سیمرغ اقلیم معرفت و عشق

در مکتب و فرهنگ ما، شهادت نهایت و منتهای راهی است که شهید بر اساس منطق، آگاهی و ایمان انتخاب می‌کند. یعنی آنجا که فرد، ایمان و مکتب را انتخاب و به مبانی و آرمان‌های دینی وفادار می‌ماند، به نمونه و اسوه‌ای بدل می‌شود که متعالی‌ترین شکلش، شهادت است. در حقیقت آگاهی، ایمان و عشق، تبدیل به آتش و نوری می‌شود که از انسان خاکی و فانی، شهیدی و شاهدی ماندگار و جاویدان در جامعه می‌سازد تا او در تداوم راه انبیا در میانه میدان چگونه بودن، چگونه زیستن و چگونه رفتن را به عنوان مثال عالی مجسم کند. نام شهید مهندس محمدجواد تندگویان، وزیر نفت دولت شهید رجایی، یادآور مظلومیت تمامی اسرایی است که 10 سال از بهترین ایام زندگی و عمر خود را در زندان‌های رژیم بعث عراق گذراندند. زنده نگهداشتن یاد این اسطوره‌های جاودانی، رسالتی است که بر دوش یکایک ماست. سیمرغ اقلیم معرفت و عشق، شهید مهندس محمدجواد تندگویان وزیر نفت اسبق جمهوری اسلامی ایران، از زمره برکشیدگان درگاه ربوبی بود که حیات و شهادتش برای همگان پندآموز و عبرت انگیز است. در کوچه‌های پر از محبت و صفای خانی‌آباد بالید و در پرتو تربیت خانواده‌ای متدین دریچه‌ای به جهان پاکی و پارسایی به روی او گشوده شد و درس مبارزه را به درستی آموخت و در بوته رخدادهای مختلف روزگار آبداده شد و استوار و پرشکوه در مقابل ظلم و ناراستی سینه سپر کرد. پیکرش را به زنجیر و زندان کشیدند ولی روح بزرگش در طلب تعالی و بهروزی انسان دیوارهای ستبر و سرد زندان را در می‌نوردید و همراه با کبوتر خونین بال آزادی تا اقصی نقاط عالم پرواز می‌کرد. هرکجا مبارزه‌ای شکل می‌گرفت این روح آزاده از پرتو اش، روشنایی بر می‌گرفت تا شب تیره‌ای را که به برق زنجیر آذین بسته بودند، بشکند. مردی از خیل بیدادگران اقالیم قبله به میدان آمد. شهید آزاده ما مدیریت‌های کلان را بر عهده گرفت و سرانجام در کابینه شهید رجایی به‌عنوان وزیر نفت معرفی شد و از مجلس رای اعتماد گرفت. آنچنانکه شایسته یک مجاهد آگاه و پاکباز بود، بار این مسئولیت عظیم را پذیرفت. قصه اسارت و شهادت او، قصه مهجوری و مشتاقی است. سرباز انقلاب با اسارت و شهادت خود ماجرای مظلومیت ملت ایران را به گوش همگان رساند و پیکر در هم شکسته او که به خاک ایران اسلامی بازگشت، سندی از درنده خویی و کژاندیشی کسانی که سال‌ها بر آنند تا این آتش مقدس را خاموش کنند و اراده پروردگار بر آن قرار گرفت که این چراغ روشن بماند. ۲۹ آذرماه سالروز بازگشت پیکر این مجاهد پروردگار است. وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران هنوز با شمیم نفس‌های شهید تندگویان معطر است. دوران کوتاه و اما پربار وزارت او همواره راهنمای کسانی است که پس از او در این مجموعه مسئولیتی بر دوش می‌گیرند. پاسداشت خاطره عزیز او به واقع تذکری است به همگان‌ که ایثار، صداقت و پارسایی را از این آموزگار بزرگ بیاموزند. سالیان عمر هر کس با سال تولد و وفاتش مشخص است اما چه کسی می‌داند که جواد، کی، کجا و چگونه به شهادت رسید. جواد تندگویان گلی بود که شکفت و نپژمرد. شعله‌ای بود که خاموش نشد، مریدی بود که در پی مقتدا و امام خود پر کشید، غریبی بود که به غربت رسید و رفیقی بود که رفاقت می‌کرد. ۲۹ آذرماه سالگرد بازگشت پیکر آن شهید والامقام و زنده تاریخ به کشور و تشییع و تدفین او است. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.