حیرت جهانی از عملکرد مسئولان ما!
واقعا انسان حیرت میکنـــد و جــــای حـــیرت نیز دارد که در سطوح بالای مدیریت مبارزه با کرونا چه میگذرد؟ بیاعتنایی محض به همه هشدارها راجعبه چهارشنبهسوری و خریدهای نوروزی و از همه بدتر تعطیلات عید جای خود، اما معلوم نیست حالا که عوارض رو به افزونی است، بهکدام دلیل آن همه سهلانگاریهای مخرب بروز و ظهور مییابد؟ چرا اعمال سختگیریها و محدودیتها نسبت به پیکهای اول و دوم و سوم هم کمتر است؟! با اینکه تقریبا کل کشور نارنجی و قرمز شده است و تعداد مبتلایان رسمی، روزانه از 20هزار نفر تجاوز کرده و هنوز عوارض و تبعات اصلی دورهمیها و تعطیلات آشکار نشده است و این بار با نوع جهشیافته ویروس روبهرو هستیم، محدودیتهای 10روزه اعلامی ستاد ملی مبارزه با کرونا با جدیت و جامعیت اجرائی نمیشود؟ متاسفانه گزارشها از تراکم مسافران اتوبوس و مترو خبر میدهد و ادارات دولتی به فعالیتهای خود ادامه میدهند و در شهر هیچ نشانی از خلوتی و خلل در آمد و شدهای روزانه به چشم نمیخورد. آمارهایی که فرمانده عملیات ستاد مقابله با بیماری کرونای کلانشهر تهران میدهد تکاندهنده است و وقتی توجه کنیم که این آمارها رسمی هستند و قطعا
آمارهای واقعی بسیار بیشترند سوالهای جدی و ناباورانه در ذهن انسان منتشر میشود که دلیل این همه تعلل و عدم ورود قاطعانه در اجرای پروتکلها چیست؟ اکنون از هرسو که به موضوع بنگریم کانون این سوالها متوجه شخص رئیسجمهور است و متاسفانه ایشان یا بخشهای جمعی دولت هنوز توضیحات لازم و ضروری پیرامون بحرانی که در آن غوطهوریم ندادهاند! اگر آمارها از دقت لازم برخوردار نیستند، اگر میلیونها سفر و چندبرابر آن دورهمی، هیچ اثر قابل ملاحظهای در فوران تعداد مبتلایان و پس از آن مرگومیرها ندارد، رئیسجمهور محترم در تلویزیون حاضر شود و توضیحات لازم را به مردم بدهد و مسئولیت عدم قاطعیت در اجرای محدودیتهای ضروری را رسما بهعهده گیرد. قطعا درست است که مردم را نباید بیهوده ترساند و بلاوجه آنها را نگران ساخت ولی وقتی موج گردابی چنین حائل پدید آمده است و تختهای بیمارستانی پر شدهاند و کادر درمان بیشاز هرزمان دیگری به مشقت گرفتار شده و میشوند کدام عقلانیت حکم میکند که از ترس مردم جلوگیری بعمل آوریم تا آنها بدون محافظتهای لازم در خیابانها و ادارات و بازارها حاضر شوند و از عواقب رفتار پرخطر خود نگرانی به دل راه ندهند.
هزاربار گفته شد که مردم واقعا بیشاز آنکه به توصیهها و سخنرانیها و خواهشها توجه کنند به اعمال و رفتار مسئولان مینگرنند و براساس میزان جدیت عملی آمران و ناهیان رفتار خود را تنظیم میکنند. مردم بدرستی میگویند
ادامه صفحه 2
