مناظره ؛ فرصت از دست رفته

ادامه از صفحه اول| و امواج صوتی رادیو هست را در انحصار خود بگیرد و سوالاتی طرح کند که فی‌الواقع دغدغه امروز مردم نیست. من نمی‌دانم طراح این سوالات چه کسی یا کسانی بود و با چه اهدافی این سوالات حاشیه‌ای را طرح کردند و از طرح سوالات اساسی طفره رفتند. از همین تریبون به جای مشاجره، برنامه‌هایی که ممکن است در شرایط عادی امکان عملیاتی کردن آنها نباشد، می‌شد به صورت خواسته و برنامه آنها را بیان کرد. آنچه در تلویزیون گذشت، علاوه بر ایرادی که در طرح سوالاتی که نمی‌دانم به چه قصد و منظور و به‌وسیله چه گروه و دسته‌ای با کدام مجوز طرح شده بود، به بیان خود کاندیداها برمی‌گشت. در این فرصت‌های سه، چهار دقیقه‌ای که بعضا به گفته یکی از کاندیداها به انشاءخوانی گذشت، چه اشکال داشت که انشای ما، انشایی بود که درددل مردم بود و می‌توانست موج ایجاد کند. الان مردم درد اشتغال، گرانی، بی‌برنامگی و اقتصاد درهم ریخته‌ای را دارند و شاهد هستند که در همین شرایط می‌شد و می‌شود در همین فرصت‌های سه، چهار دقیقه‌ای برنامه‌ای را اعلام کرد که بشود چهار صباحی دیگر در صورت پیروزی از همین قاب تلویزیون کاندیدای رئیس‌جمهور شده، اعلام کند که مردم! شاهدید در برنامه مناظره من برنامه‌هایم را گفتم. برنامه‌هایی که حَسَب قانون برعهده رئیس‌جمهور بود اما در اجرا با این موانع روبه‌رو شدم. فی‌الواقع می‌شد موج راه انداخت. شرایط کاندیداها در دوره سیزدهم بر این قرار گرفته است که جناح اصولگرا می‌داند تا خط پایان مسابقه چند قدمی بیشتر فاصله ندارد اما جناح اصلاح‌طلب که نمایندگان آن آقایان همتی و مهرعلیزاده هستند، باید حداقل در دو برنامه مناظره بعدی حمله‌ای که مشاورین آنها برای دوقطبی کردن به آنان پیشنهاد داده‌اند را کنار بگذارند و برای برون‌رفت از اصل موضوع که همگی به آن اذعان نمودند که وضع اقتصاد مملکت خراب‌تر از آن است که بشود پرده‌پوشی کرد و برملاکردن مسیر و بستری که باید دورنمای مناسبی را رقم زد، مشاجره نیست بلکه برنامه است. می‌شود اصولگراها را هم به چالش کشید و پرسید: آقای جلیلی! شما که هشت سال دولت پنهان تشکیل داده‌اید، برنامه شما چیست؟ شما درمقابل این موانع چه راهکاری را در پیش گرفته‌اید؟ جناب رضایی! شما که هنوز که بر کرسی قدرت تکیه نزده‌اید، شمشیر عدالت خواهانه‌تان را از نیام کشیده و همانند فرماندهان جنگ دستور حمله صادر می‌کنید، چه برنامه‌ای دارید که می‌توانید با آن اعتبار هزار تومان هشت سال پیش را به آن برگردانید؟ یا از جناب رئیسی پرسید: هیچ فردی در کشور به اندازه شما امکان مبارزه با فساد را در طول 42 سال گذشته در پست‌های مختلف قضائی که داشتید، نداشته است. می‌دانیم که وضع موجود حاصل جمعی است که سه قوه مقننه، قضائیه و مجریه در به‌وجود آوردن آن سهیم‌اند. شما که طی 42 سال گذشته سهم قوه قضائیه را برای به‌وجود آوردن شرایط مناسب ادا نکرده‌اید، حال چه برنامه‌ای دارید که می‌خواهید به آن بپردازید؟ درست است که دادگستری به مثابه بیمارستانی است که افراد در جاهای دیگر بیمار می‌شوند و بالاجبار دادگستری مانند اتاق ریکاوری است و باید به درمان آنان بپردازد. اما خروجی مبارزه با فساد دادگستری ظرف همین چند سال چیست؟ کاش اعداد و ارقام به دست آمده از مبارزه با فساد و اعاده حقوق بیت‌المال را بیان می‌کردید. حداقل مردم بدانند در این مدتی که در قوه قضائیه بودید و همه ابزار در اختیار شما بود، چه میزان از ابزارهای موجود در جهت احقاق حقوق عامه استفاده کرده‌اید؟ و به صراحت اعلام کنید همان‌گونه که گفتید، تمام زیر و بم موضوعات و مسائل را با توجه به پست‌های قبلی می‌دانید و راه برون‌رفت از وضع موجود، تنها با لوایح قضائی صورت خواهد گرفت. نمی‌شود که حمله کرد بلکه باید با قانون به جنگ مفاسد رفت. کجای قوانین ناقص است؟ به‌رغم اینکه تهیه لوایح قضائی جزء وظایف ذاتی قوه قضائیه است اما کوتاهی قوه مجریه را نیز در تهیه لوایح به جهت برون‌رفت از وضع موجود بیان می‌کردید. به عنوان عضو کوچک از جامعه‌ای که فی‌الواقع حس می‌کنم به نفس‌نفس افتاده است و اگر به درمان آن نپردازیم، باید منتظر عواقب بدی بود؛ بیایید به خاطر خدا هم که شده، دست از مشاجره بردارید. ایراد به مدارک تحصیلی خود نگیرید که می‌دانیم همه این مدارک در زمانی بدست آمده که دارای پست و مقام بوده‌اید و قوانین موجود اجازه نمی‌دهند فردی که همه وقت خود را در پناه ابلاغی که برای تصدی شغلی خاص وجه‌المصالحه قرار داده است، بتواند مانند یک دانشجوی معمولی وارد کلاس بشود، درس بخواند، امتحان بدهد. بله می‌دانیم به گفته استاد درخشان، استاد دانشکده اقتصاد بعضی از کاندیداها اساتید را مجبور می‌کردند به دفاتر آنها رفته، در دفاتر تدریس کنند و در همان دفاتر امتحان بگیرند. طبیعی است چنین مدارکی نمی‌تواند قابلیت مدرک دانشجوی معمولی را داشته باشد اما می‌پذیریم ذیل عنوان این تیترها از دیگر توانمندی‌های خود استفاده کنید و برنامه کاری خود را نه در مشاجره بلکه در مناظره در منظر مردم قرار دهید که خداوند شاهد اعمال و رفتار ماست. ان شاءا...