همگرایی در حمایت از تیم دیپلماسی کشور

با این حال، آغاز مذاکرات برای رفع تحریم‌ها، باردیگر امید‌هایی را برای بهبود شرایط اقتصادی کشور ایجاد کرده است. در این میان، برخی جریان‌های سیاسی داخلی بدون اطلاع دقیق از روند و جزئیات مذاکرات هسته‌ای، عملا خواستار توقف یا پایان گفت‌و‌گو‌ها هستند؛ این در حالی است که نیاز امروز کشور، کاهش تنش در داخل و خارج و ایجاد فضایی عقلانی برای تصمیم‌گیری در عبور از شرایط حساس کنونی است.

عراقچی و تصمیم خطیر 

یک کارشناس سیاسی در ارتباط با روند مذاکرات و تلاش برای رفع تحریم‌ها به «آرمان ملی» گفت: متاسفانه مساله مذاکرات به موضوعی کش‌دار تبدیل شده و این روند فرسایشی، برای مردم حالتی خسته‌کننده و آزاردهنده پیدا کرده است. آن‌قدر بحث مذاکرات به صورت تکراری مطرح شده که جامعه دچار نوعی دلزدگی شده است. به تعبیر دیگر، عباس عراقچی و علی لاریجانی با اختیاراتی که دارند، باید به این وضعیت پایان دهند، چراکه مردم بیش از این توان تحمل شرایط فعلی را ندارند.

حمایت از مذاکره‌کنندگان 

محسن غرویان، استاد حوزه و دانشگاه، با تأکید بر ضرورت انسجام داخلی اظهار کرد: با مسیری که تاکنون طی شده، دستور آقای پزشکیان، هماهنگی ایجادشده میان دولت و سایر ارکان حاکمیت و اختیاراتی که به آقای عراقچی و آقای لاریجانی داده شده، اکنون باید در داخل کشور یک‌صدایی شکل بگیرد. مطبوعات، ژورنالیست‌ها و سیاست‌مداران باید صدایی واحد داشته باشند و پشتیبان وزیر امور خارجه و تیم مذاکره‌کننده باشند تا آنها نیز با اقتدار از حقوق ملت ایران دفاع کنند. وی افزود: این حمایت‌ها به افزایش اقتدار ایران در عرصه بین‌المللی منجر می‌شود. در رسانه‌های داخلی نباید اظهارنظر‌های متناقض یا خدشه‌دارکننده نسبت به تصمیمات آقای عراقچی مطرح شود؛ چراکه ایشان دیپلماتی باتجربه، انقلابی و در عین حال استخوان‌دار است که همواره از منافع ملت و حاکمیت دفاع کرده است. ایجاد تردید یا مانع‌تراشی داخلی، می‌تواند تزلزل روحی و روانی در تیم دیپلماسی ایجاد کند و این خود نشانه‌ای از ضعف تلقی خواهد شد.

کاهش تنش، نیاز امروز ایران

این استاد حوزه و دانشگاه در پایان خاطرنشان کرد: اکنون جنگ بدترین گزینه برای ایران و آمریکا است و به تعبیر علمای اخلاق و فقه، در چنین شرایطی باید «دفع افسد به فاسد» کرد. اگرچه ممکن است برخی مذاکره را فاسد بدانند، اما در مقایسه با جنگی که خون‌ریزی، ویرانی و بی‌ثباتی به‌همراه دارد، مذاکره گزینه‌ای عاقلانه‌تر است. حتی اگر مذاکرات صرفا به کاهش تنش، جلوگیری از جنگ و کم‌شدن فضای منازعه و کشمکش منجر شود، بازهم باید آن را جدی گرفت و ادامه داد، چراکه عقلانیت سیاسی ایجاب می‌کند کشور از مسیر کم‌هزینه‌تر عبور کند.