شایسته سالاری یا تنها نظرخواهی از شایسته‌ها

در انتخاب افراد کابینه دیگر خط و ربط سیاسی فرد نباید ملاک قرار بگیرد و آنچه که مهم است شایستگی، توانایی و تجربه فرد است. وقتی آقای سید ابراهیم رئیسی این حرف را می‌زنند که از افراد مختلف استفاده خواهند کرد، منظورشان این نبود که ملغمه‌ای درست خواهند کرد که همه احساس کنند خط فکری‌شان در دولت بازتاب خواهد داشت. منظور وی این بود که می‌خواهد از افراد توانا و خبره استفاده کند. ما در این برهه و بر اساس گمانه زنی‌ها از کابینه احساس می‌کنیم شاید بیشتر این حرف‌ها شعار بوده‌اند. زمانی که آقای ظریف از آقای رئیسی درخواست می‌کنند که فردی را معرفی کنند تا کارها را در وزارت امور خارجه تحویلشان دهند، آقای رئیسی بدون اینکه تاکیدی بر ادامه کار و حضور آقای ظریف داشته باشند، خیلی راحت می‌پذیرند و آقای‌باقری کنی را معرفی می‌کنند، در حالی که هیچ‌کس به اندازه آقای ظریف روابط سیاسی بین‌الملل و دیپلماسی را نمی‌شناسد و طبیعتا اگر قرار بود کار به درستی انجام شود و بنابر شایسته سالاری باشد، حضور آقای ظریف باید ادامه پیدا می‌کرد. این خود نشان دهنده این است که این حرف‌ها تا حدودی شعار هم است. بیشتر حرف‌ها که حالا مطرح می‌شود تنها در سطح گمانه‌زنی است اما در جمع همین وزرا و افراد باتجربه‌ای که اکنون حضور دارند نشنیده‌ایم که با کسی مذاکره‌ای برای ماندن در منصب و پیش بردن دولت آینده صورت گرفته باشد. پس برای تحلیل‌ها باید منتظر انتخاب‌های رئیسی ماند تا بدانیم افراد بر اساس شایستگی‌ها، کارآمدی و توانایی انتخاب شده‌اند یا خیر. در خصوص تماس‌هایی هم که با چهره‌های اصلاح‌طلب گرفته شده است، می‌توان گفت حتی اگر نظرات هم منتقل شوند بعید است که آن نظرات در حد انتظار عملی شوند. برای مثال مجموعه آقای رئیسی یک تیم اقتصادی را دعوت کرده‌اند و در خصوص راه‌های برون رفت از شرایط بد اقتصادی کنونی از آنها نظرخواهی کرده‌اند و اینکه چقدر از این نظرات در عمل استفاده شود به انتخاب خود آقای رئیسی برمی‌گردد. باید دانست که انتقال تجربه به تنهایی کفایت نمی‌کند تا بتوانیم بگوییم که در نتیجه از نیروهای اصلاح‌طلب یا دیگر افراد استفاده شده است. این حتی اسم انتقال تجربه را هم نمی‌تواند داشته باشد و تنها ابراز نظر است، چراکه مهم است آن فردی که در آن منصب قرار گرفته، آن سیاست‌ها را پیگیری کند یا سیاست دیگری را پیش گیرد. آن فرد ممکن است از حرف‌های تیم کارشناسی بهره ببرد ولی آن‌ها را به عمل درنیاورد، مگر اینکه خود او به آنها معتقد باشد.