دو نگاه به مسأله زنان

چند نگاه نسبت به حوزه زنان در عرصه سیاست کشور وجود دارد، کشور ما یک کشور چند وجهی است و وجود همچنین نگرش‌های متفاوت است که ضرورت برنامه داشتن و ضرورت انتخاب راهکار نهایی در ارتباط با موضوع زنان مثل همیشه یک اقدام اساسی برای کشور ما است. متاسفانه در طول چهل وسه سال گذشته هنوز یک برنامه و رویکرد منسجم نسبت به موضوع زنان نداشتیم. ما با دو خوانش در موضوع زنان مواجه هستیم یک خوانش معتقد به خوانش سنتی و در واقع تعریف نقش خاص برای زنان که همان مادری و همسری است و یک نوع خوانش، خوانشی است که می‌گوید زن علاوه بر این که مادر و همسر است یک انسان است و انسانی که قرار است عرصه های تعالی را طی بکند و نقش اجتماعی ایفاء بکند. طبیعتا می‌تواند صاحب نقش خودش باشد و هم به عنوان یک انسان همان طور که خداوند می‌فرماید «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ ا... أَتْقاكُمْ: گرامی‌ترین شما نزد خداوند باتقواترین شما است» حرکت بکند و هیچ تفاوتی بین زن و مرد وجود ندارد و نیست. این دو خوانش در طول چهل وسه سال گذشته همواره در کنار هم قرار گرفته‌اند و در برخی موارد رویاروی هم قرار گرفتند و به نظر من صحبت‌های نماینده محترم مجلس مبنی بر اینکه دختر 13 ساله می تواند ازدواج بکند برگرفته از خوانش اول است و خوانش دوم انتخاب خانم منصوری به عنوان دبیرکل یک حزب اصلاح‌طلب است. از نگاه خوانش دوم خانم منصوری ضمن همسر بودن، مادر و صاحب فرزند بودن می‌توانند شاغل باشند و عرصه‌های سیاست را طی بکنند و نقش اجتماعی خودشان را هم ایفا می‌کنند و ظرفیت دارند در حوزه‌های مختلفی مسئولیت سیاسی را هم به عهده بگیرند. در طول چهل و سه سال گذشته این دوخوانش که مرتب منجر به اقدامات مختلف شده است، قوانینی تدوین و تهیه شده است و قوانینی باز پس گرفته شده است مانند دستورالعمل هیات وزراء برای انتخاب 30درصد مدیران از زنان در دوره آقای روحانی در نظر گرفته شده بود که دادگاه آن را ملغی کرد که بر آمده از یک نوع نگاه به مسأله زنان بود، در مقابل سخنان جناب آقای نماینده هم یک نوع نگاه است. منظور من این است که ما در این چالش گرفتار شده‌ایم و در واقع چشم انداز خوبی برای این تفاوت نگاه برای آینده جامعه ایران نیست. زنان ما امروز بالای 85درصد آنان سواد دارند و نسبت به قبل از انقلاب 25درصد بود یک جهش بزرگ را شاهد هستیم با این تفاوت که جمعیت کشور در آن زمان حدود 33 میلیون نفر بود و الان 85 میلیون نفر است و این رقم بسیار بزرگی است. 60درصد فارغ التحصیلان دانشگاه را زنان تشکیل می دهند، بیش از نیمی از کرسی های دانشگاه ها را زنان اشغال کرده اند و فرصت های شغلی بسیاری را دختران ما برای خودشان در ذهن خودشان طراحی کرده اند و نیاز دارند که در جامعه حضور پیدا بکنند و جامعه هم نیاز دارد نه این که فقط نیاز زنان باشد، جامعه نیاز دارد برای این که بتواند تعادل خودش را حفظ بکند حقوق همه شهروندانش را در یک سطح قرار بدهد. موضوع عدالت جنسیتی مسئله بسیار جدی است، امروز هزاره سوم است و ما دیگر نمی توانیم با حالت آمرانه و گفتن شدن و نشدن افراد را از حقوق خودشان محروم بکنیم و یا فرصت بهره گیری از حقوقشان را ندهیم. تعیین تکلیف این مسأله بسیار به ما کمک می کند برای آینده این کشور که نیمی از جمعیت آن را زنان تشکیل می‌دهند. ضروری است که هر چه زودتر نهادهایی که برنامه ریز و سیاست‌گذار هستند نسبت به تهیه برنامه‌ای برای تعریف نگاه حمهوری اسلامی نسبت به زنان اقدام بکنند. از سوی دیگر لازم می‌دانم که چند نکته را به تمام قانونگذاران و برنامه ریزان و تمام کسانی که مصوبه تهیه می‌کنند بگویم که در عصر و زمانه‌ای که زیست می‌کنید دیگر نمی‌توانید یک جانبه از زنان و دختران انتظار داشته باشید یعنی فقط بگویید شما یا مادر باشید یا همسر یا هردو، اینها افراد جامعه انسانی هستند و شما نمی‌توانید انسان‌ها را فقط با نقششان تعریف کنید. انسان مخلوق پروردگار است و خدا می‌فرماید برگزیده‌ترین شما با تقوا ترین شما است. هیچ تفکیک جنسیتی خداوند متعال در مقام قرب به خودش قبول نکرده است. با ورود به همچنین رویکردهایی فقط یک جور لباس تعارض با جامعه را می‌پوشید و به نظرم امروز نیاز به تعارض با جامعه نداریم. امروز نیاز به همراهی، همدلی و گفت و گو داریم.