فاجعه‌سازی پوپولیستی و مذاکرات برجام

ادامه از صفحه یک / در آنجا نظرات کاملا گفته شد و اتفاقا یکی از دغدغه‌هایی که مطرح شد، این بود که حق شرط‌های قوی بگذاریم تا منافع کشور تامین شود. بدین ترتیب حق شرط‌ها یا حق تحفظ‌‌های قوی را گنجاندیم. در نهایت این شائبه مطرح شد که در ماده 6 این کنوانسیون به گونه‌ای ابهام‌آمیز مطرح شده که ممکن است شرط ‌پذیر نباشد و یک حق شرط دیگر مبنی بر اینکه اگر ماده 6 کنوانسیون مانع از تامین حقوق ایران شود یا به عبارتی مانع از شرط‌گذاری شود، دولت موظف است که روند پیوستن به کنوانسیون یا ارتباط با اف‌ای‌تی‌اف را اصلا قطع کند، اضافه کردیم. یعنی به عبارتی حق شرط‌‌هایی که کاملا منافع ملی در آن دیده و گنجانده شد و جالب اینکه به صورت اجمالی بستر حق شرط‌ها را توافق کردیم اما بلافاصله روز بعد که در جلسه علنی به رای گذاشته شد، یکی از این جریانات در مجلس، طرفداران خود را درب مجلس جمع کرد و همان عزیزانی که با حق شرط‌ها موافقت کردند و عین جمله‌ای که حق شرط آخر را «حق شرط انقلابی»مطرح می‌کردند و به‌همین دلیل هم آن را پذیرفتند ولی پلاکارد به دست شعار می‌دادند! خطاب به یکی از آنها گفتم که شما خودتان توافق کردید، این شعارها را به چه دلیل مطرح می‌کنید؟ و با این پاسخ که «در بیرون یکسری جریانات ازما توقع دارند»، مواجه شدم که همانا پوپولیستی کردن تصمیم‌گیری است. از این‌رو معتقدم موضوع گزارش سازمان برنامه هم یک کار پوپولیستی است که الان صورت می‌گیرد و با واقعیات همخوان نیست، توان چانه‌زنی کشور را تضعیف می‌کند و اتفاقا اگر برجام احیا شود، به هیچ وجه قابل مقایسه با پذیرش قطعنامه صلح نیست. قطعنامه در شرایطی پذیرفته شد که عملا سراشیبی در جبهه‌های جنگ برای ایران شروع شده بود و تنگناهای مختلف بودجه‌ای و انزوای شدید شکل گرفته بود ولی ایران اکنون در شرایطی است که به‌رغم اینکه بار اصلی این تحریم بر دوش ملت است ولی به هیچ‌وجه این به معنای نوشیدن جام زهر نیست. دولت وارد مذاکرات احیای برجام خواهد شد ولی مقدمه‌چینی که برای این کار صورت می‌گیرد، مقدمه‌چینی پوپولیستی است که برخی جریانات سعی می‌کنند به دولت تحمیل کنند. آقای رئیسی باید با یک دقت دولت‌مدارانه مواظب باشد که این امر منجر به تضعیف توان چانه‌زنی تیم مذاکره‌کننده ایران نشود. همان‌طوری که برجام توافق بر سر حد مقدور بود، احیای برجام هم توافق بر سر حد المقدور هست. ایران ابزارهای قوی دارد که حتی اروپایی‌ها سعی می‌کنند آن را کند کنند و به حساب نیاورند ولی می‌توان از این ابزارها استفاده کرد. در شرایطی که حتی جریانات مخالف دولت هم سعی کردند به گونه‌ای سکوت توأم با همراهی را داشته باشند که اگر دولت وارد فاز دیپلماسی شد از دولت حمایت کنند؛ در این شرایط گزارش سازمان برنامه نشان‌دهنده یک شکاف در دولت هست که می‌تواند موضع سیاست خارجی کشور را تضعیف کند. سیاست خارجی و احیای دیپلماسی نیازمند یک دیپلماسی توام با کیاست است نه دیپلماسی که تحت فشار پوپولیست باشد.