ایران برای قهرمانی آسیا شانسی ندارد

در مسابقات حرفه‌ای سایر کشورها و لیگ‌های معتبر، باشگاه‌ها قبل از فصل شناخت کامل و جامعی را از سایر تیم‌ها پیدا می‌کنند و با ترکیب، تاکتیک و آرایش مناسبی با استراتژی کافی وارد مسابقات می‌شوند و به مصاف حریفان‌شان می‌روند. اما در فوتبال ایران مسائل قبل از آغاز لیگ مبهم به نظر می‌رسد و هیچ شناختی از رقیبان وجود ندارد و در بازی‌های ابتدای فصل هم هیچ بازی زیبا و دیدنی را از تیم‌های حاضر در لیگ نمی‌بینیم. بر همین اساس مربیان و کادر فنی برای گل نخوردن به میدان می‌روند تا بازنده نباشند و گل‌های زیادی در این بازی‌ها شاهد نیستیم. به مرور هرچه مسابقات به جلوتر می‌رود و بعد از شناخت تیم‌ها از یکدیگر پیکارهای خوبی شکل می‌گیرد. به نظرم مربی خارجی برای سرمربیگری تیم ملی ایران مناسب و بهتر باشد. یک مربی درجه یک و کارکشته خارجی در هر تیمی که حضور داشته باشد می‌تواند تا حدود ۳۰ درصد روی تیمش تأثیر مثبت بگذارد. همچنین قطعاً این مربی کاربلد گران‌قیمت خواهد بود که مربیگری در ایران را بپذیرد. البته باید این موضوع را در نظر داشته باشیم که بازیکنان از مربی خود هم شناخت داشته باشند. در مرحله بعد کاریزمای مربی در تیم بسیار مهم و تعیین کننده است. مربیان ایرانی در سال‌های قبل به هر دلیلی اشتباهات فاحشی داشتند و در ترکیب، تعویض و سایر مسائل فنی دچار اشتباه شده بودند و حتی به موارد عمیق فوتبال هیچ توجهی نداشتند که دیگر کاریزمای زیادی در بین بازیکنان ندارند. مسائل فنی و تاکتیکی توسط مربیان به بازیکنان ارائه می‌شود و اگر مربیان در هر فصل و سال ارزشیابی شوند مسلما فوتبال یک کشور پیشرفت خواهد کرد. مربیان در یک دوره مسابقات مورد ارزشیابی قرار می‌گیرند و حتی اگر در بازی‌ها شکست هم بخورند عملکرد آنها در طول فصل ارزیابی می‌شود. در فوتبال ایران هیچگاه ارزشیابی وجود ندارد و بر همین اساس مربیان حاضر در لیگ هم کارآیی و تاثیرگذاری در تیم ملی فوتبال ایران ندارند. با این تفاسیر فدراسیون فوتبال هم به دنبال یک مربی مشهورتر برای تیم ملی خواهد بود تا این نقایص را جبران کند. فدراسیون فوتبال چند مربی را برای سرمربیگری تیم ملی کاندید کرد و همه آنها انصراف دادند. معلوم نیست این اسامی را چه کسی انتخاب کرد که با این کار باعث شد تا این نفرات با قرار گرفتن در بین کاندیداهای سرمربیگری تیم ملی قیمت‌شان بیشتر شود! ولی تجربه ثابت کرده است که مربیان بزرگ و مشهور به درد تیم ملی می‌خورند. تیم‌های بزرگی همچون ژاپن، کره‌جنوبی، عربستان و استرالیا در قاره آسیا خیلی بهتر از تیم ملی ایران هستند و شانسی برای تیم ما برای قهرمانی باقی نمی‌ماند چون آنها فراتر از ما هستند. تیم ملی هیچگاه فوتبال اصولی و منطقی بازی نمی‌کند و در بازی‌ها جام جهانی شاهد این موضوع بودیم که فقط با خلاقیت و استعداد چند بازیکن‌مان مقابل ولز پیروز شدیم. با اینکه می‌گویند که تیم ملی لژیونرهای زیادی دارد ولی فقط مهدی طارمی در سطح بالایی قرار دارد و بقیه مهره‌ها در تیم‌های درجه چندم اروپا بازی می‌کنند.