کرونا، معلمی پرتلاش را از ما گرفت

متاسفانه کرونا یکی دیگر از سرمایه‌های ارزشمند نظام آموزشی کشور را از ما گرفت و «مهدی بهلولی»، معلم، نویسنده، مترجم و کارشناس آموزشی به دیار باقی شتافت. آنچه که می‌توانم و می‌خواهم در وصف این همکلاسی، هم‌بندی و همکاری 35 ساله برروی کاغذ بیاورم، فقط تألمات روحی از نبود دوستی ارزشمند و یاری دیرین است که لحظه لحظه زندگی‌مان با هم گذشت. بهلولی از سال 83 وارد کانون صنفی معلمان شد، چند سال بعد فعالیت دغدغه‌مند خود را در فضای رسانه‌ای کشور با نوشتن مقاله و یادداشت‌‌ در زمینه مشکلات آموزشی در روزنامه‌های «آرمان ملی»، «شرق»، «اعتماد» و... فعالیتش را ادامه داد. زنده یاد بهلولی با تلاش به رده‌های بالای کانون صنفی معلمان رسید. او از سال 88 که فشارها بر اقشار معلمان و فعالان صنفی افزایش پیدا کرد، به‌سمت کارهای نوشتاری تحقیقی و پژوهشی بیشتر سوق پیدا می‌کرد و در این مدت به ترجمه متون بسیار زیادی مربوط به مسائل آموزشی به شیوه‌های مدرن و آموزش‌های پیشرو می‌پرداخت. بزرگترین دلنگرانی‌اش که موجب می‌شد قلم از دستانش نیفتند و بخش مهمی از شخصیت او را درگیر کرده بود، به مباحث عدالت آموزشی در کشور بازمی‌گشت. اگر نگوییم اولین نفر -که بی‌شک اغراق هم نیست- زنده یاد مهدی بهلولی جز اولین کسانی بود که در ارتباط با عدالت آموزشی کشور فعالیت می‌کرد و ثمره سال‌ها تلاش و قلم زدن او، ترجمه‌های بسیار، مصاحبه‌ها و مقالات پرشماری بود که در نشریات مختلف از جمله «آرمان» منتشر می‌گردید و به‌نوعی او برند این مبحث بسیار مهم شده بود. هرکجا که در رابطه با عدالت آموزشی نشستی با حضور مسئولین، معلمان یا رسانه‌ای برگزار می‌شد، تقریبا بهلولی یک پای اصلی این نشست‌ها و بحث‌ها بود و به‌ عنوان صاحب نظر، نظرات جسورانه خود را ابراز می‌داشت. آخرین انتخاباتی که در کانون صنفی معلمان برگزار شد، او به عنوان هیات مدیره انتخاب گردید و در سال 94، هر دو ما برسر مسائل صنفی معلمان و اعتراضاتی که به‌دلیل مشکلات مالی و اقتصادی در آموزش و پرورش رخ داد، بازداشت شدیم. زنده یاد بهلولی در دادگاه به 5 سال زندان محکوم شد، اما دادگاه تجدید نظر حکم را به سه سال، تعلیق کرد. ثمره دوستی و همکاری ما ترجمه دو کتاب بود که یکی از آنها توسط انتشارات شیرازه وارد بازار شد که به مسائل خصوصی سازی در آمریکا می‌پرداخت و این کتاب خوشبختانه بازتاب خوبی میان افرادی که دغدغه آموزش و پرورش و مدنی داشتند، پیدا کرد. کتاب دومی که در هشت فصل ترجمه کردیم به آموزش و پرورش چین و حول محورهای ایدئولوژی می‌پردازد و مراحل ویرایش نهایی را پشت سر می‌گذراند. بی‌شک این کتاب را به‌‌زودی منتشر خواهیم کرد تا یادگاری دیگر از او باقی بماند. امروز که در کمال ناباوری، در وصف دوری دوست قدیمی‌ام قلم می‌زنم می‌توانم بگویم که کرونا یک انسان پرتلاش و با انگیزه را از ما گرفت. با وجود اینکه معلمی شغل بسیار دشواری است و انرژی زیادی از افراد در کلاس درس صرف می‌شود، اما به قول یکی از همکاران‌ ما، زنده یاد بهلولی همیشه عجله داشت و در همه مباحث اولین نفر بود. او آنقدر دغدغه معلمان و فضای صنفی همکارانش را داشت که به روزنامه‌ها و خبرگزاریها بسنده نکرد و گاهنامه اینترنتی «فرهیزش» برپایه معلمان قلم به‌دست و در زمینه‌های ادبیات، فلسفه، داستان‌نویسی و... منتشر می‌کرد که این گاهنامه تاکنون در چهار شماره منتشر شده است. روحش شاد و یادش گرامی