تاثیر اختلالات تیروئیدی بر ناباروری

هورمون‌های تیروئید نقش مهمی در متابولیسم بدن دارند در نتیجه بروز اختلال در هورمون‌های تیروئید (کاهش‌وافزایش) باعث ایجاد مشکل در بدن و تاثیر منفی بر وزن بدن، سطح انرژی، خواب، چربی و فشارخون، نبض‌ها، مو، سیکل قاعدگی و اختلالات مزاجی خواهد داشت. شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید بیماری گریوز است که از گروه بیماری‌های خودایمنی خواهد بود. سایر علل پرکاری تیروئید گواتر چند گره‌ای پرکار یا گره منفرد پرکار است. کمبود ید و ابتلا به بیماری خود ایمنی هاشیماتو از شایع‌ترین علل اولیه کم کاری تیروئید است. اما علل ثانویه ناشی از آسیب‌های وارده بر غده تیروئید براثر پوتوتابی جراحی خواهد بود. یکی از عوامل ناباروری در زوجین اختلالات تیروئیدی است زمانی‌که غده تیروئید کارکرد نرمالی نداشته باشد (کم‌کاری و پرکاری تیروئید) در هردو جنس اثرات سوء به‌دنبال خواهد داشت. اختلالات تیروئیدی در خانم‌ها به شکل اختلال در قاعدگی، اختلال در تخمک‌گذاری، افزایش ریسک سقط جنین در دوران بارداری و افزایش احتمال عارضه بارداری (مسمومیت بارداری) دیده می‌شود که در صورت عدم درمان این اختلالات تیروئیدی اثرات منفی را در دوران بارداری بر جنین خواهیم داشت. زیرا هورمون تیروئید از جفت رد شده و حتی می‌تواند سبب مرگ جنین شود؛ بنابراین اگر بیمار به‌هر علتی نیازمند درمان با رادیواکتیو باشد باید حداقل ۶ ماه تا یکسال از بارداری خود داری شود. هورمون تیروئید در هر دو جنس، برای باروری به‌صورت مستقیم و یا غیرمستقیم از طریق پرولاکتین تاثیر خواهد داشت. اختلالات جنسی و باروری نظیر کاهش میل‌جنسی، اختلال در نعوظ و انزال و اسپرم‌سازی از جمله عوارض اختلالات تیروئیدی در آقایان است. در بسیاری از موارد با تشخیص و درمان به‌موقع اختلالات تیروئیدی، مشکل ناباروری و قاعدگی برطرف خواهد شد. بنابراین خانم‌هایی که دچار مشکلات تیروئیدی بوده و قصد بارداری دارند با درنظرگرفتن سابقه بیماری‌های خودایمنی دیگر و همچنین سابقه خانوادگی مثبت تیروئید باید قبل از اقدام به بارداری بررسی غده تیروئید انجام شود و درمان‌های لازم صورت گیرد. در دوران بارداری، تنظیم هورمون‌های تیروئید براساس آزمایش‌های مخصوص تیروئید که هر سه ماه اهداف خاصی است، انجام می‌شود تا از عوارض ناشی از مشکلات تیروئید در مادر و جنین که یکی از عوارض آن اختلالات هوشی و IQ جنین است، کاسته شود.