تعلیق و پیامدهای آن

تعلیق(suspension) به معنا این است که وضعیت را به آن صورتی که است، معلق می‌کنند؛ نه ازبین می‌رود، نه فسخ می‌شود و نه احیاء می‌شود. یعنی زمان را در مورد یک پدیده‌ای متوقف کرده باشند. در متن برجام هیچ‌جا از تعلیق تحریم نام برده نمی‌شود و همه جا به لغو مقررات تحریم اشاره شده است و کلمه تعلیق در پیوست پنجم برجام در ارتباط با طرف‌های اروپایی به کار رفته است. تعلیق می‌کنند یعنی فسخ نمی‌کنند و فعلا اجرای آن را متوقف کرده‌اند، به عبارت دیگر تحریم‌های اجرا شده و اعمال شده از بین نرفته و معلق شده است تا بعدا در مورد آن تصمیم گیری شود. ایران بیشتر مایل بود که تحریم‌ها برداشته شود، یعنی دنبال فسخ و لغو تحریم‌ها بوده است ولی طرف اروپایی معلق کرده، اجرای آن را متوقف کردند. تا مرحله بعد اما چون اصرار ایران به لغو بود و آقای ظریف هم مرتکب این اشتباه شده و یا عمدا خواسته بگوید تحریم‌ها لغو شده است و تعلیق نشده یعنی کارش را خیلی بهتر انجام داده است و ایران به خواسته‌هایش رسیده است. الان برجام در وضعیت تعلیق است یعنی اجرای تحریم‌ها متوقف می‌شود ولی کلا از بین نمی‌رود و هر زمان روابط طرفین به مشکل برخورد کند یا ادعایی علیه ایران در رابطه با نقض تعهداتش انجام گیرد، تحریم‌ها دوباره فعال می‌شود. تفاوت تعلیق و لغو در این است که وقتی تحریم‌ها لغو می‌شود برای برقراری تحریم‌ها باید دوباره از اول شروع کنند به برقراری تحریم که یک پروسه زمان بر و طولانی است. وقتی معلق و به حالت تعلیق است، فعال کردن آن راحت‌تر است. اگر اراده سیاسی وجود داشته باشد، می‌توانند لغو کنند، چون دارند به همه شرایط سابق یعنی فعالیت‌هایی که ایران بعد از برجام انجام داده و مغایر با تعهدات برجامی است، آنها را متوقف کند و از آن طرف هم تحریم‌های ترامپ در رابطه با پرونده هسته‌ای بخشی از آن لغو و بخشی هم تعلیق می‌شود. بیشتر بحث رابطه ایران و آمریکاست و 1+4 حرفی ندارد. اگر اراده سیاسی وجود داشته باشد قالب حقوقی مشکلی ندارد که کل تحریم‌ها لغو شود و به‌هیچ وجه فعال نشود این به اراده سیاسی طرفین بستگی دارد. شرایطی فراهم بشود که این تصمیم سیاسی بتواند اجرایی بشود و قالب حقوقی آن مشکلی ندارد. اگر ایران و بیشتر آمریکا توافق بکنند که این تحریم‌ها را لغو بشود خیلی راحت این اتفاق رخ می‌دهد و کار پیچیده حقوقی لازم ندارد.