آرمــان ملی: همـزمـان با گرم شدن هوا، مسئولان از با شیوع بیماری تب کریمهکنگو هشـدار میدهند و طی چنــد وقــت گــذشته بنــا به گفته معاون بهداشتی و پیشگیری سازمان دامپزشکی «۳ نفر به تب کریمه کنگو مبتلا شدند، اما فوتی نداشتیم.» هرچند ابتلا به بیماریهای عفونی در ماههای گرمسال چندان عجیب نیست اما با گذشت سه سال از ابتلای گسترده افراد به تب کنگو که بیش 96 مبتلا و 10 فوتی برجا گذاشت، باید پرسید آیا زمان ریشهکنی راههای ابتلا به این بیماری در کشور نرسیده است؟! آزمایشهایی برای تشخیص قطعی ویروس تب کریمه استفاده میشوند که به شرح زیر هستند. آزمایش الیزا یا الایزا که روشی عمومی در رشته بیوشیمی غربالگری است. هــمچنین واکــنــش زنجیرهای پلیمر روشی برای مطالعه DNA یا RNA است که از آن برای تشخیص بیماریها و شناسایی انواع سلولها نیز استفاده میشود. تشخیــص قطــعـی آزمایشگاهــی این ویروس در فاز حاد بیماری قابل تشخیص است. پس از گذراندن دوره بیماری (اگر بیمار نجات پیدا کند) میتوان آنتیبادیها رو در بدن بیمار مشاهده کرد اما آنتیژن، RNA ویروسی و خود ویروس دیگر قابلردیابی و مشاهده نیستند.
وزارت بهداشت هشیار باشد
در این رابطه رئیس انجمن متخصصان داخلی در گفتوگو با «آرمان ملی» در ارتباط با شیوع بیماری کنگو میگوید: این بیمــاری با ســه مشخصه کریمــه، کنگو و خـون ریزی دهنده شناخته میشود که دو مشخصه اول نام کشورهایی هستند که برای بار اول این تب در آنها یافت شدهاست. ایرج خسرونیا میافزاید: این بیماری خاص و خونریزیدهنده است و بیمار درحالی با تب شدید مراجعه میکنــد که در نقاط مختــلف بــدن مــانند بینی، دهان، مقعد، پوست دچار نقاط خونریزی داخلی شده و با آثار کبودی و خونمردگی در آن روشن است. او میافزاید: تب کنگو توسط کنه و از حیوانات یا ترشحات خونی از شخص بیمار به دیگری منتقل میشود. نخستین بار حیوان توسط کنه آن را به حیوان دیگری منتقل میکند و ســپس انســانها را مبتلا مــیکند. خسـرونیا میگوید: تنها راه انتقال این بیماری احشام نیستند و سگ نیز عامل انتقال این بیماری است. او تاکید میکند: عامل این بیماری کنه است که اگر توسط سم پاشی و رعایت اصول بهداشت از بین رود در این صورت شاهد ریشهکنی بیماری هستیم. این بیماری توسط خوردن گوشت خام نیز به بدن انسان ورود میکند. بنابراین اگر گوشت را به مدت شش ساعت در فریزر
گذاشته و به خوبی بپزد دیگر عامل انتقال بیماری نخواهد بود. خسرونیا خاطرنشان میکند: قصابها و افرادی که در کشتارگاهها فعالــیت مــیکنند و دباغها که با ترشحات پوست دامها سرکار دارند. افرادی که عضو کادر پزشکی و درمانی هستند بیش از دیگران در خطر ابتلا هستند. او میگوید: حیوانات علائم مشخصی در هنگام ابتلا به این بیماری ندارند و تنها چند روز تب میکنند که برای انسانها قابل تشخیص نیست، بنابراین افراد جامعه باید نکات و اصول بهداشتی را رعایت و به محض آنکه نقاط مختلفی از بدن دچار خونریزی نابهنگام شد به پزشک مراجعه کنند، زیرا درصد مرگ و میر در این بیماری بسیار بالاست. او میافزاید: سازمان دام پزشکی باید زمینه های ابتلا به این بیماری را از بین ببرد. وزارت بهداشت نیز آگاهی های لازم در این خصوص را داشته باشد و به محض بروز بیماری تمام افرادی که با آن بیمار سرکار داشتند را قرنطینه کند. افرادی که با این بیماری فوت میکنند نباید شست و شوی معمولی شوند و باید با کاور پلاستیکی بسته بندی شوند و بر آنها آهک ریخته و در قسمت عمیق زمین دفن شوند، زیرا ویــروس تا چندین روز بعد از مرگ بیمار در بدن باقی میماند و انتقال
بیماری نیز بسیار راحت است. کفن و دفن اصولی افراد فوتی نیز بسیار مهم است.