مشکل اصلی سینما تکرار در قصه است

‌پروانه معصومي بيان داشت: آنچه از يک بازيگر، هنرپيشه‌اي خوب مي‌سازد، اخلاق، مردم‌داري و رفتار اوست، محبوبيت به مراتب از معروف‌شدن و شهرت ارزشمندتر است. اين بازيگر پيشکسوت سينما و تلويزيون درباره فعاليت‌هاي خود در عرصه بازيگري گفت: در حال حاضر مشغول بازي در پروژه خاصي نيستم، متاسفانه پيشنهاداتي که طي مدت گذشته داشته‌ام اصلا جذاب نيستند، داستان‌ها تکراري شده‌اند و خلاقيت کمي در آنها ديده مي‌شود به همين دليل کارنکردن را به حضوري که فقط صفحه را پر کند، ترجيح مي‌دهم. وي در همين راستا ادامه داد: نمي‌دانم مشکل اساسي در توليدات از کجاست، اما از نظر شخص من آنچه در ابتداي هر پروژه به‌چشم مي‌آيد اين است که فيلمنامه‌ها به‌دور تکرار افتاده‌اند، اگر مي‌بينيم سينما يا توليدات تصويري مخاطب کمي دارند و يا تعداد تماشاگران کاهش پيدا کرده تعجبي ندارد، زيرا مخاطب داستان و يا حرف تازه‌اي در آثار نمي‌بيند. معصومي در راستاي وضعيت فعلي سينما تاکيدکرد: سينماي امروز نيازمند تنوع است، آنچه به هيچ وجه در آثار ديده نمي‌شود، مخاطبان نشان داده‌اند که اگر فيلم خوب بسازيم همچنان پشت درب سينما صف مي‌بندند، طي دهه اخير برخي از آثار توانستند چندين ميليارد تومان فروش داشته باشند، اين نشان مي‌دهد که سينما مخاطب دارد اما اگر تعداد کمي از مردم به سينما مي‌روند به‌دليل کيفيت آثار است. اين بازيگر تنوع در ترکيب بازيگران را عاملي مهم در جذب مخاطب خواند و اظهارکرد: از سويي يادمان نرود که مخاطب به تنوع در بازيگران نياز دارد، وقتي يک بازيگر در سال نزديک به 10 فيلم بازي مي‌کند براي مخاطب تکراري مي‌شود، از سويي چطور مي‌توان اين تعداد نقش را به درستي ايفا کرد؟. هر نقش نيازمند تحقيق، بررسي و زيستن در آن است، بعيد مي‌دانم بازيگران مطرح و بزرگ سالانه بتوانند 10 فيلم بازي کنند، اما در سينماي ما اين اتفاق به راحتي رخ مي‌دهد. وي بيان داشت: از طرفي بازيگر بايد حواسش باشد که مخاطب دلتنگ او شود، وقتي يک بازيگر هر روز روي پرده سينما باشد مخاطب از او زده مي‌شود، ديگر هر نقشي بازي کند باورپذير نيست و از يکجايي به‌جاي کاراکتر مخاطب فقط خود بازيگر را مي‌بيند، بازيگر بايد کاري کند که مردم در خيابان او را به‌نام کاراکتري که بازي کرده و به ياد بياورند. اين راز تاثيرگذاري يک نقش است. معصومي محبوبيت را عنصر پايداري يک بازيگر خواند و خاطرنشان کرد: آنچه از يک بازيگر، هنرپيشه‌اي خوب مي‌سازد، اخلاق، مردم‌داري و رفتار اوست، محبوبيت به مراتب از معروف‌شدن و شهرت ارزشمندتر است، زيرا شهرت يک‌شبه به باد مي‌رود، اما بازيگر محبوب حتي اگر سال‌ها بازي نکند اما هنوز در قلب مردم يادش زنده خواهد ماند.