نه ورزش به درد سلامتی‌ می‌خوره، نه واکسن

اخبار امروز را در حالی پیگیری می‌کنیم که هیچ اشکالی نداره که آدم برای سلامتی‌اش ورزش کنه و خیلی هم خوبه. اصلا چیه این مدالای رنگی رنگیِ زشت و کثیف؟! معلوم نیست دست کیا بهش خورده تو این کرونایی. تازه خود ژاپن هم گفته که مدالاشو از مواد بازیافتی گوشی‌ها درست کرده و ورزشکارا نباید مدالا‌رو گاز بگیرن. حالا ما که مدال نبردیم ولی شما که زبان‌تون خوبه و به چند زبان خارجی صحبت می‌کنید بهشون بگید که مدالا رو نکنن تو دهن‌شون چون اوخ میشن یه‌وقت.
از این موضوع که بگذریم می‌رسیم به این موضوع! حالا شاید بپرسید این موضوع چیه که باید بگم منم مثل شما! بی‌خبر از تمام دنیا. اون پهنای باند بود دو ماه پیش خیلی خوب شده بود و بههه! یهو دوباره بد شده و هی داره باریک و باریک‌تر می‌شه. یه اَبَر انسانی هم پیدا نمی‌شه این سیم‌رو پاره کنه و خلاص شیم. فکر کنم دوباره باید دست به دامن کوسه‌ها بشیم که برن زیرآبی‌ها رو گازگازی کنن. یعنی می‌گم حالا که با ناداوری به ما مدال ندادن که گاز بزنیم ما هم زیرساخت‌های اینترنت خراب‌شون رو گاز می‌زنیم که بفهمن دنیا دست کیه و زیرپوش اعلا با طرح برتر، تن چه شخصه! خیلی هم کار خوبی می‌کنیم.
حالا وقتشه که از این موضوع هم رد بشیم و بریم اون طرف خیابون ببینیم چه خبره. در ظاهر که خبر خاصی نیست ولی در باطن همه جا سوخته و سیاه شده و حتی یه‌دونه یدک‌کش که هیچی یه‌وانت هم برای کمک کسی نفرستاده ولی تا فهمیدن اون‌طرف ِ اون‌طرفِ خیابون آتیش‌سوزی شده سریع دست به کار شدن و هواپیما هواپیما آدم و آب فرستادن که آتیش رو خاموش کنن و به کل دنیا بفهمونن که چراغی به جاهای دیگه رواست رو خیلی بی‌جا می‌کنن ملت که توی خونه‌شون روشن می‌کنن توی این بی‌آبی و بی‌برقی! یعنی می‌گم الکی که نیست! هر چیزی حساب و کتاب داره!
خُب این قضیه هم که حل شد. حالا می‌رسیم به بحث شیرین کنکور که از سال قلقلک‌میرزا تا همین امروز که بنده دارم این سطور‌رو برای شما مرقوم می‌کنم قرار بوده یه‌قانونی بیاد و لغوش کنه ولی شما رو به حضرت عشق، حیف نیست این همه هیجان و سرکارگذاری از بین بره؟! چطوری دل بی‌رحمتون راضی میشه که نوجوان‌ها و جوان‌های این مرز و بوم بدون استرس و ترس و هیجان زندگی کنن و برای آینده‌شون تصمیم بگیرن؟! اصلا خجالت نمی‌کشید از اونا توقع دارید برای آینده‌شون تصمیم بگیرن؟! اونا باید کنکور بدن و بعد با توجه به رتبه‌شون حالا بالاخره یه آینده‌ای جلوی راهشون ترسیم میشه دیگه. فالگیری و کف‌بینی که نیست که بخوان پیش‌بینی تهش چی می‌شه و اصلا آینده رو کی دیده و کی گذرونده! هرچی هست زمان حاله جون دلا! ول کنید شما هم. حوصله دارینا!
اصلا اجازه بدید ما خودمون هم از آینده‌تون صیانت کنیم و هم از زمان حالتون و حتی هم از گذشته‌تون! باور کنید اصلا درد نداره. شما فقط باید سکوت کنید و اگه یه کم بیشتر از بیماری و خشکسالی و تصادفات جاده‌ای و کمبود دارو و حتی کمبود سرم نمکی بمیرید که خیلی هم بهتر. قول می‌دیم یه جوری براتون مراسم بگیریم و وجودتون رو به بقیه یادآوری کنیم که همه دلشون به حال شما بسوزه و هق و هوق براتون گریه کنن.
باور کنید ما بعد از شما هم اجازه نمی‌دیم کسی روی خوشی و آرامش رو ببینه. یعنی کلا رسالت ما بر اینه که دنیا رو انقدر سخت بگیریم که شما پخته بار بیاین و یاد بگیرید که زندگی یعنی چی و در محدودیت‌ها همین‌طور ستاره‌ای باشه که ازتون می‌ریزه‌. مثل همین المپیک که همه‌تون به غیر از یه نفر، با دست خالی و بدون امکانات رفتین و همین‌جوری از محدودیت‌هاتون ستاره ساختین و کلا همه‌جا‌رو ستاره بارون کردین و برگشتین.
حالا دیگه اگه با بنده کاری ندارید که برگردم فضا. باید یه‌نامه بنویسم و اظهار خضوع و خشوع خودم رو به عرض مقامات بالادست برسونم و ازشون بخوام که با دمپایی ابری خیس سر هر کوی و برزن بایستن و بکوفن بر فرق سر هرکسی که غر الکی می‌زنه و می‌خواد خدمات ارزنده‌ ما‌رو در عرصه‌های مختلف به‌ویژه سلامتی و شادابی زیر سوال ببره! الکی که نیست! ما هی تلاش کنیم و شما هی قدرنشناس و پررو باشید.
صبر ما هم حدی داره و اصلا خوب می‌کنیم که وای جنگل را بیابان می‌کنیم! دست خون‌آلود را پیش خلق پنهان می‌کنیم. تازه همون کاری که هیچ حیوانی به هیچ حیوانی نمی‌دارد روا هم با جان انسان می‌کنیم ببینیم حرف حساب‌تون چیه! بی‌ادبای پف‌پلنگ!