۴۰ سالگی دروازه ورود به «پیرچشمی»

یک جراح و متخصص چشم ورود به عرصه ۴۰ سالگی را آغاز شروع پیرچشمی‌ عنوان کرد و گفت: پیرچشمی ‌که به کاهش قدرت تطابق عدسی لنز چشم (تاری دید در فواصل نزدیک) گفته می‌شود معمولا از سن ۴۰ الی ۴۵ سالگی شروع و روند آن با کاهش دید همچنان ادامه دارد. دکتر قاسم فخرایی افزود: با افزایش سن (۴۰ سالگی به بالا) عدسی لنز چشم به‌تدریج سفت شده و توانایی دامنه تطابق آن کاهش یافته و سبب تاری‌دید می‌شود که به آن پیرچشمی ‌می‌گویند. وی با بیان تعریفی دیگر مبنی بر اینکه کاهش قدرت تطابق عدسی را پیرچشمی‌ می‌گویند، اظهارداشت: زمانی‌که در سنین کودکی، نوجوانی و جوانی هستیم لنز چشم قوام نرمی ‌داشته و به‌راحتی می‌تواند برای دیدن تصاویر در دور یا نزدیک عدسی لنز چشم تطابق را به راحتی انجام داده و تصویر به خوبی و واضح دیده شود. استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر اینکه افزایش سن همچنان سبب سفت شدن عدسی لنز چشم شده و این موضوع کاهش و تاری‌دید را به دنبال خواهد داشت، گفت: زمان‌هایی که به‌دوردست نگاه می‌کنیم اگر از قبل عیب انکساری نداشته باشیم (عینکی نباشیم) عدسی لنز چشم تطابق نکرده و به حالت ریلکس تصاویر دور را بر روی شبکه چشم به صورت متمرکز یا فوکوس کرده و تصویر به وضوح دیده می‌شود. دکتر فخرایی ادامه داد: زمانی‌که می‌خواهیم به چیزی در فاصله نزدیکتر از دور نگاه کنیم (تا فاصله ۶ متری) به هر مقدار که شیء نزدیک می‌آید عدسی لنز چشم باید تطابق نماید تا بتوانیم آن شیء را واضح ببینیم و در غیر از این صورت تصاویر به‌صورت تار دیده می‌شود. وی با بیان اینکه دستور تطابق عدسی لنز چشم از سوی مغز صادر می‌شود و در سنین پایین توانایی تطابق به‌راحتی انجام گرفته و شاهد یک تصویر واضح در شبکه چشم هستیم، تصریح کرد: به هر میزان که دامنه تطابق عدسی لنز کاهش یابد به همان میزان باید درجه مثبت عینک اضافه شود. وی با اشاره به اینکه ژنتیک نیز می‌تواند در شروع پیرچشمی‌ تاثیرگذار باشد، افزود: در این ارتباط برخی افراد ممکن است قدری زودتر یا دیرتر به پیرچشمی‌ دچار شوند.

خستگی زودهنگام و سردرد

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهارداشت: پیرچشمی‌ به‌دلیل کاهش و تاری‌دید در بسیاری از موارد می‌تواند سبب خستگی زودهنگام، سردرد یا درد پیشانی شود که استفاده از عینک بهترین روش برای رفع این مشکل است. به گفته وی، برخی افراد که علاوه بر پیرچشمی‌ فاصله‌های دور و نزدیک را تار می‌بینند و مجبور به استفاده از عینک مثبت هستند می‌تواند در شرایط خاص با بهره‌مندی از عمل جراحی آب‌مروارید و کاشت لنزهای چندکاره مشکل خود را بر طرف نمایند.

تغییرات در عدسی چشم

به گفته دیگر پزشکان، «تطابق» عبارت است از توانایی چشم برای تغییر تمرکز از روی اشیای دور بر روی اشیای نزدیک و تمرکز از روی اشیای نزدیک بر روی اشیای دور و همچنین فواصل بین آنها. اغلب افراد پس از رسیدن به سنین بیش از چهل سالگی احساس می‌کنند که برای مطالعه و دیدن اشیا نزدیک به عینک نیاز دارند. این تغییرات در عدسی را پیرچشمی می‌نامیم. در پیرچشمی ‌به‌دلیل کاهش انعطاف‌پذیری عدسی چشم، عضلاتی که مسئول تطابق هستند (عضلات مژگانی) نمی‌توانند به‌خوبی این عمل را انجام دهند. پیرچشمی ‌تقریبا در همه افراد اتفاق می‌افتد. همچنین همه افرادی‌که عیوب انکساری (نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم) دارند نیز دچار پیرچشمی‌ می‌شوند. اما در افراد نزدیک‌بین پیرچشمی ‌مزاحمت کمتری ایجاد می‌کند. زیرا نزدیک‌بینی تا اندازه‌ای پیرچشمی ‌را خنثی کرده و افراد برای دیدن اجسام نزدیک مشکل کمتری دارند.

علائم

علائم پیرچشمی ‌و دوربینی شبیه هم است؛ گرچه علت آنها متفاوت است. دوربینی (هایپراوپی) به علت کوچکی کره چشم یا کم‌بودن انحنای قرنیه (و در نتیجه کم‌بودن قدرت انکساری) آن است. در نتیجه اشعه‌های نور به‌جای تمرکز بر روی شبکیه، در پشت کره چشم متمرکز می‌شوند. معمولا این وضعیت باعث می‌شود، اشیای‌دور را واضح‌تر و اشیای نزدیک را تار ببینید. دوربینی از بدو تولد وجود دارد؛ در حالیکه پیرچشمی‌ بعدا و معمولا حوال ۴۰ سالگی بروز می‌کند.