چرا این همه شایعه پشت روحانی و ظریف

علی محمد نمازی، فعال سیاسی نوشت: محمد الرسول‌ا... و الذین معه اشداء علی الکفار رحماء بینهم. محمد فرستاده خداست و آنهایی که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شدید و درمیان خود مهربانند. یکی از رفتار‌های غلط متداول در کشورمان و بر خلاف آیه ۲۹ سوره مبارکه فتح که حکم سرسختی با کفار و دشمنان اعتقادی و مهربانی مسلمانان با یکدیگر دارد، خودزنی و رفتار‌های حذفی با همدیگر داشته و متاسفانه این شیوه غلط را ادامه می‌دهیم و می‌شود که مصادیقی از رقبای سیاسی معرفی نمود که دچار این رفتار شده و تحت فشار قرار داشته‌اند.

 مهم‌ترین نمونه آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی بودند؛ آنهم در مقاطعی که نیاز به وحدت و همدلی زیادی است مانند نمونه اخیر آن اظهارات و شایعاتی که در مورد آقایان دکتر روحانی و دکتر ظریف منتشر شده است! همه می‌دانند که این دو نفر از سرمایه‌های بزرگ میهن در عرصه سیاست خارجی، نیرو‌های نظامی و انتظامی و امنیتی و اطلاعاتی هستند. سوال این است؟ کدام مقطع از تاریخ جمهوری اسلامی مانند امروز نیاز بیشتر به تخصص در زمینه‌های مذکور داریم و چند نفر مانند این دو بزرگوار داریم؟ چرا به جای همکاری، هم‌افزایی و هماهنگی، یکدیگر را تضعیف و بسیار بدتر بدگویی، تخریب و رفتار‌های حذفی می‌کنیم؟ بی‌خردترین رفتار در عرصه سیاسی کشور، چوب حراج زدن به نیرو‌ها و سرمایه‌های کشور و بدتر از آن حذف نیرو‌های توانمند است.

 با چه مجوزی بعضی خود را حق و رقیب و مخالف خود را باطل تلقی و به خودشان اجازه می‌دهند بدون تشکیل مرجع قضائی دیگران را باطل انگاشته، محکوم نموده و حذف کنند؟ مگر اصل سی و هفتم قانون اساسی اعلام نکرده است: اصل، برائت است و هیچکس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد؟ باید به اصل چهلم هم اشاره کرد؛ هیچکس نمی‌تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد. بیاییم در این شرایط بحرانی و سخت در کنار هم و در صدد نجات کشور باشیم.