تفاوت اضطراب و استرس

اضطراب به اين مفهوم است که فرد حس مي‌کند اتفاق بدي مي‌افتد و خبر بدي به او مي‌دهند؛ ضمن آنکه همراه با اين حالت نشانه‌هاي جسمي مانند سردرد، سرگيجه، عدم تعادل، تغييرات فشارخون، احساس ناراحتي، گوارشي و تکررادرار و همچنين مسائل عمده ديگر ممکن است فرد داشته باشد که اينها نشانه‌هاي جسمي اضطراب است. اضطراب مي‌تواند يکي از نشانه‌هاي استرس باشد. وقتي که فرد با يک مساله جديد و عامل فشار رواني روبه‌رو مي‌شود، مثلا تغييرات شغلي، ازدواج و طلاق و... که سازگاري دوباره را ايجاب مي‌کند، فرد حالتي پيدا مي‌کند که به آن استرس گفته مي‌شود. عامل ايجادکننده استرس به استرسور معروف است. استرس ممکن است به شکل اضطراب و افسردگي يا به شکل حالت‌هاي تحريک‌پذيري و عصبانيت خود را نشان دهد. درواقع استرس يک وضعيت عمده ترس و گسترده‌تر از اضطراب است. به‌هرحال زماني‌که فرد دچار اضطراب است بايد ببينيم عامل اضطراب وي چه چيزي است. گاهي اضطراب مي‌تواند نشانه يک بيماري جسمي باشد؛ براي نمونه افزايش فعاليت تيروئيد مي‌تواند با اضطراب توأم باشد که در اين صورت بايد بيماري تيروئيد را درمان کرد. به همين دليل خيلي مهم است که پزشک تشخيص اين وضعيت‌ها را بدهد؛ چراکه گاهي اوقات اضطراب مي‌تواند نشانه‌اي از يک بيماري روانپزشکي ديگر باشد. براي نمونه ممکن است يک فرد ضمن اينکه افسرده است دچار اضطراب نيز باشد. گاهي اضطراب يک واکنش طبيعي نسبت به حالت‌هاي عادي است که به‌طور ناشناخته براي فرد ايجاد نگراني مي‌کند.