تصورم از «ساپینتو» چیز دیگری بود

استقلال مقابل سپاهان در هفته اول ليگ‌برتر، تن به شکست داد. به‌نظرم بازي خوبي نبود. در نيمه اول استقلال توپ و ميدان را در اختيار داشت و نتوانست خوب استفاده ببرد. در نيمه دوم سپاهان 30 دقيقه توپ را در اختيار گرفت و حداکثر استفاده را از اشتباهات آبي‌پوشان کرد. خيلي برايم ناراحت‌کننده بود که ساپينتو از بازيکنان تيمش شناخت کافي نداشت و بازي سپاهان را به شکل بازي تدارکاتي ديد. ديگر دوران اينکه 4 يا 5 هفته بگذرد و عيار تيم را متوجه شويم، گذشته است. ظرف 20 دقيقه ساپينتو 3 تاکتيک مختلف را تست کرد و در تغيير سيستم اشتباهاتي داشت. براي مربي در سطح او خيلي ضعف بزرگي است که 5 بازيکنش را در يک نيمه تغيير دهد. واقعيت اين است که سرمربي استقلال شبيه تصوري که داشتم نبود. اين بازي مهم‌ترين شانس استقلال براي تثبيت و شروع مسير قهرماني در همين ابتداي فصل بود. چون اين بازي 6 امتيازي بود و ما در خانه اين فرصت را داشتيم که بعد با ادامه اين روند در بازي‌هاي آتي ابتداي ليگ را با 18 امتياز دنبال کنيم و با قدرت به سمت پيروزي پيش برويم. تيمي که مي‌خواهد قهرمان شود از ابتدا بايد مقابل همه حريفان برنده باشد. از لحاظ فني زود است درباره مورايس حرف بزنيم اما از نظر کاري مي‌توانم بگويم باهوش و باسياست است. در زماني‌که تيمش اوج آمادگي نبود در تهران از استقلال پيروزي کسب کرد که به عقيده‌ام 6 امتياز ارزش امتيازي دارد. تيم در دفاع متزلزل نشان داد مدافعان مياني، کناري ضعيف نشان دادند. به‌نظرم غيبت حرداني هم در اين مساله تاثيرگذار بود. اميدوارم در ادامه بهتر شوند. بين خط هافبک و مدافعان استقلال فاصله زيادي وجود داشت. روي ضربه ايستگاهي که سپاهان در نيمه اول کسب کرد، حسيني تعداد مدافع مناسبي، در ديوار دفاعي قرار نداد. همين مساله باعث شد بازيکن حريف که شوت‌زن بود، موقعيت مناسبي کسب کند. در ادامه هم حسيني شانس آورد که فرشاد احمدزاده در توپ دوم کم‌دقتي کرد وگرنه حسيني در آن صحنه گل دريافت مي‌کرد. براي من خيلي سنگين بود که در نيمه اول و در ورزشگاه آزادي از سپاهان گل دريافت کنيم و خداراشکر که اين اتفاق نيفتاد. از نظر من حسيني در چينش ديوار دفاعي اشتباه کرد. دو نکته در اين ديدار مرا اذيت کرد، اول اينکه بازي افتتاحيه و ورزشگاه آزادي بازي بدون تماشاگر برگزار شد. دوم چمن ورزشگاه آزادي مريض و کم‌کيفيت بود.