«تهران شهری برای همه» شعاری بود که توسط شورای پنجم و شخص آقای حناچی مطرح شد؛ شعاری که در آن سالها به خوبی همه گیرشد و بسیاری از افرادی که در عرصه مدیریت شهری دغدغههایی داشتند اما منتقد مواضع شورای پنجم هم بودند به این شعار توجه ویژهای صورت دادند. تهران شهری برای همه از بستر و نگاهی خاص سرچشمه میگرفت. نگاهی که تهران را نه برای افراد دارای وضعیت مالی خوب بلکه برای همه تهرانیها میدانست. این دیدگاه از سوی اعضای شورای شهر تهران مورد توجه قرار گرفت و اعضای شورای شهر در بودجهبندیهای سالانه خصوصا در 2 سال آخر تلاش کرد محیط زندگی بهتری برای منطقههای کمتر برخوردار شکل دهند. اعضای شورای شهر در آن زمان توجه ویژهای به پروژههای کوچک مقیاس شهری کردند. پروژههایی که در آن مقطع خصوصا در سال آخر مدیریت شهری در دوره پنجم تحول خوبی در محلات ایجاد کرد. در آن زمان بودجه شهرداری قابل ملاحظه نبود چرا که اعضای شورای شهر بر مبنای نگاه انسان محوری به شهر تهران از فروش تراکم و اضافه طبقات پرهیز کردند اما با این وجود و با اجرای پروژههای کوچک مقیاس شهری بسیاری از محلات جان تازهای گرفتند، چرا که اعضای شورای پنجم نگاهی واحد به مساله شهر، انسان محوری شهر و... داشتند. این مورد تجربه گرانسنگی در اختیار مدیریت شهری فارغ از اینکه مدیریت شهر در دست اصلاحطلبان باشد یا اصولگرایان، قرار داد. از این منظر چه بهتر که این نگاه در شورای شهر کنونی و شهرداری فعلی ادامه یابد چرا که موجب مسرت و خوشحالی شهروندان خصوصا شهروندانی که در محلات کمتر برخوردار و دارای کوچههای تنگ زندگی میکنند، خواهد شد. به نظر میرسد در شرایطی که آنقدر مشکلات مالی وجود دارد که شهروندان مانند قبل نمیتوانند به خارج از تهران سفر کرده و در دل طبیعت وقت بگذرانند باید توجه ویژهای به روح شهر تهران از سوی کارپردازان و سیاستمداران و مدیران شهری صورت گیرد. همین اقدامات کوچک است که میتواند به شهروندان کمک کند و در دل آنها این امید را به وجود آورد که آینده بهتری در انتظار آنهاست. آیندهای که مشکلاتی مانند ترافیک، آلودگی هوا و.. کم شود و تهران به الگویی برای سایر شهرها تبدیل شود. تهران زیبا یک افسانه نیست از دل همین کارهای کوچک و توجه به مناطق و محلات است که تهرانی زیبا ساخته خواهد شد.