علائم عفونت‌های چشمی

تصور یک زندگی عادی بدون قدرت بینایی دشــوار است؛ با این حال علائمی مانند قرمزی چشم، آبریزش چشم، تاری دید و خشکی چشم اغلب به عنوان مشکلات جزئی در نظر گرفته شده و به طور جدی مورد توجه قرار نمی‌گیرند. در حالیکه بیشتر این علائم به‌خودی‌خود برطرف می‌شوند، در موارد نادر و در صورتیکه فرد برای درمان اقدام نکند ممکن است به عوارض جدی از نابینایی تا مرگ منجر شوند. نتایج یک بررسی نشان می‌دهد در حالیکه بیشتر عفونت‌های چشمی خوش‌خیم هستند، سایر عفونت‌های چشمی می‌توانند با پیامدهای مخربی همراه باشند. اکثر بیماران با ترشحات چشمی، علائم بینایی یا قرمز و درد چشم به پزشک مراجعه می‌کنند. کارشناسان بر این باورند که برخی از بیماری‌ها و عفونت‌ها ممکن است ابتدا به‌‌عنوان یک علامت چشمی ظاهر شوند، زیرا چشم‌ها تنها اندامی در بدن هستند که عصب‌ها و رگ‌های خونی را می‌توان مستقیما در آن مشاهده کرد و از این‌رو اولین عضوی است که در شناسایی بیماری و همچنین تایید تشخیص آن کمک کند. با پیشرفت علم پزشکی، این ایده که چشم‌ها فقط برای بینایی هستند، تغییر کرده است. برخی از بیماری‌های چشم می‌توانند باعث ازدست‌دادن بینایی شوند و در برخی موارد نادر در صورت بی‌توجهی یا تشخیص در مراحل پیشرفته، منجر به مرگ می‌شوند. در ادامه به برخی از عفونت‌های چشمی اشاره شده است.

قارچ سیاه

قارچ‌سیاه یک عفونت غیرمعمول است که از طریق قارچ موکورالس ایجاد می‌شود و میزان مرگ‌ومیر بالایی دارد. این بیماری بیشتر در بیماران دچار نقص سیستم ایمنی مانند بیماران مبتلا به دیابت کنترل نشده، سرطان، پیوندعضو، افرادی که تحت درمان استروئیدها قرار دارند و اخیرا در بیماران مبتلا به عفونت شدید کووید دیده شده است. قارچ از طریق حفره بینی به رگ‌های خونی نفوذ کرده و پس از گسترش به سینوس‌ها و در نهایت مغز ممکن است به مرگ بیمار منجر شود.

آسپرژیلوزیس

این نوع عفونت نیز در بیماران دچار نقص ایمنی رخ می‌دهد و از حفره بینی وارد بدن شده و به‌دنبال آن به مغز دسترسی پیدا می‌کند. گسترش عامل بیماری به جمجمه می‌تواند منجر به آبسه مغزی، واسکولیت، ترومبوز و در نهایت ایسکمی مغزی شود که می‌تواند کشنده باشد.

ورم ملتحمه

«ملتحمه» لایه نازکی از بافت است که سفیدی چشم و داخل پلک‌ها را می‌پوشاند. ورم ملتحمه را می‌توان به‌عنوان عفونت یا التهاب ملتحمه توصیف کرد. علائم این بیماری خارش و ترشح از چشم است. ممکن است یک یا هر دو چشم فرد دچار این عارضه شود و اگر در زمان مناسب درمان نشود، می‌تواند جدی باشد.

بلفاریت

بلفاریت؛ التهاب پلک‌هاست و به‌دلیل عفونت باکتریایی، آلرژی، گرفتگی غدد چربی در پلک‌ها و برخی بیماری‌های پوستی ایجاد می‌شود. ممکن است فرد متوجه علائمی مانند قرمزی و ورم پلک‌ها، سوزش و آبریزش چشم‌ها، پوسته‌پوسته شدن پوست اطراف چشم شود. بلفاریت منجر به نابینایی نمی‌شود، اما می‌تواند چندین عارضه دیگر مانند ریزش مژه‌ها را ایجاد کند.

یووئیت

«یووئیت» التهاب لایه میانی چشم است. این بیماری با عارضه‌های مختلفی مانند پسوریازیس و آرتریت روماتوئید مرتبط است. ممکن است فرد متوجه علائمی مانند تاری‌دید و قرمزی چشم‌ها شود.

التهاب یا عفونت قرنیه

استفاده نادرست از لنزهای تماسی می‌تواند عامل عفونت باشد. استفاده از لنزها برای ساعات طولانی، تمیزنکردن آنها و نگهداری نادرست می‌تواند خطر ورود میکروب‌ها به قرنیه را افزایش دهد. بی‌توجهی به این عفونت و عدم درمان فوری آن می‌تواند منجر به زخم‌شدن قرنیه و ازدست‌دادن دائمی بینایی شود.