ایتالیا قهرمان شد، چین رفت ماه و ما حتی به صف واکسن هم نرسیدیم
اخبــار امروز را در حالی پیگیری میکنیم که دیدین بهتون گفتم ایتالیا قهرمان میشه؟! دیدین حرف گوش نکــردین؟! دیدین هی الکی روی حـرف من حرف میزنید؟! دیدین... .بسه دیگه... لازم نیست ببینید. دیگه دارید خستم مــیکنید. خسته بشم هم عواقبش پای خودتونه. از الان بگم بعدا نگید چرا نگفتی!
اولین خبر اینکه در گوشه گربهای شکل خاورمیانه، ما همچنان درگیر رونمایی از چهار، پنج مدل واکسن کرونایی هستیم که نه کسی دیده و نه کسی تزریق کرده و نه اصلا ویالی برای پر کردن هست و نه اصلا کسی هست که بلد باشه ویالهای واکسنرو پر بکنه و به خاطر همین هرچی برکت بود ریخت روی زمین و مردم الکی توقع بیخود از سرداران عرصه کرونا و پزشکان حاذق و محرز نداشته باشند و کلا همینه که هست و هرکسی هم غیر از تعریفکردن از دستاوردهای ما چیزی بگه درواقع داره سیاهنمایی میکنه و خیلی بچه بدیه و خودشم قبول داره که قطعا حتما باید فوری و سریع تنبیه و به راه راست هدایت بشه و خلاصهش میشه اینکه همهچیز بسیار بسیار آرام است و ما هم بسیار خوشحال و سلامت هستیم و شما هم اگر مدل دیگری احساس میکنید یا فکر میکنید که چشمم روشن! همین مونده بود شماها فکر کنید!
در همین اوضاع پیچیده و جذاب، اجازه بدید یک خبر بسیار هیجانانگیز براتون مخابره کنم تا شما هم در شادی من شریک بشید و حال دلتون خیلی خوب بشه جون دلا. خبر خوب امروز اینه که چین و روسیهدارن روی یه پروژه مشترک برای ساختن یک پایگاه تحقیقاتی روی سطح ماه کار میکنن و خُب چی از این بهتر؟! اگه خوب دقت کرده باشید و تاریخرو قشنگ مطالعه کرده باشید مطمئنم که میدونید هرجا این دو تا کشور پا گذاشتن چیزی جز شکوفایی و رشد و آبادانی حاصل نشده و حالا از من نشنیده بگیرید ولی اهالی ماه انقدر خوشحالن که دیگه کلا توی پوست خودشون جا نمیشن و نمیدونن کجا باید حرکاتشونرو موزون کنن.
البته من بهشون حق میدم. شما همین ویروس زیبای کرونارو ببین! چقدر مناسبات و معادلات دنیارو حسابشده و حرفهای زیرورو کرد؟! چقدر بهمون درسهای قشنگ قشنگ و فلسفی و معنوی یاد داد؟! چقدر بهمون فهموند که زندگی خیلی کوتاهه و بدون واکسن مناسب کوتاهتر هم میشه و ول کنید بابا دنیارو، چایی کیلویی خدادتومنمون یخ کرد! خُب ما تمام اینهارو مدیون کی هستیم؟! مدیون همونی که شما میدونید، منم میدونم، ولی کسی جرات...اِهِم... صلاح نمیدونه که بگه.
واقعا خوش به سعادت اهالی ماه. کاش ما هم از این شانس و اقبالها داشتیم! بله؟! داریم؟! یعنی خیلی وقته داخل این خوششانسی غوطهوریم و خودمون نمیبینیم؟! چقدر کوریم ما پس! امیدوارم هرچه زودتر شفا پیدا کنیم. البته باور کنید ما کور نیستیم، یهکم اینجا تاریکه که فدای سرتون. نذارید یه وقت تامین نیازهای اولیه ما به استخراجتون لطمهای وارد کنه و خدایی نکرده در روند رشد و پیشرفتتون خدشهای وارد بشه. خیلی مراقب خودتون و زیباییهای وجدانیتون باشید خلاصه. از سایه هم حرکت کنید که خدایی نکرده گرمازده نشید. دیگه هر بلایی سر ما اومد فدای سرتون. بالاخره توی این صفهای مختلف ما هم یاد میگیریم معنا و مفهوم زندگی واقعی چی بوده و چی هست! شما خودتون رو نگران ما نکنید. پوستتون خراب میشه جوندلا!
