آرمان ملی : 22 اسفند سال 78 روز تلخی برای سیاسیون بود. روزی که بخشی از سنگفرش خیابان بهشت با شلیک به سعید حجاریان رنگ خون گرفت. حجاریان زنده ماند و بعدها درباره ترور خودش به شرق گفت: «معتقدم سعید عسگر در جریان ترور من کارهای نبود. عسگر تنها ماشه بود. آنهایی که من را ترور کردند، افراد بیتجربهای بودند... برای او ۱۵سال زندان در نظر گرفته شد اما بعد از یکسال آزاد شد . ترور من دقیقا بهدلیل پیگیریهای من در پرونده گروههای خودسر در موضوع قتلهای زنجیرهای بود. من در سال ۷۷ روزنامه صبح امروز را منتشر کردم که نقش مهمی در افشای قتلهای زنجیرهای داشت». حجاریان زاده نازیآباد تهران یعنی محلهای سنتی است که سیاست در آن رنگ و بوی دیگری دارد. سیاستمدارانی مانند عباس عبدی و عماالدین باقی هم رشد یافته همان محله هستند . حجاریان پس از ترور مسیر خود را از طریق برنامهریزی برای بقای اصلاحات ادامه داد و تئوریسین اصلاحات ماند. تاکیدش بر این بود که «اصلاحطلبي براي اصلاح جا دارد نه براي نو شدن» و همین رویکرد را تا امروز طی میکند. او بیش از سالها تحمل عوارض ناشی از ترور، نگران وضعیت کشور و مردمانش است. آنچه اجازه نداد گلوله بر فکر و مغز او اثر کند. سعید حجاریان روز گذشته در یادداشتی به مناسبت سالگرد ترورش نوشت: «در آن نوبت که ما را وقت خوش بود، هزار و سیصد و هفتاد و شش بود و ما، با خرسندی سبکسرانهای به پیشواز آن رخداد رفتیم. اما، طفل زمان فشرد چو پروانهام به مشت جرم دمی که بر سر گلها نشستهایم چندی نگذشت که افتاد مشکلها و سلسلهای از قتلها و دیگر وقایع تلخ به وقوع پیوست. یعنی عشق از همان اول آسان نبود. آیا یاس را با داس درو میکنند؟ من روزنامهای داشتم. حزبی داشتم. تدریسی داشتم. مهمتر از همه تندرستی داشتم. همه اینها را از من بستدند و اینک من ماندهام چه بگویم؟ از بخت شکوهای ندارم و از روزگار هم! نه بر استری سوارم نه چو اشتر زیر بارم. غم من اما بازتوانی بعد از ۲۳ سال خانهنشینی نیست. بشود یا نشود؛ چه اهمیتی؟ مشکل کنونی من این است که چگونه میتوان کشور را در برابر ارهاب بازتوانی کرد. شاید نتوانم قوای تحلیلرفته خود را بازگردانم اما معتقدم بازارهای از دسترفته، سرمایههای مادی و معنوی مهاجرتکرده، اعتمادهای سلبشده، هر چند بهسختی اما قابل ترمیم هستند؛ امری که اطبای حاذقی میطلبد. زمانی ترکیه را مرد مریض اروپا میخواندند. این مرد چه مصیبتها کشید تا امروز که جزو بیست اقتصاد برتر جهان موسوم به G20 بهشمار میآید. اکنون، اقتصاد ایران مریض است و تلاش مضاعفی لازم دارد و مصائب فراوانی را باید تحمل کند تا خود را دریابد. »