کیانوش عیــاری درباره سریال «روزگارقریب» که به گفته خـــودش در ابتدا نمیخواست کارگردانی آن را بپذیرد، گفت: در حین ساخت این سریال، فکر نمیکردم که دارم کار تلویزیونی انجام میدهم؛ من تمام وجودم، تمام تجاربم، تمام دانستهها و اندوختههایم را در این مجموعه صرف کردم. این کارگردان سینما و تلویزیون درباره سریال «روزگارقریب» که بهتازگی از تلویزیون بازپخش میشود و مقایسه آن با سریال «۸۷متر» که در آستانه قرارگرفتن روی آنتن است، اظهارکرد: بهتر است کار روی آنتن برود تا کامل ببینم. دیدن من قبل از پخش فایده ندارد؛ چراکه مدام درگیر کار هم هستم و نمیتوانم ارتباط یک مخاطب که به تماشای کار مینشیند را داشته باشم. باید زمان بگذرد. سریال بعداز اربعین به روی آنتن برود و من بتوانم مثل یک تماشاگر عادی فیلم را ببینم، آن موقع میتوانم درباره کم و کیف آن صحبت کنم. او گفت: سریال «روزگارقریب» زمانیکه ساخته شد، من قصد داشتم فقط تهیهکنندگی کار را بر عهده بگیرم اما تلویزیون نپذیرفت و گفت که ما شما را بهعنوان تهیهکننده که نمیخواهیم، بلکه بهعنوان کارگردان لازم داریم و بالاخره پذیرفتم که کارگردانی آن را هم انجام دهم. وقتی درگیر کار شدم، در عرض دو ـ سه روز احساس کردم، جدی چه کسی میتوانست این کار را بهجز خودم انجام دهد؛ من تمام وجودم، تمام تجاربم و تمام دانستهها و اندوختههایم را در این کار صرف کردم. فکر نمیکردم که دارم کار تلویزیونی انجام میدهم. این کارگردان که این روزها درگیر رساندن سریال «۸۷متر» به آنتن است، درباره آمادهشدن این مجموعه نیز توضیح داد: اگر سریال از دو هفته پیش هم روی آنتن میرفت، ما آن را میرساندیم اما در حال حاضر یکسری کارهایی است که انجام میدهیم. نگرانی شبکه از این بابت بود که در میانهراه یک قسمت آماده نباشد و این نگرانی شبکه را به این تصمیم واداشت که سریال دیگری به نام «افرا» را روی آنتن ببرد. کارگردان «روزگارقریب» در پایان درباره آثاری که در شبکه نمایش خانگی توسط کارگردانان سینما و تلویزیون ساخته میشود و اینکه آیا تمایلی به ساخت مجموعه برای پلتفرمها دارد؟ تصریح کرد: من شناخت چندانی از شبکههای نمایش خانگی ندارم اما فکر میکنم یکسری اتفاقاتی در حال افتادن است و این خوب است. راجع به خودم هم نمیدانم چون من دنبال این هستم که فیلم سینمایی بسازم. از سال ۹۵ فیلم نساختهام و متاسفانه الان سینما در رکود است. به همین دلیل افرادی که میخواهند زندگی کنند و کار کنند، به سمت این مدیومها میروند و کار انجام میدهند. ایرادی هم ندارد، اگر مردم خوششان بیاید، چه فرقی دارد که در سالن سینما کاری را ببینند یا صفحه تلویزیون خانهشان. چه در یک قسمت دو ساعته ببینند و چه در ۵۰ قسمت ۴۰ دقیقهای؛ مهم رضایت تماشاگر است.