پایان «ماه عسل» بهارستان و پاستور

آرمان ملی: یکی از نتایج بارز انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم، همسو شدن دو قوه انتخابی مجریه و مقننه بود، جناح اصولگرا در سایه حذف رقبا و در دو انتخاباتی که رکورد عدم مشارکت انتخاباتی مردم را شکست توانستند مجلس و ریاست جمهوری را تحت کنترل خود درآورند. این تحول، منتقدانی داشت که از احتمال مختل شدن وظایف قانونی هر یک از دو قوه به دلیل مصلحت سنجی جناحی نگران بودند و موافقانی که پایان نبرد سیاسی جناح‌ها در دو قوه همسو را عامل گره‌گشایی از وضعیت کشور و بهبود معیشت مردم می‌دانستند. ماه‌های آغازین ریاست جمهوری رئیسی هم همان‌گونه که پیش‌بینی می‌شد با حمایت حداکثری مجلس از دولت سپری شد، اما مدتی است، نشانه‌ها از جهش کمی و کیفی انتقادهای نمایندگان از کارنامه دولت و فرارسیدن پایان ماه‌عسل دولت و مجلس حکایت دارد، وضعیتی که کمتر کسی حتی آن ۲۲۰ نماینده حامی رئیسی در انتخابات تصورش را می‌کرد. آن‌گونه که مشخص است، صبر اغلب نمایندگان به سر آمده است. گویی نه تذکرات مجلس به دولت اثر دارد و نه دولت همانند روزهای بعد از انتخابات، با مجلس همکاری می‌کند. نتیجه نیز شکل‌گیری شکافی میان بهارستان و پاستور است که بخشی از آن در قالب انتقادهای پشت تریبونی یا رسانه‌ای، بازتاب می‌یابد.

تندتر شدن لحن منتقدان

تذکرات بهارستان‌نشینان به دولت سیزدهم با 36 تذکر کتبی نمایندگان مجلس به رئیس‌جمهور و وزرا، در فهرست رکوردداران نشست. گزارش صدروزگی شروع به کار کابینه نیز طبق آمار منتشرشده، نشان می‌دهد حداقل 255 سؤال از سوی نمایندگان از دولت طرح شده و البته این روند، همچنان ادامه‌دار با سیر صعودی ادامه دارد. معاون پارلمانی دولت هم در انتقاد به افزایش تعداد «سؤالات از دولت» گفته «از زمان شروع به کار تاکنون به چهار تا پنج برابر قبل رسیده که این حق نمایندگان است ولی اگر وزرا مدام قرار باشد به سؤالات پاسخ دهند به کار خود نمی‌رسند.« نکته قابل‌تأمل اینکه افزایش تعداد موضع‌گیری‌های انتقادی بهارستانی‌ها از عملکرد دولت، تندتر شدن تدریجی محتوا و لحن انتقادهاست. در زمان تبلیغات انتخابات ۱۴۰۰ گفته می‌شد عامل وضع موجود اقتصادی و بدی معیشت، مدیرانی هستند که با تغییر آن‌ها، اقتصاد کشور تغییر خواهد کرد. ابراهیم رئیسی و سایر نامزدهای پوششی حامی او، با این استدلال تلاش کردند عملکرد دولت قبل را به سطح جمعی از مدیران ناکارآمد، تقلیل دهند. دست‌کم ۲۲۰ نماینده مجلس که تا قبل از انتخابات با رئیسی پیمان بسته بودند و از او خواسته بودند کاندیدای ریاست جمهوری شود، در گروه حامیان این ایده بودند که با تغییر کارگزاران، وضع کشور بهتر خواهد شد. ادامه صفحه 6