بر سنگفرشهای قدیمی
تهران امروز، محدودهای بسیار بزرگ را از وردآورد تا لواسان و از تجریش تا شهر ری را شامل میشود. در حالیکه محدوده شهرنشین تهران قدیم به قسمت کوچکی از دروازه شمیران تا دروازه غار و دروازه شوش تا دروازه دولاب محدود میشد. قدیمیترین محلههای تهران شامل پنج محله میشد؛ محله بازار، سنگلج ، چاله میدان، عودلاجان و دولت بود که ما در گذری کوتاه از محلات بازار و عودلاجان و سنگلج، عبور میکنیم و سعی میکنیم مسیرمان را در روزهای بعد هم ادامه دهیم. محله بازار در تهران قدیم از شمال به سه راه مسجد شاه یا انتهای خیابان ناصرخسرو و امتداد بوذرجمهری تا انتهای محدوده بازار بزرگ (بازار بزازها) و بازار چهل تن ، از جنوب و متمایل به شرق ، تا انتهای خیابان ماشین دودی یا خیابان ری امتداد داشت. محله بازار قطب اقتصادی شهر تهران بوده. در بازار تهران محلههایی مانند چهارسوق بزرگ و چهارسوق کوچک جزو بهترین لوکیشنهای عکاسی و نیز برای بازدید هستند.
محله عودلاجان خود به محلات کوچکتری تقسیم میشد. محله امامزاده یحیی ، محله پامنار و محله ناصریه یا همان ناصر خسرو ، جزو محلات عودلاجان محسوب میشود. محله عودلاجان محدود با خیابان خیام، ارگ کاخ گلستان و بیوتات سلطنتی تا ناصر خسرو و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و بازار عودلاجان یا بازار کلیمیها و محله کلیمیها و پامنار و جنوب خیابان چراغ گاز یا چراغ برق ،امیر کبیر و میدان توپخانه میشد.
محله سنگلج هم یکی از بزرگترین محلات تهران قدیم بود که در مرکز تهران قدیم قرار داشت. محله سنگلج محدود به خیابان خیام تا انتها و از شمال تا میدان حسنآباد و خیابان شیخ هادی و انبار اسلحه مهمات قشون و امیریه و خیابان بین میدان شاهپور و سه راه امیریه و بازارچه قوام الدوله تا خیابان خیام بود. این محله، غربیترین محله تهران قدیم بود که گذر دروازه قزوین در این محله قرار داشت. تماشاخانه سنگلج و بازارچه قوام الدوله از جمله این مکانها هستند. خانه مستوفی الممالک نیز از جمله خانههای قدیمی و تاریخی سنگلج است.
