دوشنبه شب پس از آنکه خبرگزاری فارس اسامی نهایی نامزدهای تأیید صلاحیت شده را منتشر کرد، بعد از مدتها خندۀ سیری کردم. چنان خندیدم که همسر و بچههایم متعجب شدند. در واقع به هر نوع فهرستی فکر میکردم جز همین فهرست 7 نفرهای که منتشر شد! حذف لاریجانی و جهانگیری و بعد تأیید زاکانی و قاضیزادۀ هاشمی؟ فهرست هفت نفره نشان میدهد که گسست ذهنی بین نیروهای دست اندرکار با جامعه بهخصوص نیروهای سیاسی به وجود آمده است و هر کدام در دنیای خاص خود سیر میکنند. این فهرست حتی بسیاری از نیروهای اصولگرا از جمله جوانان هواداران آنها را نیز مسئلهدار خواهد کرد چون هر چه نباشد، آنها هم علاقمندند تا خود را حامی صورتی هر چند حداقلی از رقابت انتخاباتی و هیجانِ ناشی از آن نشان دهند. فهرست نامزدهای نهایی در حقیقت شهروندانِ مرزی را به سمت دیگری سوق میدهد و نهایتاً بازی را به سود آنها رقم میزند. آیا در این میان، پای مصلحتسنجی بار دیگر به وسط میآید و تعدادی از نامزدها با حکم حکومتی به میدان برمیگردند؟ نمیدانم. این در حالی است که حذف افرادی مثل لاریجانی و جهانگیری و دیگران به رئیسی هم تا حدی آسیب میزند. رئیسی با شعار عدالت و مبارزه با فساد به میدان انتخابات پا گذاشته است. در عین حال، رئیسی گرچه در مقابل برخی رقبا شاید آسیبپذیر بود، با این همه، همچنان شانس اول را داشت.