سینمای کوتاه هیچوقت چنتهاش خالی نمیماند
آرمان ملي: شانزدهمين نشست تخصصي فيلم کوتاه با عنوان يکشنبههاي کوتاه، روز يکشنبه دوم مرداد با حضور محمدتقي فهيم، محمد رحمانيان، محسن شيرازي و عوامل فيلم با اکران و نقد فيلم کوتاه «زولپيدم» به کارگرداني مهدي محمدي در مجتمع فرهنگي و هنري اسوه برگزار شد. در اين نشست که با استقبال قابلتوجه علاقهمندان برگزار شد ابتدا با اکران فيلم و خيرمقدم گويي، با حضور عوامل فيلم، منتقدين و کارشناسان سينما به بحث و تبادلنظر در خصوص فيلم «زولپيدم» پرداخته شد. در اين نشست محمد رحمانيان نويسنده و کارگردان سينما، تلويزيون و تئاتر به علت کمبود زمان و اجراي نمايش در ابتدا سخنان خود را آغاز و سپس جمع را ترک کرد و در ادامه کارشناسان در خصوص فيلم به ايراد سخن پرداختند. محمد رحمانيان نويسنده و کارگردان تئاتر و سينما ضمن ابراز خرسندي از استقبال مخاطبان در نشست اکران و نقد فيلم کوتاه گفت: براي اولين بار هست که در اين نشست حضور پيدا ميکنم و فکر نميکردم براي اکران فيلم کوتاه اين ميزان مخاطب و تماشاگر به سالن بيايد، به نظر من يکي از آرمانهاي سينماي کوتاه، فيلم کوتاه است که با کمترين امکانات و با دوري از آن دکوپاژهايي تکراري و آزاردهنده که سينماي جهان به آن معتاد شده حضور چنين فيلمهايي ما را به سرنوشت سينما خوشبين ميکند. وي همچنين با اشاره به خصوصيات برجسته فيلم کوتاه زولپيدم گفت: فيلم بسيار مفهومي است و مانند يک دايره درخشان عمل ميکند و از همه مهمتر موسيقي آن است که در تکميل اين دايره بسيار عالي عمل ميکند، شايد مخاطب فيلم، بعد از تماشاي آن به اين فکر کند که آيا جهان خصوصي هم براي ما وجود دارد، من مراحل ايده تا اجرا را فوقالعاده ميدانم بهخصوص از بازيهاي بسيار عالي امين ميري هم بايد ياد کنيم. اساساً کمالگرايي کارگردان اثر به ما نشان ميدهد که سينماي کوتاه هيچوقت چنتهاش خالي نميماند. محمدتقي فهيم منتقد و کارشناس سينما با اشاره به دارا بودن خلاقيتها و مؤلفهاي خاص هر فيلمسازي اظهار داشت: فيلم کوتاه بايد مبتني بر خلاقيتهاي خاص فيلمساز باشد، چيزي که ما بفهميم اين مال شخص کارگردان است و متفاوت و متمايز از بقيه فيلمهاست و طبعاً چنين فيلمسازاني در عرصه فيلم کوتاه بهعنوان زمينه استعداد پروري رشد کرده و راهشان را طي ميکنند و هر فيلمسازي بايد با فيلمهاي ابتدايي خلاقيتها و مؤلفهاي خاصي، خودش را به ما نشان بدهد اما درمجموع فيلمسازان با سبک بايد راهشان را انتخاب کنند. اين منتقد مطرح سينما همچنين در خصوص کشف و تداوم سبک فيلمساز در تمامي آثار فيلمساز نيز گفت: اگر از همان ابتدا فيلم کوتاه سازان براي خودشان سبک و سياقي خاص کشف و پيدا نکنند و بدان مسلط نشوند قطعاً دچار نوسان شده و هر فيلمشان با فيلم ديگرشان متفاوت خواهد شد و طبعاً راه بهجايي نخواهند برد، فهيم با يادآوري نسل اول فيلمسازان سينماي ايران و سبکهاي خاص هرکدامشان اظهار داشت: شما ببينيد فيلمسازان باقيمانده از نسل اول چون کيميايي، تقوايي، مهرجويي و بقيه از ابتدا امضاي خاص خودشان را داشتند و اين امضاي خاص در تکنيک و انتخاب دکوپاژ اتفاق نيفتاده بلکه در آن چيزي رخداده است که ما بدان ميگوييم فرم يا همان خلاقيت يا درواقع عنصري که در ناخودآگاه فيلمساز وجود داشته و همين امر باعث ميشود فيلمشان متفاوت باشدوي همچنين با اشاره به تکنيکهاي استفادهشده در فيلم نيز گفت: اينکه فيلمساز ميتواند يک اثر را با تک شات به پايان ببرد و آن را نگه دارد حتماً مهم است و نشان ميدهد کارگردان به همه مسائل و ارکان فيلم فکر و توجه کرده است اما نکتهاي که وجود دارد اين است که فيلمساز ميخواهد با تکنيک تک شات به فرم برسد لذا من بدون هيچگونه توصيه و پيشنهادي ميگويم سليقه من اين است که فيلمساز بايد ابتدا داستان را تعريف و صادقانه با مخاطب، روايتش را به پايان ببرد. عزيزان با انتخاب يک نحوهاي روايت واحد و استفاده از تک شات فيلمساز به سبکدست پيدا نميکند و صرفاً مخاطب را فريب ميدهد چون با دو تا غافلگيري ميخواهد مخاطب را همراه کند دو غافلگيري که بر اساس تعليق سينما نبوده و براي گمراه کردن است. لذا اين فريب در سينما هرگز جاي تعليق در سينما را نميتواند بگيرد.
