دیدگــاه

چگونه به پنجشیر برویم!

ادامه از صفحه یک /

کنار ایستادن و فرمان حملــه صادر کــردن کار دشواری نیست و ابعاد انسانی و سیاسی آن باید مورد تحلیل قرار گیرند. در شرایط اقتصادی ایران و کولاک کرونا چگونه می‌توانیم به پنجشیر کمک کنیم؟ و به غیر از کمک‌های دیپلماتیک در مجامع جهانی، کمک‌های نظامی به این مبارزین برای ما بسیار گران تمام خواهد شد، بنابراین سخنان احساسی و از سر ضعف اطلاعات فقط کشور را با امواج ویرانگر مواجه خواهد ساخت. کسانی‌که برای خودشیرینی یا ایجاد فضای دشوار برای کشور شعار«یاری‌ نظامی به افغانستان» می‌دهند، روش‌ها و راه‌های کمک را نیز بیان نمایند و نسخه بی‌دارو ننویسند. در این میان، پاکستان حدود ۶۰ کیلومتر از مرزخود با کشور ما را حصارکشی کرده و کارش ادامه دارد. ترکیه دیوارهای بلندی در مرز خود با ایران ایجاد نموده است، واقعا علت این حصاربندی‌ها جلوگیری از هجوم مهاجران است؟ یا برای آینده‌ای نه‌چندان دور آماده می‌شوند؟

نقض حقوق روزنامه نگاران

در افغانستان

ادامه از صفحه یک /

براي گفت‌وگو با يكي از ملاهاي قرون وسطایی طالبان صحنه ديگري از به مخاطره افتادن امنيت شغلي روزنامه نگاران است. اين زن به‌فاصله كوتاهي از افغانستان خارج شد و ابعادي از اين ماجرا را رسانه‌اي كرد. به خطر انداختن امنيت شغلي كاركنان زن راديو و تلويزيون و مطبوعات نيز در زمره تضييع حقوق روزنامه نگاران و اعمال خشونت علیه آنان است. الزام بر پوشيدن برقع و ضروري نبودن كار زنان در ادارات و الزام زنان به انجام امور خانه صحنه ديگري از اين تراژدي است. سخت گيري طالبان بر روزنامه نگاران روزبه‌روز بيشتر مي‌شود. در تازه ترين عكس‌هايي كه منتشر شده است خبرنگاران و عكاسان شدیدا» شكنجه و پاره‌اي از آنها راهي بيمارستان شده‌اند. روزنامه اطلاعات روز اعلام كرده سردبير و شماري از خبرنگاران اين روزنامه به‌خاطر پوشش اعتراض‌هاي مردمي چند روز اخیر بازداشت شده‌اند. در همين راستا كانال تلگرامي پنجشير تعدادي عكس از آثار شكنجه شديد بر بدن افراد بازداشت شده پس از آزادی آنها را منتشركرده که واقعا وحشتناک است. پاره‌اي از روزنامه‌های خارجي مانند لس آنجلس تايمز نيز از برخورد خشن طالبان و ايجاد محدوديت براي پوشش خبري اعتراضات مردمي داده‌اند. البته ابعاد نقض حقوق روزنامه نگاران خیلی فراتر از اینهاست. افغانستان عصر جديد واپسگرايي را به پیشوایی ملایان طالبان آغازكرده است. عصري كه سخت گيري و شدت عمل با اقوام، پاره فرهنگ‌ها، نخبگان و تحصيل كردگان، هنرمندان، روزنامه نگاران، زنان و دانشگاهيان از نمودهاي آن است. از ويژگي‌ها عمده اين عصر افزایش معلول‌هاي با علت ناشناخته است. اين كشور در آینده نیز آبستن حوادث زيادي در نقض حقوق شهروندان است و احدي نيز مسئوليت آنها را قبول نخواهد كرد.!