يک جامعهشناس گفت: راهکارها براي برون رفت از وضعيت فعلي کاملا مشخص است؛ مسئولان بايد از پشت ميز خود بلند شوند و با مردم صحبت کنند. عاليه شکربيگي، جامعهشناس در گفتوگو با ايلنا، درباره واکاوي دلايل اعتراضات اخير و در پاسخ به اينکه آيا مطالبات انباشته شده از گذشته در بروز و شکلگيري اعتراضات اخير، فارغ از بخشهايي که با قصد آسيب به کشور و درقالب اغتشاش و آشوبگري اتفاق افتاده، موثر بوده است، گفته: «در زمانهاي مختلف، نسلهاي مختلف مطالباتي را مطرح کردهاند. مردم در سالهاي 78، 96، 98 و 1401 خواستهها و مطالباتي داشتهاند. در سال 96 گروههايي خواستههاي صنفي داشتند مانند کارگران، معلمان و بازنشستگان، در سال 98 هم غائله اعتراض به گراني بنزين بود. هر زمان مطالبهگريها صورت گرفت، متأسفانه مسئولان توان ارائه راهکار براي حل مسائل و مشکلات اقتصادي، فرهنگي و سياسي مردم را نداشتند و خواستهها مغفول ماند و مطالبات انباشته شد و ما در سال 1401 هم شاهد اتفاقات ديگري هستيم.» او تصريح کرده: «در سال 96 اگر خواستهها، فقط صنفي بود يا در سال 98 افرادي به خيابان آمدند که مشکل اقتصادي داشتند، اما اخيرا در مناطق مختلف اين اعتراضات را ديديم، بهطور مثال در تجريش که از مناطق طبقه متوسط به بالاست تا جنوب شهر و در نارمک که زندگي مردم متوسط است، عدهاي از مردم حضور داشتند و در واقع آنها مطالبه دارند و اين همکنشگرايي در ميان گروههاي مختلف ديده ميشود، بهطوري که در ساير شهرهاي ايران نيز مطالبهگري وجود دارد.» او با اشاره به بخش قانوني از مطالبات مردم گفته: «معترضان در دورههاي مختلف تاريخي، شعارهاي مختلفي براي مطالبهگريهاي خود دادهاند و شعارها در هر دورهاي داراي محتويات مطالبهگري بوده است. اما وقتي در اين دوره شعارهاي معترضان را با دورههاي گذشته مقايسه ميکنيد، ميبينيد که در اين دوره علاوه بر مطالبهگري از سوي مردم، شعارها با محوريت زنان و جوانان در جامعه مطرح شده است.»شکربيگي در ادامه گفته: «مردم خواهان کرامت انساني، ناديده گرفته نشدن مسائل اقتصادي که همين عوامل نيز منجر به اعتراض شده است. بارها گفتهايم که بايد گفتوگو شود. در واقع راهکار اين است که مسئولان فروتني به خرج داده و با مردم صحبت کنند. مردم ايران از عقلانيت بالايي برخوردار هستند و ميفهمند، بنابراين نبايد ناديده گرفته شوند.» شکربيگي در بخش ديگري از صحبتهاي خود با بيان اينکه مسئولان ناکارآمد بايد کنار بروند و شايستهسالاري در جامعه صورت بگيرد، گفته: «اگر ميبينيم که يک زماني مردم عکس سفرههاي خالي خود را در شبکههاي اجتماعي به اشتراک ميگذاشتند و ميگذارند به اين دليل است که آنها پاسخي از سوي مسئولان نديدهاند و چون پاسخي نديدهاند به شبکههاي اجتماعي پناه ميبرند.» او ادامه داده: «راهکارها براي برون رفت از وضعيت فعلي کاملا مشخص است؛ مسئولان بايد از پشت ميز خود بلند شوند و با مردم صحبت کنند، حضورشان در جامعه نمايشي نباشد و حضور واقعي در جامعه داشته باشند و بدانند که به وجود آمدن جريان خودي و غيرخودي و آقازادگي و زندگي فرزندان مسئولان در کشورهاي توسعه يافته، از موضوعاتي است که مردم را عصباني ميکند. عصبانيت هم در يک الي دو روز ايجاد نشده است، سالها طول کشيده تا اين وضعيت ايجاد شده است و حل آن نيازمند زمان است.» او خاطرنشان کرده: «هر گونه ناديده گرفتن مطالبههاي دانشجويان، جوانان، زنان و… خطاي بزرگي است بنابراين براي زدايش نابرابريها، نيازمند کنشگريهاي نمادي از سوي مسئولان و سياستگذاران مسئول هستيم.» .»