عبرت از انتصاب مدیران ناکارآمد گذشته

نگاه و مختصر مطالعه‌ای درخصوص کشورهای توسعه یافته، هر صاحبِ اندیشه‌ای را به این واقعیت می‌رساند که هیچ یک از این کشورها نتوانسته‌اند مسیر توسعه را به‌درستی بپیمایند مگر به مدد توجه مدیرانِ متخصص و سیاست گذاری‌های مبتنی بر پژوهش و تدوین برنامه‌های هدفمندِ کوتاه و بلند مدت از طریق نهاد آموزش و پرورش با فراهم سازی باید های آموزشی و پرورشی. از مبرهنات است که سه رکن اصلی در آموزش و پرورش، محتوا ، معلم و دانش آموز به مثابه یک مثلث است که اگر محتوا و دانش آموز را در دو سوی قاعده آن بیانگاریم، معلم رأس آن را تشکیل می‌دهد. اوست که نقش مهم و اصلی را به عنوان یک پیام‌‌رسان، در انتقال پیام یا محتوا، به پیام‌گیر یا دانش آموز برعهده دارد. حال آنکه عوامل متعددی می‌تواند ایفای نقش او را متاثر شود؛ عواملی چون سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و... است؛ لذا فراهم‌سازیِ ابزار تعالی یا رفع موانعِ موجود بر ایفای نقشِ حقیقی و بایسته او در مسیر اهدافِ آرمانیِ انسان‌ساز، به‌عنوان مهمترین سرمایه‌های مورد نیاز توسعه هر کشور، از مهمترین وظایف متولیان حکومتی است که در کشور ما و در طول قریب به چهار دهه با شعارهایی چون «معلمی شغل انبیاست» تلاش شده است تا از او به‌عنوان ابزار رسالت نشر فرهنگ و ایدئولوژی اسلامی نسل‌های آینده استفاده شود. بدون اینکه کمترین توجهی به خواسته‌های شایسته و بایسته و حداقل نیازهای او شود؛ روزی را به پاسداشت به‌اصطلاح بزرگداشتش به نام او می‌گذارند بدون اینکه وجود حقیقی و شأن و منزلتش را ارج نهند و بخواهند بدانند که در کارزار زندگی با کدامین مشکلات دست به گریبان است و غم نان او را به جای فربه شدن علمی و توجه به رسالت و وظیفه اصلی‌اش - که همانا معلمی و آموزش و پرورش آینده سازان این مرز و بوم هست - نحیف تن نموده، راه چاره را در خارج از مدرسه جست‌‌وجو نماید و اکنون که خسته و فرسوده از شرایط حاصل از بی‌مدیریتی و ناتوانی مدیران و گردانندگان امور که بعضا جز تملق، باند بازی و سیاست بازی و اختلاس و ... در رسیدن به مطامع شخصی و دنیوی هدفی را از کسب قدرت دنبال نمی‌کنند. از سویی و تحریمها و شیوع بیماری کرونا در طول دو سه سال اخیر از سوی دیگر، عرصه را بر آنها تنگ و تاب و توانشان را طاق نموده، اجرای طرح رتبه بندی حداقلی است از آنچه که می‌تواند آغازی باشد بر امید آفرینیِ صادق‌ترین و عاشق‌ترین قشر جامعه نسبت به وظیفه و مسئولیتی که به عهده دارند در رهایی از رنج طی طریق؛ لذا بر وزیر محترم آموزش و پرورش است، حال که زمزمه‌هایی از تغییرات در روزهای آتی در ارکان مدیریتی این نهاد مهم شنیده می‌شود، خارج از نگاه سیاسی، باندبازی، فشارهای جناحی و... شایسته سالاری را در نظر گرفته و از مشورت صاحب نظران در انتصاب افرادی که تاثیر مثبت‌، مهم و بسزایی بر سه ضلع اصلی آموزش و پرورش کشور دارند دریغ ننمایند.