اما و اگرها درباره آینده مذاکرات

هیات کارشناسی ایران در حوزه‌های اقتصادی، نفتی، بانکی و تجاری به طور جامع در این دور از مذاکرات، تیم سیاسی کشورمان را همراهی می کنند که نشان از خواست جدی ایران برای رفع تحریم‌های برجامی دارد. عادی‌سازی روابط اقتصادی و تجاری با ایران از سوی آمریکا و اروپا می‌تواند تضمینی مطمئن‌تر از قول رئیس جمهوری آمریکا باشد. به عنوان مثال این توقع است که آمریکایی‌ها درباره همکاری‌های اقتصادی با شرکت‌های ایرانی وارد گفت‌‌وگو شوند یا از صدور دستورالعمل‌های موردی دست بردارند یا شرایطی فراهم شود تا ایران بتواند پول‌های بلوکه شده‌‌اش در بانک‌‌های مختلف را منتقل کند. در این میان باید توجه داشت فارغ از گمانه‌زنی‌ها در خصوص مذاکرات 8 آذر، تیم مذاکره‌کننده ایرانی انعطاف خوبی از خود نشان داده است و با رویه‌ای متفاوت در مذاکرات حاضر شده و همین امر شانس توافق سیاسی را افزایش داده ‌است. امروز این باور به‌وجود آمده‌است که رفع تحریم‌ها صرفا از طریق مذاکرات ممکن است و تیم سیاسی ایران امروز تلاش دارد با تغییر برخی موضوعات، رویه را متفاوت کند. شاید برخی اسامی تغییر کرده باشد اما اصل برجام همچنان پابرجاست. این یک رویه‌ای است که از فروردین ماه آغاز شده و ایران نیز باید آن مسیر را طی کند و وزیرخارجه ایران نیز در تایید همین امر عنوان کرده‌است که ایران 6 دور مذاکرات قبلی را نادیده نخواهد گرفت و روند دیپلماتیک را ادامه می‌دهد. از سوی دیگر برخلاف شعارهای تند و درخواست‌های حداکثری آمریکا، شاهد هستیم که آن‌ها نیز در مذاکرات از خود انعطاف‌هایی نشان داده‌اند. مشخصا یکی از این انعطاف‌ها نیز رفع عملی تحریم‌ها علیه ایران است که از سوی مقامات آمریکا نیز بر آن تاکید شده ‌است. باید توجه داشت که عدم مذاکره مستقیم ایران و آمریکا این روند را مختل می‌کند، زیرا آن‌چه امروز مانع اصلی رفع تحریم ها علیه ایران است، وضع تحریم‌ها از سوی آمریکاست و این آمریکاست که در این خصوص تصمیم گیری می‌کند. اگر در سال 2015 نیز برجام اساسا شکل گرفت به‌واسطه مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا بود و امروز نیز در راستای سرعت گرفتن مذاکرات، باید این اقدام صورت گیرد. ایران در ماه‌های گذشته به این درک رسیده است که دیپلماسی تنها مسیر است و باید به شکل صحیح نیز آن را به‌صورت مستقیم در دستور کار قرار دهد. مشخصا در این روزها ایران، اروپا و ایالات متحده این اراده را دارند که برجام را احیا کنند، زیرا بدون برجام نمی‌توان تنش‌ها در منطقه و عرصه بین‌المللی را مدیریت و کنترل کرد و این مورد پذیرش هیچ کدام از دولت‌ها نیست. دولت جدید آمریکا شاید سیاست فشار حداکثری را شکست خورده بداند اما به‌خوبی می‌داند که اگر بخواهد فشار هدفمند را جایگزین آن کند و تنش‌ها میان خود و ایران را کنترل کند، چاره‌ای جز پذیرش و بازگشت به برجام ندارد.