم به اقشار ضعیف جامعه کمک کنیم. اگر این اتفاقات نیفتد و قرار باشد که فشارها ادامه پیدا کند، این خطر وجود دارد که اقشار مختلف جامعه اعتراض خود را ابراز کنند و تجربه نشان داده که گاهی اعتراضات مردم از طرف دشمن مصادره به مطلوب میشود. آقای رئیسجمهور که با رای مستقیم مردم روی کار آمده و هیأت وزیران باید کمک کنند که مشکلات کشور حل شود.
*نوع برخوردهای سلبی و تخریبی با هیأت مذاکرهکننده و شخص آقای قالیباف را چطور میبینید و با چه هدفی این کارها انجام میشود؟
این رفتارها معقول نیست و تخریب مسئولان کشور در شرایط فعلی که مردم هم سکوت کرده و دنبال این هستند که انشاءا... توافقی صورت پذیرد، تا بخشی از مشکلات کشور حل شود دیگر نمیتوان گفت که تخریب مسئولان و افراد مذاکره کننده از سر ناآگاهی است. چه بسا در این موارد بتوان ردی از نفوذ را دنبال کرد. در سوی دیگر متاسفانه شاهدیم که برخی افراد به شکل تکراری در صداوسیما حاضر میشوند و دست به تخریب دیگران میزنند. صداوسیما باید بتواند ملی رفتار کند. باید بتواند فرصت حضور دیدگاههای مختلف را فراهم کند که نظرات مختلف ابراز شده و تبادل افکار اتفاق بیفتد و مردم با ذهن و شعور خود بهترین تحلیل را بپذیرند. متاسفانه رسانه ملی نشان داده که از چنین توانی برخوردار نیست و در اختیار یک جناح خاص قرار گرفته که ناتوان از انجام این کار است. جناحی که در شرایط جنگ دنبال ایجاد وفاق و همدلی نیست و به این مهم توجه ندارد که ایجاد تفرقه، مردم را عصبی و ناامید خواهد کرد.