با احساسات مردم بازی نکنید

ادامه از صفحه اول/ حداقـــل در ایامه دهه فجر به یاد دارند. یا وقتی مهمانی وارد ساختمان وزارت امور خارجه می‌شود، ناخودآگاه دوربین بر روی سردر وزارت امور خارجه جمله زیبا و معنادار «نه شرقی، نه غربی» را می‌بیند. چند سالی است کفه دوم ترازوی شعارمردم در سال 57، دنباله روی این شعار حداقل در دهه اولیه انقلاب کم‌کم رنگ باخته و عملا شعار نه شرقی، نه غربی با بایگانی روزهای طلایی انقلاب سپرده شده است. شرق در معنای سیاسی آن با دو نماد امروزین آن روسیه و چین شناخته می‌شود. بر کسی پوشیده نیست که چرخش سیاسی ایران به سوی این دو قدرت است. قرارداد 25 ساله ایران و چین به کلاف سردرگمی حتی بین مسئولان تبدیل شده است. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس صریحا از عدم امضای قرارداد با چین در صحن علنی مجلس صحبت کرد درحالی که یکی از نمایندگان مجلس بی‌خبر از مفاد و متن و امضای قرارداد، در مجلس صراحتا اعلام نمود که مجلسیان از مفاد این قرارداد بی‌اطلاعند. برابر قانون اساسی هر قرارداد، توافقنامه دولت با کشور و شرکت‌های خارجی باید به تائید مجلس برسد. وزیر امور خارجه از اجرایی شدن قرارداد 25 ساله با چین یاد کرده‌اند. این کلاف سردرگم و بی‌خبری مردم و عدم اطلاع‌رسانی مسئولان کشور زمانی دردآور می‌شود که ناگهان مردم در 12 بهمن که جایگاه ویژه‌ای در انقلاب ایران دارد نماد کشور یا حداقل سمبل تهران، یعنی برج آزادی را که امام در ورود به ایران از کنار این برج رد شدند و هر ساله در 22 به‌همن محوطه برج آزادی محل استقرار سخنرانی رئیس‌جمهور وقت بوده و اجتماعات مهم در این میدان برگزار می‌شود، فرض کنیم این رفتار تنها به وسیله بنیاد رودکی و انجمن دوستی ایران و چین صورت گرفته و نبض احساسات مردم را نشانه رفته باشد. شهرداری از آن بی‌خبر، آیا شهردار تهران که خود را نماد اعلای انقلابی‌گری می‌داند و مسئولیت اداره شهر تهران را برعهده دارد وقتی این حرکت بد را که در اول با مخالفت شهرداری تهران روبه‌رو شده بود و بنیاد رودکی خودسرانه دست به این عمل زده بود، نباید اعتراض خود و زیرمجموعه اداره شهر تهران را اعلام می‌کرد؟ آیا وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با این حرکت موافق است؟ اگر موافق است جواب مردم را بدهد و اگر مخالف است چرا صدای مخالفت او را نشنیدیم. با احساسات ملی، میهنی مردم بازی نکنید. روح و روان مردم از این مخفی‌کاری و پنهانکاری‌ها که با سرنوشت آنها رابطه مستقیم دارد، آزرده است. وقتی طرف چینی مخالفت خود را با علنی شدن قرارداد یا هر نوع سندی که با سرنوشت مردم در ارتباط است، اعلام می‌کند، لابد محتوای سند یا قرارداد محرمانه دست طرف چینی را باز گذاشته است که در کشور ایران دست به هر اقدامی بزند ولو با احساسات مردم بازی شود. حتی اگر اکران پرچم چین در سالروز جشن‌های دهه فجر بر سازه‌ای که سمبل آزادی در کشور باشد، هک شود. نمی‌توان مانع حرکت تاریخ شد. یکروز چه بخواهید و چه نخواهید مُهر محرمانه قرارداد با چین برداشته خواهد شد و کسانی که امروزه با پنهانکاری افکار عمومی را نادیده می‌گیرند، باید پاسخگوی تاریخ باشند. خداوند به زمان سوگند خورده است، تاریخ و گذر آن را باور داشته باشید. حرکت سیال تاریخ و قضاوت منصفانه آن را به یاد داشته باشید « وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ.» به عصر سوگند که انسان‌ها همه در خسران و زیانند.