علائم «پسوریازیس»

افزایش آگاهی نسبت به بیماری پسوریازیس و تسهیل دسترسی به درمان آن، موضوع مهمی که باید به آن توجه شود. آمارها حاکی از آن است که در سراسر جهان، ۱۲۵ میلیون نفر به بیماری پسوریازیس مبتلا هستند. همچنین براساس آمارهای رسمی، تنها در ایالات‌متحده بیش از هشت میلیون آمریکایی نیز به این بیماری دچارند. همچنین تا ۳۰ درصد از افرادی که به بیماری پسوریازیس مبتلا هستند به آرتریت پسوریاتیک (ورم مفاصل پسوریاتیک) نیز مبتلا می‌شوند. پسوریازیس یک بیماری التهابی سیستمیک (از جمله بیماری‌هایی که به‌طور همزمان چند اندام و بافت گوناگون بدن یا همه بدن را هدف قرار می‌دهند)؛ است. این بیماری باعث افزایش سرعت چرخه زندگی سلول‌های پوستی می‌شود که در نتیجه، بدن سلول‌های پوستی اضافی خواهد داشت. این سلول‌های اضافی باعث ایجاد لکه‌های قرمز خارش‌دار روی پوست می‌شوند. همچنین این لکه‌های قرمز علاوه بر ایجاد خارش، اغلب دردناک نیز هستند. از جمله دیگر علائم این بیماری ایجاد ترک‌خوردگی و پوسته‌شدن روی پوست هستند که گاهی اوقات ترک‌خوردگی های ناشی از این بیماری باعث خونریزی نیز می‌شوند. همچنین در برخی موارد پسوریازیس باعث التهاب، سفت‌شدن و درد مفاصل می‌شود و زمانی‌که این بیماری مفاصل را نیز درگیر می‌کند، آرتریت پسوریاتیک نامیده می‌شود. تاکنون علت دقیق ابتلا به بیماری پسوریازیس به‌طورکامل شناخته نشده است با این حال برخی تحقیقات نشان می‌دهد که سیستم ایمنی بیش‌فعال، باعث ابتلا به این بیماری می‌شود. پسوریازیس معمولا با محرک‌های خاصی شروع شده یا وخیم‌تر می‌شود که از جمله این محرک‌ها می‌توان به عفونت، آسیب به پوست، استرس، کمبود ویتامین D و... اشاره کرد. همچنین مصرف برخی داروها نیز می‌تواند باعث تحریک و بروز پسوریازیس شود. همچنین کسانی‌که به بیماری پسوریازیس مبتلا هستند بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های دیگر از جمله دیابت نوع2، نشانگان سوخت‌وسازی (سندرم متابولیک)، بیماری پارکینسون و بیماری کلیوی هستند. پسوریازیس معمولا بر کیفیت زندگی افراد مبتلا به این بیماری نیز تاثیر می‌گذارد به‌طوری‌که اغلب منجر به افسردگی و ایجاد سایر اختلالات احساسی در مبتلایان می‌شود. تاکنون هیچ درمان مخصوصی برای پسوریازیس وجود ندارد اما می‌توان علائم بیماری را تسکین داد. علائم این بیماری معمولا توسط کورتیکواستروئیدهای موضعی (کورتون)، قطران زغالسنگ، مرطوب‌کننده‌ها و داروهای تجویزی کنترل می‌شوند. همچنین روش‌های کاهش استرس در کنترل علائم بیماری موثر است.