برای سرخابی‌ها فقط اسم و رسم مانده

وجه تمایز رقابت‌های جام‌حذفی با لیگ‌برتر حساسیت و استرس بیشتر این مسابقات است. قطعا در پایان مسابقه یک تیم کنار می‌رود و همین موضوع باعث می‌شود که دو تیم در یک مسابقه محافظه‌کار و محتاطانه با یکدیگر بازی کنند. تیم‌ها به‌دنبال تک‌فرصت‌ها هستند و برای همین بیشتر بازی‌های این تورنمنت به ضربات پنالتی کشیده می‌شود. در گذشته بارها رخ داده که تیم‌های برجسته لیگ‌های دسته‌های پایین‌تر مقابل تیم‌های لیگ‌برتر فوتبال ایران می‌درخشیدند و باعث حذف آنها می‌شدند. البته چنین اتفاقی در دنیا نیز مرسوم است و به‌دفعات پیش آمده یک تیم عادی توانسته از سد تیمی مطرح بگذارد و علت آن انگیزه بالای بازیکنان تیم‌های کم نام و نشان است. سرمربیان تیم‌های بزرگ کمتر به بازیکنان جوان خود به میدان می‌دهند. آنها حتی در بازی‌های آسان حذفی نیز به بازیکنان جوان خود زیاد میدان نمی‌دهند و برای همین تنها یک تیم از لیگ‌برتر مقابل حریفی از دسته پایین‌تر شکست بخورد. استعدادیابی به‌درستی انجام نشده و برای همین مربیان زیاد به مهره‌های جوان اعتماد نمی‌کنند. شاید هم این تصور برای جوان‌ها ایجاد می‌شود که صرفا در چنین مسابقاتی فرصت بیشتری برای بازی دارند و با انگیزه بالا در خدمت تیم نیستند. به‌نظرم سرمربیان تیم‌های شاخص فوتبال ایران باید بتوانند در تمامی بازی‌های خود به جوانان فرصت دهند تا آنها بتوانند سطح انگیزه آنها را افزایش دهند. مسلما بازیکنانی که مستعد باشند بعد از چند بازی جواب اعتماد کادرفنی را به‌خوبی می‌دهند. ‌مدعیانی چون گل‌گهر سیرجان، آلومینیوم اراک و مس‌رفسنجان بازی‌های بسیار خوبی ارائه کردند. این تیم‌ها با وحشت و نگرانی از اینکه در حد و اندازه تیم‌های بزرگی مانند پرسپولیس، سپاهان و استقلال نیستند در میانه و اواخر راه، فرصت‌ها را از دست می‌دهند. اگر مشکلات روانشناختی بازیکنان این تیم‌ها مانند اعتمادبه‌نفس و تمرکز برطرف شود تا پایان فصل می‌توانند بازی‌های بسیار خوبی را ارائه کنند. تا اینجای رقابت‌ها ثابت شده مدعیان اصلی شرایط همیشگی را ندارند. کمی سپاهان توانسته نوسان کمتری داشته باشد ولی سرخابی‌ها هنوز خواسته‌های هواداران خود را برآورده نکردند. هر چند این موضوع می‌تواند با درایت و پشتکار در رفع نواقص رفع شود. برای سرخابی‌ها تنها اسم و رسم‌شان باقی مانده است. پرسپولیس با از دست‌دادن سه بازیکن خوب خود در ابتدای فصل از نفرات جایگزین خوبی استفاده نکرده است. شاید آنها در آینده بتوانند کیفیت بهتری داشته باشند ولی در این زمان کوتاه امکان بروز چنین قابلیتی در آنها دیده نمی‌شود. در استقلال هم ثابت شد که بازیکنان جوان تیم با کیفیت بالایی بازی نمی‌کنند و اگرچه نفرات زیادی جذب استقلال شده‌اند ولی در حد نام و اعتبار این باشگاه نیستند، این موضوع را نود.ارومیه به‌خوبی ثابت کرد. سرخابی‌ها نشان دادند فوتبالی که براساس اتفاق شکل گیرد تضمینی برای موفقیت به‌همراه ندارد. شاید در ادامه راه بتوانند به استاندارد لازم برسند ولی تا اینجا فوتبال زیبایی را از تیم‌های پرسپولیس و استقلال مشاهده نکرده‌ایم.