گوینده خوب خودش را به رخ نمی‌کشد

بهروز رضوي جزو گويندگاني است که نياز به معرفي ندارد، چون شنوندگان راديو و بينندگان تلويزيون سال‌هاست با صداي او زندگي کرده‌ و قصه‌هاي شبانه او را گوش داده‌اند. رضوي همکاري خود را با راديو در سال 1347 به‌عنوان گوينده آغاز کرد. براي محمدرضا (بهروز) رضوي تاريخ تولدش در شناسنامه‌ 10 بهمن 1326 ثبت شده است اما به گفته خودش در حقيقت متولد 10/10 است. او از 17 ـ 18 سالگي وارد راديو شده است. براساس گفت‌وگوي ارسال شده از روابط عمومي معاونت صدا به «ايسنا» که به بهانه سالروز تولد بهروز رضوي انجام گرفت، اين گوينده درباره علاقه‌اش به راديو مي‌گويد: راديو فقط صداست و همين صدا به اين رسانه گرمي مي‌دهد. راديو با من عجين است و گرم‌ترين و صميمي‌ترين رسانه است. راديو را دوست دارم و اين تنها علاقه است که مرا پاي راديو نگه داشته است. رضوي اظهارکرد: هرچيزي در راديو ساده، بي‌پيرايه و بي‌تکلف اتفاق مي‌افتد. گرماي راديو اين است که شنونده فقط صدا را مي‌شنوند و با همان صدا، چهره بازيگر و شخصيتش را در خيالش تصور مي‌کند. اين مجري با سابقه همچنين گفت: من خودم را مديون راديو مي‌دانم و هنوز هم براي کسب دانش و ارائه اثر بهتر تلاش مي‌کنم. کار راديو يک تعاملي بين مخاطب و برنامه‌ساز يا مجري برقرار مي‌کند. رضوي در پاسخ به اين پرسش که ويژگي يک گوينده حرفه‌اي چيست؟ چنين بيان داشت: اين اتفاق بر ثر ممارست، تجربه و سابقه پيش مي‌آيد نه اينکه آدم از ابتداي کار بر همه اين اوضاع مسلط باشد. اين اتفاقات همه بر اثرِ آموزش، دقت و تجربه به مرور زمان به وجود مي‌آيد. گوينده حرفه‌اي و موفق نبايد خودش را در برنامه به رخ مخاطب بکشد و بايد تمام تمرکزش روي متني باشد که اجرا مي‌کند. گوينده بايد مواظب متن و نوع اجرا باشد. اين گوينده پيشکسوت صداوسيما سپس يادآور‌شد: همواره سعي کردم متني که بايد بخوانم درست و با احساس بخوانم. گوينده خوب در حين گويندگي خودش را فراموش و با توجه به متن به دهن و روح مخاطب نفوذ مي‌کند. رضوي درباره اينکه آيا گوينده يا مجري برنامه‌هاي راديويي بايد صداي رسا و جذابي داشته باشد؟ افزود: با صدايي اعلا و بدون محتوا نمي‌شود يک کار خوب ارائه داد. اجرا مهم‌تر است تا صداي گوينده.

ذائقه مخاطب‌ را بشناسيم

گوينده برنامه قديمي «کتاب شب» با بيان اينکه نقش راديو در تقويت اعتماد عمومي و افزايش سرمايه اجتماعي بسيار موثر است، تاکيدکرد: راديو زماني نقش خود را به‌خوبي و با حقيقت انجام مي‌دهد که سبب جلب اعتماد عمومي شد. بهروز رضوي در پاسخ به اين پرسش که وقتي قصه‌هاي شما را از راديو مي‌شنويم خيلي به دلِ مخاطب مي‌نشيند، دليل اينکه اين قصه‌ها شنيدني مي‌شود، چيست؟ خاطرنشان کرد: الان حدود 25 سال است من تقريبا «کتاب شب» را مي‌خوانم، وقتي به عنوان گوينده مي‌خواهم اين برنامه را اجرا کنم بايد لحن روايي بسيار ساده و بي‌تکلف را براي اجراي خود در نظر بگيرم تا داستان براي شنونده باورپذير شود. شنونده بايد حس کند که خودش کتاب مي‌خواند. يعني آن‌قدر بي‌واسطه و ساده خوانده شود. وي اضافه کرد: يکي از فوايد ادبيات اين است که انسان را با داستان‌هاي نويسندگان درگير مي‌کند و براي مدتي ما را از مشکلات و دغدغه‌هاي روزمره دور نگه مي‌دارد همين مساله آرامش‌بخش است. به‌طور کلي خاصيت برنامه‌هاي شنيداري با محوريت کتاب همين ويژگي را دارد پس عموم مردم اين برنامه‌ها را دوست دارند؛ ضمن اينکه توليد اين جنس برنامه‌ها از ظرافت‌هاي خاصي بايد برخوردار باشد تا شنونده را خسته نکند و او را به ادامه برنامه جذب کند. او در عين حال متذکر‌شد: مخاطب ما بسيار باهوش و زيرک است، به ظرافت‌ها هم توجه دارد. هر کاري مي‌کنيم به مخاطب احترام بگذاريم؛ مخاطب‌مان و ذائقه‌شان را بشناسيم و به مطالبات آنها بها دهيم.