ایرادهای قانونی و فقهی طرح جوانی جمعیت
ادامه از صفحه یک
یا میتواند ناقصالخلقه بودن جنین را تشخیص دهد؟ اجازه فقهی و فتوای فقها درباره سقط جنین مشخص است. نزدیک ۱۰۰ سال است که بابت عبارت عسر و حرج برای خانمها در طلاق دچار چالش هستیم. یک قاضی، شکسته شدن دنده یک خانم توسط شوهرش را عسر و حرج برای طلاق نمیداند و در مقابل قاضی دیگری، اینکه مردی به همسر خود ابراز احساسات نمیکند را عسر و حرج میداند و به این حد تفاوت معناداری در تشخیص قضات وجود دارد. وقتی دایره شمول این عبارت تا این حد گسترده است، این چالش عسر و حرج در طلاق به سقط درمانی نیز کشانده شده تا عسر و حرج یک مادر ناشی از تولد یک نوزاد ناقصالخلقه را یک قاضی تشخیص دهد. هزینه نگهداری از یک نوزاد معلول و ناقصالخلقه را چه کسی پرداخت میکند، حتی اگر هزینه مادی آن تامین شود آثار روانی تولد این نوزاد فقط محدود به خانواده نیست و اطرافیان خانواده و حتی کل جامعه را تحتتاثیر قرار میدهد. این آثار روانی را چه کسی میخواهد تعریف کند و تشخیص دهد؟ طرفداران این طرح میگویند پزشکان مخالف با این طرح، سنگ خود را به سنگ میزنند تا درآمدشان تحتتاثیر قرار نگیرد. اما واقعیت ماجرا این است که چنین مصوبههایی پیامدهای بسیار
منفی برای جامعه دارد. همین حالا با وجود غربالگری، کودکان معلول و ناقصالخلقهای به دنیا میآیند که بار سنگینی برای خانوادهها و جامعه تحمیل میشود. نگاه تکبعدی برای طرحهای تخصصی خطرناک است. نمایندگان مجلس اگر به دنبال افزایش جمعیت و جوانی جمعیت هستند، هزار راه رفته در اروپا و آسیا وجود دارد که با تحقیق و پژوهش قابلاجرا در کشور است. میتوان سبدهای تشویقی برای خانوادهها در نظر گرفت، شرایط بیمه را بهبود بخشید یا اینکه حقوق ماهیانه به مادر پرداخت کرد. فارغ از این موضوع، آرزوی ما این است که مجلس ما طرحهای مبتنیبر پژوهش و تحقیقات همهجانبه را به تصویب برساند. مرکز پژوهشها در همه پارلمانها وجود دارد؛ منتها تفاوت آن با مجلس ما این است که مرکز پژوهشهای آنها کاربردی بوده اما مرکز پژوهشهای مجلس ما اغلب دکور و ویترین است. در این مرکز متخصصانی از رشتههای مختلف همکاری افتخاری دارند و پیش از اینکه طرحی در مجلس مطرح شود، ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی آن توسط آنها بررسی شده و نتیجه به مجلس ارائه میشود که اگر قرار است طرحی مطرح شود، چه آثار منفی و مثبتی دارد تا پس از آن کمیسیونهای تخصصی وارد
بحث شده و براساس بودجه دولت و قوانین طرح خود را ارائه کنند. وضع و نوشتن قانون، امری تخصصی است که با تصویب قانون متفاوت است. نوشتن قانون در صلاحیت متخصصان و کارشناسان حوزه مربوطه و تصویب آن در حیطه اختیارات نمایندگان مجلس است.
