دوست داشتم هزار سال دیگر پرستار همسرم بودم

مهوش وقاری بازیگر سینما و تلویزیون گفت: یا وجود اینکه سال‌ها بود همسرم بیمار بودند اما هنوز نتوانسته‌ام با مرگ ایشان کنار بیایم. حاضر بودم هزار سال دیگر به این پرستاری ادامه می‌دادم اما ایشان بودند. مهوش وقاری که با حضور در برنامه «دست‌دردست» بعداز درگذشت همسر بازیگرش مرحوم محسن قاضی‌مرادی اولین حضور تلویزیونی خود را تجربه می‌کرد؛ اظهارداشت: مسیر حرفه‌ای بازیگری را با همسرم آغاز کردیم و درکی که هم‌صنف‌بودن ما ایجاد می‌کرد، قابل‌کتمان نیست هرچند این مسیر دشواری‌هایی نیز به‌وجود می‌آورد و یک نفر باید انعطاف بیشتری نشان می‌داد. بازیگر «پسرآدم، دخترحوا» افزود: در زمانی‌که همسرم در قید حیات بود و حتی این روزها این سوال بسیار مطرح می‌شود که آیا به‌خاطر پرستاری از ایشان پیشنهادهای کاری را رد کردم؟ همیشه تصورم این بود که برای خودم دارم این کار را می‌کنم و تلاش می‌کردم که مرحوم قاضی‌مرادی هم از این مساله باخبر نشود و احساس نکند که دارم اذیت می‌شوم بنابراین ضمن کار سعی می‌کردم با ایشان شوخی‌هایی داشته باشم تا تصور نکند روزگار سختی همراه با محدودیت را می‌گذرانم. بازیگر «نهنگ‌عنبر» درباره پرستاری عاشقانه‌‌‌ای که از همسرش داشت، افزود: مدت زمان زیادی نیست که از درگذشت مرحوم قاضی‌مرادی گذشته و اتفاق بسیار بدی برای من بود. با وجود اینکه سال‌ها بود ایشان بیمار بودند اما هنوز نتوانسته‌ام با این مساله کنار بیایم. حاضر بودم هزارسال دیگر به این پرستاری ادامه می‌دادم اما ایشان بودند. وی در ادامه افزود: نمی‌دانم درست یا غلط اما معتقدم دیده‌شدن یک بازیگر به طولانی‌بودن نقشــش در یک اثر مــربوط نمی‌شود، ممکن است حضور کوتاهی در یک فیلم یا سریال داشته باشیم اما این ایفای نقش تاثیرگذار باشد. این بانوی بازیگر درباره پیوستنش به صنف ارزشمند معلمان توضیح داد: سال 55 در رشته علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شدم. اما از همان زمانی‌که دبیرستان می‌رفتم فکر می‌کردم باید بلافاصله بعداز دیپلم سرکار بروم و روی پای خود بایستم. بنابراین بعداز دیپلم‌گرفتن با یک آگهی استخدام آموزش‌وپرورش مواجه شدم و اینگونه معلم شدم البته ضمن تدریس تحصیلاتم را در مقطع بالاتر را هم ادامه دادم.
هنوز هم با دانش‌آموزانم در ارتباطم
بازیگر «یک وجب از آسمان» بیان داشت: فکر می‌کنم تمامی آدم‌ها معلمی را دوست دارند. از زمان کودکی هم دوست داریم ادای معلم‌ها را دربیاوریم و خودمان را جای آنها بگذاریم. سال اول دانشکده کلاسی را درس می‌دادم که مربوط به پایه سال چهارم دبیرستان بودند و بنابراین به لحاظ سنی بسیار به هم نزدیک بودیم. وقاری با بیان اینکه محسن هم دوره‌ای را در روستا معلم و مدیر بود، تاکید کرد: فکر می‌کنم اسم معلم باعث می‌شود که آموزگار خود را برای شاگردانش الگو ببیند، بنابراین شاید در هیچ کتاب و دوره آموزشی «روش‌های آموزش درست زندگی‌کردن به شاگردان» به معلمان آموخته داده نشود اما به‌صورت نامحسوسی معلم خود را در قبال زندگی دانش‌‌آموزانش مسئول می‌بیند. بازیگر «زیرپوست شهر» درباره نقش‌هایی که ایفا کرده توضیح داد: اصولا آدم نیستم که حسرت‌ بخورم. همه بازیگران دوست دارند نقش اول بازی کنند، من هم به نقش‌هایی که یک زن محور داستان باشد علاقه دارم البته در اقلیما چنین نقشی داشتم اما به طور کلی حسرت خاصی در بازیگری ندارم.وی ادامه داد: در رسم عاشقی به کارگردانی سعید سلطانی نقشم به‌نام طوبی را دوست داشتم. نقشم در سریال کاراگاه شمسی و مادام و نقشی کوتاهی که در سریال معما داشتم و بسیار هم دیده شد نیز مورد علاقه ‌ام‌هستند. وقاری درباره ارتباط با دانش‌آموزانش گفت: کلی پیام از دانش‌آموزانم دارم و هنوز با آنها در ارتباطم با بعضی بیشتر از یک سلام‌علیک معمولی. در این دورانِ با موبایل درس‌دادن اگر مشکلات زندگی خودم نبود قطعا فداکارانه به حرفه‌ام و وظیفه‌ام در قبال بچه‌ها ادامه می‌دادم. همیشه فکر می‌کردم باید از خواسته‌های خودم بگذرم و دیگران را خوشحال کنم. وقاری به یک خاطره از دوران کودکی خود اشاره کرد و گفت: یکبار در زمان دانش‌آموزی بچه‌ها را صف کرده بودند تا شیطنت یکی از بچه‌ها را کشف کنند من با اینکه می‌دانستم آن اتفاق کار چه کسی هست اما نگفتم و بنابراین کتک خوردم، در واقع به‌خاطر کار درستم تنبیه شدم. وی در پایان به هم‌یاری مردم در این دوران تاکید کرد و اظهارداشت: کرونا کاملا پیش‌بینی نشده بود و برای تحصیل بچه‌ها محدودیت‌هایی ایجاد کرد. خرید تبلت و گوشی هوشمند نیز معضلی است که هرچند دولت و مسئولان باید به وظیفه خود عمل کنند اما مردم هم در این میدان نباید خود را کنار بکشند. از همین‌جا دوست دارم از همنوعانم خواهش کنم در این مساله بیشتر کمک کنند چون در قبال بچه‌ها همیشه مسئولیم. این روزها زیاد می‌شنویم که چرا مردم باید کمک کنند. چون انسانیت حکم می‌کند و قرار نیست یکدیگر را در روزهای سخت تنها بگذاریم.