آزموده را آزمودن خطاست

آرمان‌ملی- علیرضا پورحسین: بیش از دو ماه از آغاز به کار دولت سیزدهم گذشته است اما هنوز هم راهکار مناسبی برای عبور کشور از چالش‌های متعدد از سوی دولت مطرح نشده که برخی کارشناسان ریشه آن را در عدم هماهنگی ارکان مختلف دولت می‌دانند. دولتی که به نظر می‌رسد با مجلس نیز هماهنگی لازم را ندارد و هنوز هم برخی در گیرودار به دست آوردن مناصب با دولت درگیر هستند و این درگیری‌های درون‌جناحی تا حدودی توان دولت را گرفته است. دولتی که باید بداند در حساس‌ترین برهه زمانی، مسئولیت را به عهده گرفته است و مردم انتظار دارند تا با فراهم شدن تمامی شرایط برای عملکرد بهتر دولت، هر چه سریع‌تر شرایط مناسب اقتصادی و اجتماعی برایشان فراهم شود. اتفاقی که تا به امروز رخ نداده است و مردم همچنان در باتلاق گرانی و تورم دست‌وپا می‌زنند و عملا جز سخنرانی نیز جوابی به دست نمی‌آورند. این رویه مشخصا نمی‌تواند به نفع کشور باشد و در ابتدا منجر به تضعیف دولت می‌شود. در راستای بررسی این مساله و عملکرد دولت سیزدهم، «آرمان ملی» گفت‌وگویی با حسن خلیل‌آبادی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب داشته است که در ادامه می‌خوانید.
عملکرد دولت سیزدهم را پس از دو ماه از تشکیل کابینه، رضایت‌بخش می‌دانید؟
دولت سیزدهم تیم هماهنگی برای اداره امور انتخاب نکرده است و در سایر انتصابات نیز به نظر می‌رسد دچار مشکلات ساختاری است. منتصبین دولت هژمونی خاصی را پیروی نمی‌کنند و همین امر سبب شده تا در امور دولت خلل ایجاد شود. دولت سیزدهم تا به امروز شعارهای زیادی داده است اما برای اجرای آنها تاکنون برنامه‌ای نداشته است. شاید دولت سیزدهم علاقه زیادی داشته باشد تا گرفتاری‌های مردم را برطرف کند و وضعیت سفره مردم را بهتر کند و به سمت توسعه گام بردارد اما تا به امروز حتی برنامه‌ای از دولت در این راستا مشاهده نشده است. مشخصا گروه‌های مختلف داخلی باید در این زمینه کمک کنند و به دولت زمان دهند اما حداقل کاری که دولت تا به امروز باید انجام می‌داد این بود که مسیر را مشخص کند. دولت باید برای هر شعاری که داده است برنامه‌های لازم را ارائه دهد تا مردم آگاه شوند. برخی از شعارهایی که تا به امروز دولت سیزدهم داده است جنبه رویایی دارد و برخی نیز دقیقا مانند همان برنامه‌های ناکارآمد دولت احمدی‌نژاد است. این نشان می‌دهد که دولت سیزدهم اقدام جدیدی در دستور کار ندارد تا گره از مشکلات مردم باز کند. دولت سیزدهم باید بداند که امروز باید به فکر حل مشکلات کشور باشد و زمانی برای از دست دادن وجود ندارد.
عدم هماهنگی میان ارکان دولت به رابطه با مجلس نیز کشیده شده است؟
امروز اختلافات درون‌جناحی سبب شده تا دولت و مجلس نیز نتوانند هم‌افزایی لازم را داشته باشند و امور کشور را پیش ببرند. امروز درون گروه‌های مختلف اصولگرا تفاوت نظر وجود دارد و گره‌هایی ایجاد شده است. در ساختار قدرت زمانی که سازماندهی حزبی و تشکیلاتی وجود نداشته باشد و تصمیم‌گیری‌ها در محافل گرفته شود، هر گروهی به دنبال سهم‌خواهی می‌رود و نتیجه آن نیز ناکارآمدی می‌شود. امروز برخی به اسم مطالبات مردم می‌خواهند به سهم خود برسند و از مطالبات مردم سوءاستفاده می‌کنند. این امر منجر می‌شود تا دچار پارادوکس شوند و در مقابل خودشان بایستند که این نمی‌تواند برای کشور خوب باشد. به نظر می‌رسد که در هیچ دوره‌ای نمی‌توان یک دولت و حاکمیت یکدست ایجاد کرد زیرا مشکلات خاص خود را دارد. در برهه‌ای از زمان قرار گرفته‌ایم که انسان‌ها خواسته‌ها و مطالبات مختلفی دارند و به سطحی از آگاهی رسیده‌اند که اجازه نمی‌دهند بدون دخالتشان، امور پیش برود. امروز باید برآیند نظرات مختلف جامعه را به‌دست آورد و دولت طبق آن عمل کند. هر جناحی به صورت یکدست بخواهد به تنهایی خود حکومت کند با این مشکل مواجه می‌شود و این یک رویه اشتباه است زیرا نتایج مثبتی به علت تضادهایی که به‌وجود می‌آید، نخواهد داشت.
دولت نسبت به کدام نیازهای جامعه باید توجه بیشتری داشته باشد و تا به امروز نسبت به آنها غافل بوده است؟
داشتن برنامه مدون نخستین کاری است که دولت باید در دستور کار قرار دهد. تورم و نقدینگی افسارگسیخته امروز به دو عاملی بدل شده‌اند که جامعه را مورد آسیب قرار داده‌اند و دولت باید در وهله اول برای مهار این دو اقدام کند. امروز دولت باید راهکار دهد که چگونه می‌خواهد شغل ایجاد کند تا مردم نسبت به آینده امیدوار باشند. دلجویی کردن از مردم و حضور در میان مردم یک اقدام خوب است اما تا به امروز به راهکار بدل نشده‌اند. درد مردم امروز زیاد است و تبدیل به فریاد شده است و باید برای مردم چاره اندیشید. امروز با یک محفل بسته و محدود نمی‌توان امور کشور را پیش برد. باید از نخبگان و دانشگاهیان دعوت کرد و از آنها راهکار خواست. دولت یک فراخوان دهد و از یکدست کردن حاکمیت دوری گزیند تا بتواند مشکلات کشور را حل کند. این مسیر را یک‌بار رفته‌ایم و به نتیجه نرسیده‌ایم. آزموده را آزمودن خطاست و باید به سمتی حرکت کرد که تا با استفاده از تجارب سایر کشورها از سد چالش‌های موجود عبور کنیم. اصرار بر برخی اشتباهات نباید صورت گیرد زیرا در این میان صرفا مردم متضرر می‌شوند. امروز می‌توان مشکلات اقتصادی و معیشتی را حل کرد به شرطی که در ابتدا توسعه سیاسی و اجتماعی در دستور کار قرار گیرد و در این عرصه‌ها به جلو حرکت کنیم. تا زمانی که رسانه‌ها و نخبگان نتوانند نظرات خود را بیان کنند، راهکار مناسب و واقعی حاصل نمی‌شود و درجا خواهیم زد.