مرحوم دعایی شخصیتی استثنایی بود
مرحوم حجتالاسلام دعايي اخلاص، ايمان و سلامت نفس بالايي داشت و خداوند هزاران بار اين بزرگ مرد نيکو نهاد را رحمت کند و بيامرزد. ايشان شخصيتي استثنايي، خوش قلب و سليم النفس بود و بد هيچکسي را نميخواست و پشت هيچکسي حرف نميزد. از هيچکس نفرت نداشت و در اين دوران غوغاي جناح بنديهاي سياسي آقاي دعايي هيچگاه وارد نشد. آن مرحوم با اينکه صاحب روزنامه معروف و مشهوري بود هيچگاه در رسانهاش از اينگونه حرفها و مسائل اثري وجود نداشت. اينکه يک صاحب رسانه معتبر در دوران جناح بنديهاي سياسي خود را درگير اين مسائل نکند و با ديدگاه و رويکردي مستقل حرکت کند بسيار کار سختي است اما مرحوم دعايي به خوبي اين کار را انجام داد. آقاي دعايي هر چند در کار رسانهاي خود بسيار تبحر داشت اما هيچگاه سوار موجهاي رسانهاي نشد و خود را درگير اين مسائل نکرد. آن مرحوم نسبت به حضرت امام خميني(ره) خيلي مخلص بود و ارادت داشت و پس از ايشان نيز همان ارتباط و علاقه را نسبت به مقام معظم رهبري داشت. در برخي از اوقات يکسري مسائلي که برخي افراد يا رسانهها نميتوانستند بيان کنند او با صلابت و اقتدار و با شجاعت بيان ميکرد. چرا که ديگران ميدانستند که آقاي دعايي از اظهار نظرات و بيان عقايدش هيچ گونه غرضي ندارد و به هيچ جريان و جناحي هم گرايش ندارد. مرحوم دعايي شخصيتي مردمي، انقلابي، خالص و علاقهمند به نظام بود. مرحوم دعايي همواره در راستاي ميانه روي و اعتدال گام بر ميداشت و درصدد بود که همه جريانها و ديدگاهها را به هم نزديک کند و اجماع ملي و آشتي ملي بهبار آورد و صرفا اين معنا را در حرف به زبان نميآورد واقعا در عمل نيز بدان اعتقاد داشت و چون اهل اين کار هم بود و در هيچ جناح بندي نبود و عليه کسي نبود جايگاه بسيار خوبي براي تاليف قلوب داشت. لذا امروز در چهلمين روز درگذشت آن فقيد رضوانجايگاه بايد انديشهها، رويکردها و نظرات مرحوم دعايي را برجسته کنيم تا مردم بدانند سيدمحمود دعايي که بود و چه رويکردها و انديشههاي نابي داشت و قدر چنين روحياتي را بدانند.
