ورزشي که موجب طول عمر ميشود
نتايج تحقيقات نشان ميدهد هر گونه فعاليتبدني که باعث عرقکردن شود و نفس را بند آورد، اميد به زندگي و طول عمر را به ميزان قابلتوجهي افزايش ميدهد. کسانيکه در برخي از انواع ورزشهاي شديد مانند: تنيس رقابتي، آهسته دويدن يا ايروبيک شرکت ميکنند، نسبت به آنهايي که فعاليتهاي متوسطي مانند تنيس دوستانه، کارهاي خانه يا شنا انجام ميدهند، بيشتر عمر ميکنند. اين يافته حاصل نتايج مطالعه بزرگ استراليايي است که 204 هزار و 542 فرد ميانسال و مسن را طي 6 سال مورد بررسي قرار داده است. محققان پيشنهاد کردند سطوح بالاتر فعاليت شديد تاثير بسيار بهتري نسبت به فعاليت متوسط بر سلامت انسان دارد. نتايج نشان ميدهد خطر مرگ زودهنگام در کسانيکه ورزشهاي شديد انجام ميدهند، در مقايسه با آناني که فقط ورزش متوسط انجام ميدهند، 13 درصد کمتر است. دکتر کلاوس گبل، محقق ارشد اين تحقيق، گفت: مزاياي فعاليت شديد براي مردان و زنان در تمام سنين صادق و مستقل از کل زمان صرف شده براي فعاليت است. چه چاق باشيد، چه لاغر و چه بيماري قلبي يا ديابت داشته باشيد يا خير، اگر بتوانيد فعاليتهاي شديد را مديريت کنيد، اين موضوع ميتواند مزاياي قابل توجهي براي طول عمر داشته باشد. در حال حاضر سازمان بهداشت جهاني و مقامات بهداشتي در ايالاتمتحده، استراليا و بريتانيا به جمعيت بزرگسال توصيه ميکنند که حداقل 75 دقيقه فعاليت شديد يا 150 دقيقه فعاليت متوسط در هفته انجام دهند. محققان پيشنهاد ميکنند دستورالعملهاي باليني و بهداشت عمومي بايد تمرينات با شدت شديد را براي بهبود اميد به زندگي افراد توصيه کنند. شرکتکنندگان در اين مطالعه به گروه تقسيم شدند؛ کسانيکه ورزش متوسط داشتند و کسانيکه حداقل 30 درصد از تمرينات خود را با شدت بالا انجام ميدادند. خطر مرگومير در افرادي که کمي فعاليت شديد انجام ميدادند، در مقايسه با افرادي که ورزش شديد انجام نميدادند، 9 درصد کمتر بود. کسانيکه بيش از 30 درصد ورزش با شدت بالا انجام دادند، 13 درصد کمتر از ميزان معمول مرگ و مير را نشان دادند.
«عسل» به کاهش قندخون و کلسترول کمک ميکند
براساس يک مطالعه جديد، عسل خام ميتواند به کاهش سطح کلسترول و قندخون کمک کند. به گزارش مديکال نيوز، يک مطالعه جديد نشان ميدهد که عسل، بر خلاف ساير شيرينکنندهها، ممکن است در واقع براي سلامت قلب و عروق مفيد باشد. اين مطالعه نشان ميدهد که عسل، بهويژه عسل خام و تکگل، ممکن است جايگزين سالمتري براي قندي باشد که مصرف ميشود. محققان دانشگاه تورنتو کانادا تاکيد ميکنند که شکر مصرفي خود را با عسل جايگزين کنيد. براي افرادي که رژيم غذايي سالمي دارند که در آن کمتر از 10 درصد کالري روزانه از قند تأمين ميشود، عسل در واقع فوايد قلبي متابوليک را بههمراه دارد. اين مطالعه مروري بر اثرات عسل در 18 آزمايش تغذيه کنترل شده با 1105 فرد عمدتا سالم است. در مجموع، آزمايشها نشان داد که عسل گلوکز خون ناشتا (سطح قند خون با معده خالي)، کلسترول کل و «بد»(LDL) و همچنين نشانگر بيماري کبد چرب را کاهش ميدهد. آنها همچنين دريافتند که عسل نشانگرهاي التهاب را افزايش ميدهد. در حالي که انواع قندها با مشکلات مربوط به متابوليک قلبي مرتبط هستند و عسل 80 درصد قند دارد، نويسندگان اين مطالعه پيشنهاد ميکنند که عسل ممکن است در دستهبندي خاص خود قرار داشته باشد و بهعنوان يک غذاي سالم ارزش توجه ويژه را داشته باشد. محققان دريافتند که عسل خام و عسل تک گل بيشترين فوايد متابوليک قلبي را دارند. برخلاف اکثر شيرينکنندهها، قدرت شيرينکنندگي عسلاز قندهاي معمولي مانند فروکتوز و گلوکز ناشي نميشود. دکتر «تاوسيف احمد خان»، يکي از نويسندگان اين مطالعه، ميگويد: «حدود 15 درصد عسل از دهها قند کمياب به عنوان مثال، ايزومالتولوز، کوجي بيوز، ترهالوز، ملزيتوز و غيره تشکيل شده است که نشان ميدهد مزاياي فيزيولوژيکي و متابوليکي زيادي از جمله بهبود پاسخ گلوکز، کاهش مقاومت به انسولين، و افزايش رشد باکتريهاي مرتبط با يک روده سالم را داراست.» وي در ادامه افزود: «همچنين عسل حاوي بسياري از مولکولهاي زيست فعال از جمله پليفنولها، فلاونوئيدها و اسيدهاي آلي است که داراي مجموعهاي از خواص دارويي از جمله اثر آنتيبيوتيکي، اثر ضد سرطاني، اثر ضد چاقي، محافظت در برابر آسيب راديکالهاي آزاد و کاهش التهاب و غيره هستند.» محصولات عسل اغلب پاستوريزه ميشوند اما عسل خام اينطور نيست. عسل خام داراي مجموعهاي از مواد مغذي از جمله بسياري از آنتياکسيدان که ممکن است با پاستوريزه شدن مقدار آنها کاهش يابد. مطالعه حاضر نشان داد که عسل خام تأثير مثبتي بر گلوکز ناشتا دارد. عسل تک گل عسلي است که از شهد جمعآوري شده توسط زنبور عسل از يک نوع گياه به دست ميآيد. محققان دريافتند که عسلهاي تک گل باعث کاهش کلسترول LDL و کلسترول کل و همچنين تريگليسيريد ناشتا ميشود. همچنين سطح گلوکز ناشتا را هم کاهش ميدهد.
علائم افت کلسيم بدن
افت کلسيم بهصورت مزمن ميتواند علائم غير قابل لمسي داشته باشد. بيمار در مرحله افت کلسيم به طور حاد ميتواند دچار تشنج شود. همچنين افت شديد کلسيم ميتواند باعث گرفتگي و اسپاسمهاي عضلاني، اختلالات قلبيوعروقي و اختلالات دستگاه گوارش شود؛ اما دو علامتي که بيشتر خود را نشان ميدهند تشنج و گرفتگيهاي عضلاني هستند. اگر کمبود کلسيم پيش از مرحله تشنج بهصورت تدريجي رخ بدهد با بروز احساس گزگز و مورمورشدن دور دهان، احساس گرفتگيهاي عضلاني، بيحسي و يا خوابرفتگي دست و پا ميتوان از رسيدن به مرحله تشنج جلوگيري کرد. البته اين علائم اختصاصي نيستند و مشکلات ديگري نيز ميتوانند اين علائم را داشته باشند.