فیلم پرفروش با فیلم پرفروش بعدی فراموش می‌شود

سيروس الونــــد گفت: يک فيلم پرفروش با فيلم پرفروش بعدي فراموش مي‎‌شود، اما يک فيلم خوب با فيلم خوب بعدي فراموش نمي‌شود. اين کارگردان در پاسخ به اين پرسش که سينماي مستقل در ايران تا چه اندازه تحقق يافته يا امکان تحقق دارد، افزود: مستقل را بايد تعريف کرد؛ مستقل‌بودن زماني به معني جدا کارکردن از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي يا مراجعي است که بايد اين فيلم را تاييد کنند و وقتي که فرد به‌صورت پنهاني فيلمي را مي‌سازد يا مثلا زماني‌که فرد از خارج از ايران سفارش مي‌گيرد و دست به توليد فيلم مي‌زند را مستقل عنوان مي‌کنند، اما کار اين فيلمساز هم وراي توليد خوب يا بدي که داشته است، مستقل محسوب نمي‌شود، چراکه او در وابستگي به يک جريان اقتصادي خارج از کشور فيلم ساخته است. نويسنده و کارگردان فيلم سينمايي «دست‌هاي آلوده» (1378) تاکيدکرد: اگرچه بسياري از اين فيلم‌ها در جشنواره‌ها هم موفق بوده‌اند اما در نهايت مستقل محسوب نمي‌شوند. الوند تصريح کرد: بر اين اساس «مستقل از چه»بودن مهم است؛ فيلمساز مستقل به اين معناست که اگر سفارشي هم مي‌گيرد، به‌صورت غيرمستقيم از مخاطب بگيرد. يعني صداي مـــردم باشد و آنچه مردم مي‌خواهند را بسازد و در درجه اول هم آنچه مردم مملکت خودش خواهان آن هستند را بسازد. نويسنده و کارگردان فيلم سينمايي «فرياد زير آب» (1356) با تاکيد بر لزوم توجه فيلمساز به صدا و خواسته مردم در زمان توليد فيلم، اظهارداشت: طبيعتا ما در ايران هستيم و براي ايرانيان مهم است که ما چه مي‌سازيم. الوند خاطرنشان کرد: يک زماني قد سينما با جشنواره‌هاي خارجي بالا مي‌رود و لزوما نمايش‌هاي داخلي و فروش‌هاي آن اثري در جايگاه فيلم ندارد. نويسنده و کارگردان فيلم سينمايي «يکبار براي هميشه» (1371) ادامه داد: نکته مهمي که بايد هميشه در خاطرمان باشد اين است که يک فيلم پرفروش با فيلم پرفروش بعدي فراموش مي‌شود، اما يک فيلم خوب با فيلم خوب بعدي فراموش نمي‌شود. نويسنده و کارگردان فيلم سينمايي «اين سيب هم براي تو» (1393) با اشاره به تمرکز جشنواره فيلم فجر بر اهميت کيفي آثار به‌جاي ظرفيت فروش آنان، گفت: يکي از نقاط قوت جشنواره فيلم فجر اين است که در 10 روز برگزاري، وجوه فرهنگي فيلم‌ها مطرح مي‌شود و پس از آن باز موضوع نمايش (اکران) است و فروش و گيشه موضوعيت مي‌يابد. وي ادامه داد: به همين دليل است که در اين شرايط شاهد توليد فيلم‌هاي سفارشي هستيم. چون بسياري از مراکز بودجه مي‌گيرند و فيلم مي‌سازند؛ کمااينکه روزنامه منتشر مي‌کنند و برخي جنبه رسانه‌اي سينما را نگاه مي‌کنند؛ در صورتي‌که سينما رسانه نيست. بلکه در درجه اول هنر و پس از آن صنعت است و در نهايت خاصيت رسانه‌اي هم دارد ولي اينکه سينما را در کنار مطبوعات قرار بدهيم و بگوييم رسانه است، درواقع وظيفه سينما را به خبررساني محدود کرده‌ايم در حالي‌که سينما وظايف گسترده‌تري دارد.